www.montazer.ir
یک‌شنبه 14 ژوئن 2026
شناسه مطلب: 185
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 13

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 13

در روایت داریم که علما به واسطه حسد وارد جهنّم می‌شوند. اگر کسی در علم آموزی آفت‌شناسی کرد علم خود را با عقل پیوند می‌دهد. در علم باید قوانین اطاعت را یاد بگیریم و به دنبال تسلیم بیشتر باشیم و یاد بگیریم ناخود را بیشتر ضعیف کنیم و خود را قوی کنیم. کسی که علم را برای غیر عمل یاد می‌گیرد همانند کسی است که پروردگار خود را مسخره کرده است. رمز پیدایش تفکّرات منحرف و اسلام های بدون حقیقت و صدها اندیشه و مکتب دینی که استخدام صور مقدّس کردند این است که علم آموز از اول علم را درست یاد نگرفته و برای غیرعمل یاد گرفته است. روایت: «علم را به همان معنای نور که ما استخدام می‌کنیم و از آن برای روشن شدن قلبمان و مسیرمان استفاده می‌کنیم جز از عالم ربّانی آن را نگیرید.» وقتی علم را برای غیرعمل و غیر عبودیّت یاد گرفتید این علوم اسلامی از عرفان تا اخلاقش و سایر رشته‌هایش کاملاً با دنیا سازگاری پیدا می‌کند و هیچکدام مخالفتی برای شما ایجاد نمی‌کند. عالم، طلبه و دانشجو در هر رشته‌ای اگر اهل عجز و لابه بر درگاه خداوند نباشد نمی‌تواند مسیر علم‌آموزی را به سلامت تا آخر طی کند. هر کدام از علوم دنیایی مثل فضانوردی و ... رشد می‌کند به کمالات حیوانی انسان کمک می‌کند ولی به انسانیّت انسان اضافه نمی‌کند در غرب داستانهایی که می‌نویسند و فیلمهایی که می‌سازند به نوعی گرایش های رفتارگرایانه در علوم و آموزش‌هایشان وجود دارد برای این است که این گمشده آنها است و دارند اسطوره‌سازی و الگوسازی می‌کنند.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 184
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 12

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 12

کسی که در دین بصیرت ندارد، رستگار نمی‌شود. نتیجه ذاتی و حقیقی و مستقیم جهل، جهنّم است. بصیرت و بینش صحیح دینی مانع ایجاد حس غرور و خودباختگی انسان می‌‌گردد. غرور علمی چیز بدی است، اینکه انسان فکر کند همه حقیقت در دست اوست و همه رموز را می‌فهمد. حضرت می‌فرماید: «دلسوزی حقیقی این است که انسان خود را رها نکند.» اطاعت یعنی اطاعت از قوانین سازنده یک شاکله سعادتمند ابدی. در حرکت جنینی ما از دنیا به آخرت ما هر قدر مطیع‌تر باشیم یعنی مستحبّات و واجبات و محرمات را رعایت کنیم شاکله‌ای که ساخته می‌شود قوی‌تر است. حضرت می‌فرماید: «هر کس اطاعت کند سالم‌تر می‌ماند.» حضرت می‌فرماید: «خود‌فریب‌ترین شما کسی است که بیشتر گناه می‌کند.» امام علی (ع) فرمودند: «بپرهیزید از اینکه در نزد مردم اولیاء خدا باشید و در نزد خداوند دشمن خدا باشید.» درست است که همه ظهور شاکله بعد از مرگ است اما اینجا هم اگر شاکله مریض باشد آزار می‌دهد و اگر سالم باشد باعث لذّت و رفاه است. یکی از شرایط مبلّغ این است که آن چه را که می‌خواهد تبلیغش را کند خودش آنها را خوب هضم کرده باشد. مُبلّغ کسی است که نمی‌خواهد با دیگران زندگی کند حواس او به نظام فردی خودش است که در رحم خودش دارد. روایت: «با مردم در امر دنیاشان زندگی کنید ولی حواستان باشد که در امر آخرت تنها هستید.»

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 183
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 11

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 11

شک  انسان را به کفر می‌کشاند، ایجاد شک از نقشه‌های شیطان است. وقتی شیطان با انسان نجوا دارد یعنی اینکه چیزهایی را به قلب آدم خطور می‌دهد و هدف او ایجاد نگرانی و غم است. غم، نگرانی، دلهره و ... برای دین مضر است و شیطان هم دائم با نجواها سعی می‌کند انسان را نسبت به امور مختلف ناراحت و عصبانی و غمگین کند. انسان وقتی آرامش نداشته باشد نمی‌تواند طی طریق کند به خصوص که این اضطراب و شک نسبت به مقدّسات و عقاید دینی باشد. اگر انسان آنچه را که دارد به او داده شده است؛ به خصوص از طریق وحی و فرامین معصومین را باور نکنید و خودکم‌بین باشید در تفکّرات خود مدام وابسته و نیازمند به دیگران احساس می‌کنید. انسان که خود را باور نداشته باشد در همه جا معامله می‌کند. تفکر التقاطی نتیجه خودکم‌بینی است. (این که می‌گوید اسلام کافی نیست.) وقتی انسان خودش را کم دید، برده و بنده دیگران می‌شود. قالب کسانی که در مملکت ما در دانشگاه‌ها دارند برای نظام نسخه می‌پیچند،‌ برای آینده این مردم مستضعف و رنج دیده کسانی هستند که هیچ تبحّری در قرآن و کتب اصلی ما و .... ندارند. بصیرت دینی خیلی مهم است، بداند که چه در دست اوست و دیگران حرفی ندارند. بی‌تعهدی ما و ایمان نیاوردن آن چه که بر ما نازل شده باعث می‌شود که یک عده مجرم راحت بتوانند در اجتماع رفت‌و آمد کنند اندیشه و نسخه حیات بخش و شفابخش که در دست داریم را درک نکردیم و همه جا تن به سازش می‌دهیم.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 182
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 10

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 10

اخلاص جایی است كه ما می خواهیم كاری را انجام دهیم و باید منطبق با شرایط زیستی آخرت باشد. میزان در شرایط زیستی آخرت، خداوند است. آنچه كه انسان را به سمت بالا می برد عمل صالح است. تا عمل نباشد هیچ عقیده ای در وجود شخص تثبیت نمی شود. حكمت، گمشده مؤمن است. قرآن دشمن بسیار قوی را برای ما معرفی می كند به نام شیطان. كسانی كه بد عمل می كنند كارشان به فساد و گناه كشیده می شود. شاگرد دینی و معلم هردو باید ظاهرشان به ظاهر اسلامی بخورد. اگر شما دین را قبول کردید  باید در ظاهر اثر داشته باشد. بسیار اهمّیّت دارد که در زمان خاص خواص چگونه عمل کنند، در همه ی زمان ها برای خواص وجود دارد. با دیگران مطابق فهمشان حرف زدن، چیز دیگر است اما امتیاز دادن یک چیز دیگر. حتّی در صحبت کردن با اعضای خانواده خود به عنوان یک خاص باید حواسمان جمع باشد که خراب کاری نکنیم. واجب، ستون است اگر نباشد دینی اقامه نخواهد شد. بسیار خطرناک است که آموزش های دینی جنبه نظری پیدا کند و تنزل پیدا کند. در مجلسی که معصیت خدا می شود هیچ مسلمانی حق ندارد بنشیند. اگر شخص از دوران دانشجویی مراقبت نکند بعداً هم که تحصیلاتش بالاتر برود و عالم شود آن طور که باید باشد نیست و انتظاری که از او باید، نمی­رود برازنده مؤمن، معلم ودانشجو این است که نمک نشناسی­های دیگران را تحمّل کنند مگر جایی که جنبه تربیتی دارد. در وظایف شاگرد داریم که بد اخلاقی های استاد خود را تحمّل کند. ( حتّی رفتار غیر اخلاقی استادش را) امام فرمود: «اگر ایمان درجه 2 را به کسی که ایمان درجه 1 دارد تحمیل کنی کافر می شود  هرکس که شبیه خدا شود ظلم­کش تر نسبت به خودش است، مورد مظلومیت و اهانت و قدر نشناسی و ناسپاسی قرار می گیرد اما بیشتر از هر کس دیگر قدر می­داند.» با قدرنشناسی دیگران از شما تنها چیزی که در شما آسیب می­بیند و اذیّت می­شود و به آن فشار می­آید ناخود است.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 181
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 9

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 9

تحصیل اخلاص هم کاری طولانی است و کار علمی و هدایت مردم معطل می‌ماند پس ما هم باید کار علمی‌مان را کنیم بدون اخلاص و یا برای ریاکاری این خودش عبادت بزرگی است. این وسوسه‌ای که شیطان می‌کند و از صورت مقدّس منزلت اجتماعی استفاده می‌کند. کاری که بدون اخلاص انجام شود ولو ممکن است کمک کند به اسلام از جهاتی ولی می‌تواند زمینه‌های خطرناکی را هم برای ضربه زدن به خود اسلام فراهم کند. این که انسان فکر کند دین خدا به او بستگی دارد و اگر او نباشد کار خدا لنگ می‌ماند یک تفکّر شرک‌آمیز و خطرناک است. میزان این است که انسان به قلب خود حقیقتاً مراجعه کند و ببیند که انگیزه‌اش چیست برای این که بخواهد کار علمی یا فرهنگی کند. کسی که بدون اخلاص وارد می‌شود وقتی مورد توجّه دیگران قرار می‌گیرد دائم معروف می‌شود. دائم مراجعه می‌شود، دائم مطرح می‌شود این دلش خطرناک‌تر می‌شود. وقتی انسان بنیانی را می‌‌گذارد تبعات آن هر چه قدر باشد تا قیامت دامن او را خواهد گرفت، تا وقتی براساس طرز تفکّرات او و بنیانی که گذاشته عمل می‌شود و دائم فساد می‌کند این دارد از محصولات ما اخّر خود استفاده می‌کند. اگر انسان وارد گروهی شود «مَن مَشبّه بقوم فهو مِنْهُم» از آنها محسوب خواهد شد. برای برخی این حضورهای اجتماعی تنها پوششی است برای این که از تنها بودن خود بیزار هستند. از بس از خود وحشت دارند. بسیاری هستند که کارهای اجتماعی را به عنوان تسکینی برای آرامش خود قرار می‌دهند حتی اگر آن کارهای اجتماعی زحمت زیادی داشته باشد و بسیاری از آرامش‌ها را هم سلب کند. کسی که خود را به زمان مشغول می‌کند زمان هم او را مشغول می‌‌کند یعنی همیشه مسائلی دارد که راجع به آن فکر کند. امام صادق (ع) دربارة آیة"‌اَوَلَمْ نُعَمِّرکُمْ" آیا به شما عمر ندادیم که تذکّر بگیرید. فرمودند: «این توبیخ است برای جوان 18 ساله‌ای که سه سال از زمان تکلیفش گذشته و مسائل آخرتی خود را یاد نگرفته است.» حضرت زهرا3فرمودند: «خداوند امامت را برای نظم جامعه قرار داده است.» برخی از افراد اهل حق و جبهه حق،‌ نتوانستند جلوی شهوات اجتماعی، سیاسی و شهوات فردی خود را بگیرند و زمینه‌ را برای ظهور چنین افرادی باز گذاشتند. در صحیفه نور داریم که کسانی که به شورای نگهبان و این نهادهای مقدّس توهین می‌کنند واز وجهة‌ اینها می‌‌خواهند کم کنند،‌ مفسد فی الأرض هستند. روایت: «هفتاد گناه جاهل آمرزیده می‌شود پیش از آنکه گناه عالم آمرزیده شود.» بندگان با ایمان خداوند باید خویش را سخت بپایند و نکته‌های دقیق رفتار خود را تحت مراقبت قرار دهند.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 180
زمان انتشار: 27 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 8

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 8

اگر انسان بخواهد بداند در کار علمی خالص است، این است که آیا حاضر است کار علمی و تدریس و ... را به بهتر از خود واگذار کند. پیامبر(ص) فرمود: «اگر کسی بهتر از خودش را بشناسد و او را جلو نیانداز به خدا و رسولش و مردم خیانت کرده است.» اگر کسی دلبستگی نداشت احساس تحقیر نمی‌کرد،‌ احساس شادی می‌کرد. کسی که از جوانی اهل مطرح شدن خودش برای خودش است همه حالت‌هایش برای او معنادار است. اما کسانی که تمرین نگاه به خود را نکرده‌اند و تمرین آزمایشی و خود را ندارند، اینان امر برایشان مشتبه می‌شود. انسان باید دائم با اولیای خدا، ‌علمای اخلاق و کسانی که اهل موعظه هستند ارتباط داشته باشد و گرنه آخر، فشار کار و ارتباطات او را خراب می‌کند. ممکن نیست یک نفر جایی مشغول شود: در تجارت، کار علمی، معنوی، ریاست، نظامی و وقت زنده برای خلوت با خدا و ارتباط با مبدأ و پیوند با ابدیّت نگذارند مگر این که در دراز مدّت تبعات منفی در روحیه او می‌گذارد. کسی که اساساً حرکت نکرده یعنی در راه نیفتاده است سالک به معنای حقیقی نیست. چون کسی که راه افتاده حتماً به فکر برطرف کردن مشکلات راه خود هست. مقام معظّم رهبری فرمودند: «انسان در همه مواقع به نماز احتیاج دارد و در مواقع خطر، بیشتر.» اینکه ما عبادت خصوصی، پیوند با ابدیّت را داشته باشیم تا بتوانیم با نیّت پیوند با ابدیّت کارهایمان را برای خدا انجام دهیم و تبدیل به نور کنیم والّا یک کار حیوانی بیشتر نیست. حضرت علی (ع) در فرمانی به مالک اشتر فرمود: «زنده‌ترین وقت خود را برای بین خود و خدا بگذار.» مدیر موفّق کسی است که برای خودش ساعات ویژه داشته باشد. برای یک مدیر شب جمعه موضوعیّت دارد، باید خلوت داشته باشد چون مدیریّت در هر رشته‌ای که باشد وسیله‌ای برای برقراری ارتباط با بی‌نهایت است. باید از حیطه مدیریّت کمکی به اقامه نماز و .... شود. مدیری که نیروهایش را به صورت ابزار کار ببیند دائم از آنها کار می‌کشد ولی در اسلام ناب حقیقتاً چنین نیست. پاک‌‌ترین قشر جامعه شما کسانی هستند که معنویّت آنها بیشتر است. یک اصل در شیطان و صور مقدّس است که همه صور مقدّس می‌تواند در شیطان قرار گیرد؛ آن گاه درس طلبگی هم مشغله‌ای برای خودش می‌شود. آنچه مانع توجّه، ذکر، خلوت و توجّه به ابدیّت و خودسازی می‌باشد گناه است.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 179
زمان انتشار: 23 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 7

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 7

وقتی که هیجانات خیلی زیادی برای روزی سراغ انسان می‌آید انسان را از حال تعادل خارج می‌کند و باعث می‌شود انسان دست از راهش بردارد. خدا غیر از عمل خالص را از کسی قبول نمی‌کند، هیچ وقت به ما نگفتند عمل نکنید گفتند «اخلِصِ العَمَل» با حفظ این روابطمان باید تلاشمان را در جهت پاک کردن نیّت‌‌‌مان باشد. پیامبر (ص) فرمود: «‌احذرو شهوه الخفیّه» از شهوت مخفی بپرهیزید، ‌عالم دوست دارد دورش بنشیند. روایت داریم که عالمی که مذکِّر مردم است مرگش پیش شیطان برتر از مرگ هزار عابد است. کلمة غیرتمندی زنانه ترجمة خوبی نیست باید حسادت زنانه بگذارند چون تعبیر دقیق معرفت نفسی و دینی‌اش حسادت است چون در زنان غیرت وجود ندارد. غیرت آن است که در مرد است که حاضر نیست ناموسش با کس دیگری ارتباط داشته باشد ولی حسادت بد است، حسادت حاکی از خودخواهی است. یکی از راه های برطرف کردن حسادت در بحث حسادت داریم این است که انسان به خودش تلقین کند. شخص باید این قدر سرسپرده به حق باشد که حاضر باشد هر چیزی را به خاطر آن زیر پا بگذارد ملاحظة شخصی و فامیلی را زیر پا بگذارد. شرک یعنی این که ما "‌لامؤثر فی الوجود الّا الله "‌و "‌لاحول و لاقوه الاّ بالله"‌ را قبول نداشته باشد و دنبال کسب عزت،‌ شوکت و محبوبیّت باشیم از طریق مرید یعنی این را از خدا بخواهیم. ما باید از محبوبیّت های تاریخی انسان‌هایی که در عرض چند روز به منفورترین افراد تبدیل شدند عبرت بگیریم. هر کسی توحیدش قوی می‌شود یعنی واقعاً خدا را می‌بیند و غیر خدا کسی را نمی‌بیند.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 178
زمان انتشار: 23 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 6

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 6

معلم و گوینده باید طوری که شنونده را خسته نکند صحبت کند و زیاد نگویدکه شنونده ملول شود. ص1 شاگرد باید کاملاً مهیا، آماده و منتظر بنشیند تا به نتیجه خودش برسد و نباید خود را محدود کند. ص2 شاگرد اگر برای خودش سقف و حد مشخص بگذارد، خودش محروم می شود. ص2 عموماً تعیین سقف برای جلسات و حتی تعیین زمان برای جلسات علمی، توسط شاگرد یک نوع بی ادبی است. ص2 قلب، حالت گیرندگی فوق العاده دارد و هر چیزی می تواند به قلب شکل دهد. ص2 ما با مواد مختلف سر و کار داریم و قلب مواد مختلف را می پذیرد. ص3 ما نسبت به موادی که می پذیریم، مسئول هستیم و مسئولیت ما آخرتی است. ص3 برای اینکه نفس در گرو جهنم نباشد و در گرو مکتسبات بدش نباشد، قلب باید انتخابی مواد خودش را اخذ کند تا به صورت گروگان منفی و عذاب آور نشود. ص4 دنیا را بشناس و آن را در پس پشت خویش قرار بده؛ یعنی از آن بگذر و عبور کن؛ زیرا دنیا نمی تواند خانه و جایگاه پایداری برای تو باشد. ص4 دنیا صرفاً وسیله و ابزاری برای رسیدن به کمال روحی و معنوی است تا بندگان الهی توشه خویش را از این گذرگاه برای معاد و توقف گاه همیشگی خود بردارند. ص4 صبر و استقامت و حلم و بردباری ، اصول یک قلب سالم را تشکیل می دهند. ص5 سلامت قلب عبارتست از ایمان و عمل صالح که روی اصول صبر و حلم قرار می گیرد و بدون این اصول هیچ کس نمی تواند تخم ایمانی را در قلب خویش بکارد. ص5 هیچ عملی بدون زمینه ی صبر، استوار نمی ماند و جزو ذخیره شما قرار نمی گیرد. ص5 علم حقیقی آن است که در سایه ی تقوا و پرهیزگاری برای شخص بدست می آید، نه آنی که در کتابها می خواند یا از معلم می گیرد. ص7 برای رسیدن به مقام صبر، تمرین صبر می خواهد؛ یعنی انسان باید با خودش قرار بگذارد که در برخورد با جاهل ها برنامه ریزی داشته باشد و حلم پیشه کند. ص7 همه گناه ها و جرم ها به صورت مطلق محصول بی صبری است. ص8 وقتی تو تمرین صبر می کنی، در واقع ریشه ی معاصی و گناهان را در وجود خودت کم می کنی. ص8 اگر کسی می خواهد علم برای او بماند، باید دغدغه های زیادی که در اطرافش است را کم کند تا بتواند به آن مقام برسد؛ یعنی با علم خلوت داشته باشد. ص8 اگر کسی بخواهد به حقیقت علم یا هر چیز دیگری برسد، باید خودش را فارغ کند و صرف علاقه مندی یا کار بی نظم ممکن نیست انسان را به مقصد برساند. ص9 علم و دانش از آن کسی است که خود را فارغ از هر چیزی در اختیار آن قرار دهد. ص10 کمیت فقط در سایه کیفیت می تواند ثمر بخش باشد. ص10 با چیزهایی که به شما تعلق دارد، برخورد از نوع حلم کنید. ص11 یکی از لشگریان شیطان، ایجاد نگرانی نسبت به آینده است. ص16 نگرانی هایی که شیطان برای انسان نسبت به آینده ایجاد می کند هم درمسائل معنوی است و هم در مسائل مادی. ص18 ایجاد نگرانی وقتی همراه با امید و فارغ کردن و تلاش است، الهام فرشته ای است. ص18 نشاط عامل رشد است و غم و عصبانیت و ناامیدی، عامل از بین رفتن و کم کاری و عامل خیلی بیماریهای روانی مختلف است. ص18 هر جا که در آن ناامیدی و حزن است، کار شیطان است و هر جا که در آن نشاط و شادی، امیدواری، گرما، صمیمیت و محبت است، کار ملائکه و خدای تبارک و تعالی است. ص19

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 177
زمان انتشار: 23 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 5

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 5

فیلسوف ها و متفّکرین بودند که در جامعه خط‌های کلّی دادند و بقیّه دنباله‌روی آنها بودند. چون ارتباط با علما و متخصّصین در رشته‌های مختلف علوم انسانی از جمله چیزهایی است که چاره‌ای از آن نیست و لذا لازم است مردم دیدگاهشان را نسبت به این متخصّصین و علما تنظیم کنند. شناخت تیپ عالم و تحصیل‌کرده امری ضروری است،‌ کسی که الان واقف به اوضاع جهان است یا حداقل، اوضاع فرهنگی و فکری جامعة‌ خود را می‌شناسد. هر قدر از لذّت حسی دور می‌شویم قدرت لذّت بیشتر می‌شود؛ چون از تفرّق مادّه جدا می‌شود و به تمرکز نفس نزدیک­تر می شود و این لذّت هر قدر متمرکز باشد قدرتمند‌تر است. ما در حرکت به سمت آخرت هستیم و بدون علم به آخرت نمی‌توانیم حرکت صحیحی داشته باشیم. پیامبر در مورد افرادی که علمایی زیر بار موعظه دیگران نمی‌روند ولی در پند و موعظه به دیگران سخت­گیری می‌کنند می‌فرماید: «شما خار را در چشم دیگران می‌بینید امّا درخت را در چشم خودتان نمی‌بینید.» شریف‌ترین افراد جامعه و کم سودترین آنها، کم خاصیّت‌ترین افراد جامعه همین مرفّه‌های بی‌درد هستند. شرق و غرب عالم را بگردید هیچ حرف علمی صحیحی پیدا نمی‌کنید مگر از جانب ما اهل بیت : باشد. هرجای دنیا هر دانشمندی هر کشفی کند به معدن علم نزدیک تر شده است. از معدن علم فراتر نمی‌تواند برود. معصومین فرمودند: «ما القاء اصول به شما می‌‌کنیم، شما فکر کنید فرع‌هایش را در بیاورید. مقوله علوم انسانی چون مقوله مشترکی بین انسان­هاست، می‌بینید که هر کسی در مقوله علوم انسانی نظر دارد.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ،

Top
شناسه مطلب: 176
زمان انتشار: 23 سپتامبر 2014
| |
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 4

آداب تعلیم و تعلم،جلسه 4

وقتی علم توسط فطرت آموخته می‌شود نزدیکی می‌آورد یعنی کسی که فطرت بر او حاکم است،‌ وقتی طبیعت را مطالعه می‌کند او را به ماوراء طبیعت منتقل می‌کند چون با دید موحّدانه نگاه می‌کند. کلّ دنیا عبارت است از آیات الهی،‌ هر کسی هر رشته‌ای را که یاد بگیرد ممکن نیست با مخلوقات خدا سروکار نداشته باشد. کسی که فطرت گرا است به طبیعت به عنوان آیات الهی نگاه می‌کند و دائم شوق و ذوق او نسبت به خدا بیشتر می‌شود. اگر علم با نفسی که فطرت بر او حاکم است اتحاد پیدا کند می‌شود نور و اگر با نفسی که طبیعت بر او حاکم است اتّحاد پیدا کند می‌شود حجاب اکبر. برای این که ما بدانیم که اگر غیر از برای عمل و شدن ما یاد بگیریم و برای غیرتنظیم روابط ‌مان با خدا، وزر و وبال می شود. امیرالمؤمنین (ع) می فرماید:« خدا عهد نگرفت از جهّال به تعلّم مگر این که قبلش از علما میثاق گرفته به تعلیم.» عالم بی عمل وضعش از جاهل مقصر بهتر است. امام صادق (ع): «اگر احساس نمودید که عالم و دانشمندی به دنیا دلبستگی شدید دارد نسبت به او دربارة دین و آئین خود برحذر باشید و یکپارچه تسلیم عقاید آن شوید به راستین بودن او دل نبندید. آخوند درباری در مردم و با مردم زندگی‌ می‌کند و آن مناجات و صفای خودش را دارد،‌ اگر تردّدی دارد از آبروی خودش برای نجات بقیّه خرج می‌کند. کسی که انقطاع حاصل کند به سوی خدا از آفات مصون است. خداوند حتّی علم تعلیمش می‌کند یعنی حتّی موضع گیری هایش را خدا تعلیم می‌کند. علما امین انبیاء هستند یعنی واقعاً انسان بعد از امام زمان (عج) پناهی جز این علما ندارد.

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ، ، ،

Top
برای عضویت در خبرنامه پست الکترونیکی خود را وارد کنید

خبرنامه سایت منتظران منجی

Stay informed on our latest news!

اشتراک در خبرنامه سایت منتظران منجی feed