www.montazer.ir
یکشنبه 14 ژوئن 2026
مؤسسه فرهنگی هنری خیریه
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 23
بدن چهار ترکیب و عضو دارد که بدن از اینها تشکیل شده است. اگر این چهار عنصر (بلغم – صفرا – سودا – خون) تعادل داشته باشند شخصیّت شخص، شخصیبت استواری است.
کار استاد این است که روح شاگرد را به مجرای طبیعیاش بکشاند یعنی برخورداری از بینش و بصیرت، هر جا که بصیرت و بینش هست احتمال عمل دقیق و درست بسیار است.
بحث فرمان با اشاره دو تا است، فرمان این است که شما مستقیم به شاگرد میگوئید فلان کار را انجام بده، اشاره یعنی کنایههایی که میزند.
بسیاری از اوقات فلسفه کار اصلاً روشن نیست یعنی استاد میداند اگر این را به شما بگوید انجام دهید چه اثری دارد ولی شما نمیفهمید که این چه کاری با روح و روان شما خواهد کرد..
به هیچ وجه نباید از فرمان استاد چه به اشاره چه به فرمان سرپیچی کند.
در اجرا چند خصوصیّت هست که در نتیجه نیست، شما وقتی دارید اجرا میکنید امتیازهایی به دست میآورید که اگر نتیجه هم نگیرید نباختهاید.
بسیاری از چیزها هست که ما نباید فلسفهاش را بدانیم و نمیدانیم باید فقط حرف گوش کنیم.
یک عدّه میخواهند عقل خود را قانع کنند بعد سلوک کنند برخی اصلاً نمیخواهند این کار را کنند برخی هم همانند پیغمبر (رب زدنی تحیّراً) میگویند.
خیلی جاها شده است کسانی که عقل و معلومات خود را کنار گذاشتهاند سعی کردهاند با دل کار کنند فوق العاده موفّق بودند.
جهاد سه قسم است، جهاد اصغر که عبارت است از مبارزه با دشمن خارجی، جهاد اوسط که عبارت است از جهاد با نفس و جهاد اکبر که عبارت است از مبارزه با معلومات و عقل و ادراکات خود.
انسان در حرکت خود به سمت خداوند تبارک و تعالی به جایی میرسد که باید با معلومات خودش، ادراکات و سواد و عقل خودش مبارزه کند.
ولایت فقیه، به قول امام (سلام الله علیه): «هر کس تصوّرش کند، تصدیقش هم میکند و در این بیست سال همه هم دیدهاند، آن چه که مملکت را نجات داده است حتّی مخالفین با ولایت فقیه بوده است.»
بسیاری در اثر این شهوت (تئوریک) ایجاد تحیّر میکنند و این تحیّر، تحیّر به دردبهخوری نیست یعنی در امور بدیهی ایجاد تحیّر میکنند.
بین دقّت نظر و وسواس فکری فاصله است، ظاهراً هر دو زمینه شأن دقّت است امّا برخی وسواس فکری دارند، هر چیزی را نمیتوانند راحت بپذیرند.
برخی شکها، شک های سازندهای است، انسان زمانی یک شبهه در ذهنش ایجاد میشود؛ خیلی برای تحکیم قضیه، سریع اقدام به برطرف کردن آن از یک کارشناس میکند و به این ترتیب مریض نمیشوند.
یک عده ترجیح میدهند به جواب نرسند یعنی میخواهند جواب قطعی پیدا نکنند چون دامنه شهوات علمیشان ادامه پیدا کند.
وقتی بین عاشق و معشوق وصال حاصل میشود، عشق تمام میشود، بهتر است هیچ وقت وصالی صورت نگیرد که عشق ادامه پیدا کند.
اینکه ما بخواهیم همیشه همه چیز را منطقاً و عقلاً حل کنیم و نخواهیم یک موقعهایی دل بدهیم و حرف را قبول کنیم یعنی ضمیر ما به ما میگوید ولی لج میکنیم این چیز خوبی نیست.
در غیاب استاد هم وفاداریاش را نسبت به استاد و حرف ها و فرمایشهای استاد حفظ کند.
این آفت است که انسان نسبت به ولیّ و استاد خودش در دلش کدورت باشد، به محضی که بود حجاب میافتد.
وقتی به امام زمان (عجّلی الله تعالی و فرجه الشریف) نزدیک نشوید به هر چیز دیگر که نزدیک نشوید جهنّم است چون صراط یک چیز واحد بیشتر نیست.
چون قوام شخصیّت شاگرد به استاد است و قائم به استاد است اگر قرار باشد استاد زیرسؤال برود، خود شاگرد سقوط کرده است.
اینکه انسان به خدا بگوید تو همانطوری هستی که من میخواهم معرفت میخواهد چون خدا میفرماید: «خلقت هر چیزی را در بهترین وجه قرار دادم.»
ما نسبت به سوء ظن معاقب هستیم نه نسبت به خود ظن.
بسیاری از اوقات چیزهایی است که ما فکر میکنیم عیب است در حالی که اصلاً عیب نیست.
امام صادق (علیهالسّلام): «مؤمن فرزند نور و رحمت است.»
یکی از آفتهای روحی شاگردها این است که معمولاً درس را با خشونت میخواهند از استاد بگیرند، این رذیلهای است که شیطان او را تهدید میکند.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/195
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 22
چون قرار است شاگرد خود را در اختیار استاد بسپارد و در حقیقت بندگی او را کند باید خودش را در اختیار هر استادی قرار ندهد.
وقتی شاگرد خود را به استاد عرضه میکند استاد بتواند زوایای ریز و باریک وجود او را ببیند و به او کمک کند، شاگرد برای استادش گنگ و پیچیده نباشد.
اینکه الان خیلیها دارند عَلَم میشوند چه از قدیمیها، چه از جدیدیها همین است که شاگردان گرفتار معلومات استاد هستند بدون این که باتقوا، معنویت، تدّین و با تعبّد او کاری داشته باشند.
دانشجو همة معلوماتش را از استاد میگیرد، چنان تحت نفوذ و سلطه استاد قرار میگیرد که بعداً نمیتواند عیبهای اساسی و بزرگی که به او وارد است را قبول کند یا حتّی ببیند.
در اساتید دینی علمی که ما میخواهیم یاد بگیریم همان چیزی است که میخواهد پایههای دین ما را تشکیل دهید و شاکله ما را تشکیل دهد، اگر ناب و خالص نباشد و آلودگی داشته باشد میتواند فوقالعاده ضربه بزند.
کسی که استاد ندارد (به خصوص استاد تخصصی) این شخص معلوماتش بسیار سست و ضعیف است.
کسانی که استاد ندیدهاند وقتی خواستهاند متنی را استفاده کنند و بخوانند اصلاً ترجمه اشتباه نکردهاند. از نظر معانی و بیان حرفشان اشتباه است،ضمیر را درست بلد نیستند برگردانند.
اهل دفاتر یعنی کسانی که فقط با دفتر سروکار دارند امّا استاد نادیده هستند و معلّم نیستند.
خیلیها هستند که غرورو و تکبّر زیاد دارند وحاضر نیستند که در محضر اساتید زانو بزنند و خودشان مطالعه میکنند، خودشان درمیآورند و خودشان چیزهایی را زیاد میگیرند.
دانشجو نباید در قید این باشد که من حتماً باید نزد فلان استاد شناخته شده و معروف و مشهور درسم را بخوانم، چه بسا اساتید گمنامی هستند که بسیار قویتر و بهتر و محکمتر از اساتید مشهور زمان میتوانند درس بدهند.
آنچه برای استاد لازم است جهات علمی و عملی است.
نباید افرادی را که قابلیّت دارند را از نظر دور داشت، انسان باید در محضر علم تواضع داشته باشد.
به اساتیدی که مشهور میشوند خیلی راحت نمیشود دسترسی پیدا کرد، وقتی هم که دسترسی پیدا کنی نمیتوانی راحت سؤال کنی چون سرشان شلوغ است و شما نمیتوانید استفاده کنید.
استادی که با تقواست، شاگردان باتقوا و خوبی تربیت میکند.
بدون اینکه به خودت زحمت دهی و بدون اینکه خود را به تکلّف بیاندازی نمیتوانی حقّ استاد را ادا کنی.
استاد در روز قیامت به تعداد شاگردانش قدرت شفاعت دارد، صاحب و مالک آن شاکلهها است.
اصل وجود و هستی هر موجودی نمیتواند به آن ارزشی اعطاء کند مگر آن گاه که وجود او را با هستی و عدم بسنجیم والّا خود وجود فی نفسه نمیتواند ارزش و شرافت موجود را ارائه دهد.
ما هر ارزشی به معنای واقعی خودمان، به معنای واقعی کلمه،ارزش انسانی و الهی که در قیامت به کارمان میآید از طریق معلّمان گرفتهایم.
استاد از گرانمایهترین سرمایهاش یعنی عمرش، ابدیّتش برای شاگرد سرمایهگذاری کرده و او را به بلندای ابدیّت ساخته است.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/194
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 21
هر کس بدون آگاهی عمل کند ضررش بیش از منفعت اوست.
آدم در محضر عالم ودانشمند نباید زود حوصله اش تمام شود.
یکی از مشکلات کار علمی به خصوص زمانی که انسان درس های معنوی دارد این است که پشت درس معنوی خود برای خود برنامه دیگری بگذاردکه اگر چنین کند باعث می شود نتواند ادب استاد وکلاس را رعایت کند و هم جلوی خودش را می گیرد و مشکل معنوی برایش ایجاد می شود.
ادب این است که انسان فقط بر سر کلاس بنشیند، استاد هر زمان خواست سر کلاس می آید و هر زمان خواست تمام می کند غیر از این باشد هر طور دیگری عمل کند خراب می شود.
عالم و دانشمند از نظر اجر وپاداش از روزه دار و سحرخیز وشب زنده دار وجنگجوی در راه خدا دارای بهره فزونتری است.
چه بسا شاگرد جوابی بهتر و محکمتر وحتی درست تر داشته باشد و شاید جواب استاد غلط باشد ولی شاگرد به هیچ وجه حق ندارد حرفی بزند.
اگر کسی از استاد نزد تو بدگویی کرد باید در مقام دفاع برآیی واز او عیب پوشی کنی.
کسی را که استاد تشخیص داده دور خودش جمع شود نباید با آنها درگیر شوید.
خضر از نظر سیاسی و اجتماعی محکوم فرمان موسی است موسی امام اوست.
در هر درجه ای از درجات علمی که باشیم آنکه می خواهد به ما یاد بدهد استاد ماست و ما باید این وظایف شاگردی را نسبت به استاد انجام دهیم.
شاگرد باید در گام نخست تابع و پیرو معلّم بوده یعنی بدون حرف گوش کردن و پیروی، شاگردی معنا ندارد.
این قاعده کلّی است که حتّی اگر علم شاگرد با استاد برابر باشد باز هم استاد بلند مقام تر از شاگرد است.
معلّم حقیقی خداوند متعال است.
برخی با وجود این که شدت نیاز را می دانند باز هم حاضر نیستند پا روی خود بگذارند وتعلیم ببینند.
وظیفه کسی که می خواهد تعلیم کند این است که به دیگران همان طور که خداوند به او تعلیم داده است، تعلیم کند.
طبیعت شاگرد همانند طبیعت فرزند است، مقداری نمکنشناس است وگاهی اوقات این نمکنشناسی خیلی زیاد میشود.
برخی از علوم هستند که مقامی بیش از مقام موسی را میطلبد دانستن اینها برای ما خوب است که هیچ وقت عجب سراغ ما نیاید.
در اثر جهل، انسان بسیاری از گناهان و اشتباهات را مرتکب خواهد شد مسئولیتش هم نزد خداوند از بین نمی رود.
حضرت خضر (ع) قدرت معنوی بالایی داشته و تخصّصش در آن علوم بیشر بوده اما از نظر حکومت داری و مسائل اجتماعی و سیاسی محکوم موسی است.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/193
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 20
شاگرد دینی و معلّم هر دو باید ظاهرشان به ظاهر اسلام بخورد.
اگر شما دین را قبول کردید باید در ظاهر اثر داشته باشد.
بسیار اهمیّت دارد که در زمان خاص خواص چگونه عمل کنند، در همه زمان ها برای خواص وجود دارد.
با دیگران باید مطابق فهمشان حرف زد چیز دیگر است امّا امتیاز دادن یک چیز دیگر.
حق در صحبت با اعضای خانواده خود به عنوان یک خاص باید حواسمان جمع باشد که خراب کاری نکنیم.
بسیار خطرناک است که آموزش های دینی جنبه نظری پیدا کند و تنزّل پیدا کند.
در مجلسی که معصیت خدا میشود هیچ مسلمانی حق ندارد بنشیند.
اگر شخصی از دوران دانشجویی مراقبت نکند بعداً هم که تحصیلاتش بالاتر برود و عالم شود آن طور که باید باشد نیست و انتظاری که او باید نمیرود.
برازندة مؤمن و معلم و دانشجو این است که نمکنشناسیهای دیگران را تحمّل کند مگر جایی که جنبه تربیتی دارد.
در وظایف شاگرد داریم که بداخلاقی استاد خود را تحمّل کند . ( حق رفتار غیراخلاقی استادش را)
هر کس شبیه خدا شود ظالم کشتر نسبت به خودش است، مورد مظلومیّت و اهانت و قدرناشناسی و ناسپاسی قرار میگیرد امّا بیشتر از هر کسی دیگر قدر میداند.
با قدرنشناسی دیگران از شما تنها چیزی که در شما آسیب میبیند و اذیّت میشود به آن فشار میآید ناخود است.
امام علی(ع) فرمودند: «کسی که به عیب خود بپردازد مانع از این میشود که به عیوب دیگران بپردازد.»
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/192
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 19
آفت نفس یعنی به خاطر علمی که آموختهاند خودشان را به افراد دنیا آلوده نکنند، مواظب باشند اهل دنیا آنها را به استخدام خودشان در نیاورند.
وقتی انسان نیاز خود را کتمان میکند و از کسی کمکی را قبول نمیکند طرف مقابل میلش به این بیشتر میشود که هم به او بیشتر بدهد و هم به او نزدیک تر شود.
استاد مطهری در ابتدای نظام حقوق زن در اسلام فرمود: «میخواهم عمرم را در راه جلوگیری از بدعت در اسلام صرف کنم.»
شیعه شدن ایران به خاطر این است که علامه حلّی و دیگر بزرگان با دربار برای حفظ شیعه ارتباط دارند.
در حال حاضر برخی از مقدّسین نماز جمعه نمیروند میگویند این به طهارت ما لطمه میزند.
خواص در لحظات بسیار خاصّی اگر یک تصمیم اشتباه بگیرند به اسم تقوا، معنویّت و به اسم زهد لطمات جبران ناپذیری به اسلام وارد می زند.
خیلی مهم است که در یک زمان انسان بتواند تکلیف خود را تشخیص دهد.
ما باید دقّت کنیم که دوری از سنگرهایی که خطرناک است مقدّس نیست ، زهد و عرفان هم نیست.
پرهیز از جناحبازی و قدرتطلبی یک راه بیشتر ندارد و آن ریاضت است.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/191
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 18
در روایت داریم که حلم، خویشتنداری و خوشرفتاری لازم علم هستند.
طبیب هیچگاه نسبت به مریض خشم نمیگیرد. از بیماری او ناراحت و نگران است واقدام میکند امّا با خود او خوشرفتار است.
عالِم، به خصوص کسی که در مسائل انسان کار میکند شدیداً زیرذرهبین است، کردارش بیش از سخنش.
با بودن معصومین (علیهم السّلام) و قرآن، انسان واقعاً به چیزی نیاز دارد.
از شرایط مبلّغ این است که باور داشته باشد آن چه که تبلیغ میکند واقعاً حقیقت است.
عالمی که برای انسان درک و فهم نیاورد فایده ندارد.
شروح تدبّر در قرآن با قرائتهای مهم ما همین است که ما قرائت کنیم اول و لفظ را خوب وارد شویم بعد تا فرصت توبه پیدا کنیم.
نگاه به عالِم عبادت است چون با آن الگوسازی کند، به خاطر احترام علم.
فطرت دائم انسان را به بالا و طبیعت برعکس دائم انسان را به سمت پائین و مادیّت وکمالات حیوانی و گیاهی میکشاند. چیزی جز او ارضائش نمیکند.
یکی از مسائل اصولی بین فطرت و طبیعت است که اصلاً حاضر نیستند به هیچ وجه تن به حکومت فطرت دهند و با کسانی که فطرت بر آنها حاکم است، نمیتوانند سازگاری داشته باشند.
اهل فطرت از آن جهت که عاقل هستند وعاقل برخودش با جاهل طبیبانه است، تحمّل کند ولی طبیعی نمیتواند تحمّل کند.
ممکن نیست جذبی بدون سنخیّت صورت گیرد، اگر جذب هست سنخیّت و تمایل وجود دارد.
وقتی عالم یک گناه کرد و مردم خیلی چیزها بیشتر از آن را برای خود مباح میدانند.
شاگردهای یک انسان هم شئونات یک انسان هستند، این را اگر ما بدانیم میفهیم که آثار خیر و شر چگونه دامن انسان را میگیرد.
در دانشگاه رشتههایی که شبیه رشتههای حوزوی است، ادبیّات عرب، فقه اصول معانی بیان، فلسفه و .... اینها خوانده میشود در حوزه هم خوانده میشود ولی بعد از چند سال محصولی که بیرون میآید متفاوت است.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/190
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 17
در روایت داریم که اضافه عمل انسان هر قدر علم باشد حجّت است بر او در روز قیامت؛ عین علم اضافه خطرناک است.
خود عمل یک نحوه شدن است، یک نحوه علمآوری و روشنایی بخشی برای انسان دارد.
هر گاه انسان صادق بود آن جایی هم که چیزی نمیفهمد و نمیداند خدا او را نجات میدهد و نوری به او خواهد داد که تشخیص خواهد داد.
این که انسان علم را از جانب خدا بداند و علم را معادل عمل و تقوا بداند از یک صفت بسیار پست رذیله و بسیار خطرناک انسان را نجات میدهد و آن این است که انسان از حسادت نسبت به علما دور میشود.
فقر اصغر بهداشت روحی انسان را تأمین میکند، بهداشت ارتباط روح و بدن را تأمین میکند.
علم واقعی، عبارت است از شناختن طرز طی نمودن و در نور دیدن گردنهها و دستاندازهای روحی است.
انسان دائماً تکیه به اسباب و علل مادی میکند، باید برای کسب علل مادی وقت زیادتری بگذارد و وقتی وقت زیادتری میگذارد و از خودسازی باز میماند.
نسبت به وضع عادی انسان ممکن است امتحانهای سختی پس دهد و مدّتی در تنگنا باشد.
یک نفر از لحاظ شخصی و علمی میتواند شخصیّت علمی یا معنوی بالایی داشته باشد صرفاً به علت این که در اسباب و علل مادّی و دنبال روزی گشت شخصیّتش کم میشود،مسائل علمی و معنویاش کم میشود.
محبوبیّت، علم، تقوا، درجات معنوی و مراتب علمی از جایی میآید که انسان بفهمد تکیهاش در اجتماع را باید به خدا بدهد.
حضرت علی (علیهالسّلام) فرمودند: «ترک معصیت سخت است امّا سختتر از آن ترک بهشت است.»
هر کس مغز تجاری داشته باشد از کار علمی و کسب معنویت نباید دور باشد.
امام علی (علیهالسّلام) به مالک میگوید: «مالک تو زندهترین وقتت را برای خدا و عبادت بگذار.»
عبادت یعنی مجموعه ارتباطاتی که منجر به تحصیل شرایط زیستی آخرت شود، برای چنین کاری انسان باید زندهترین وقتش را بگذارد.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/189
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 16
وقتها و مشغلههای زیاد که برایمان اهمیّت دارد و فشار زیادی را متحمّل میشویم و هیجانات زیادی را تحمّل میکنیم در حالی که هیچگونه فایدهای ندارد.
اگر قرار است ما راه خدا را برویم، راه خدا مشخّص است.
کسی نمیتواند کار فی سبیل الله انجام دهد مگر اینکه اول از خودش نترسد، شجاعت خلوت و تنهایی با خودش را داشته باشد.
دو بیماری اساسی و اصلی که هر جوانی و هر طالب علمی را تهدید میکند؛ ریاکاری، مشرک شدن یا غفلت است.
مخاطبین خودتان را اول به او بفهمانید که در این دنیا از آن جهت که انسان هستند و از آن جهت که به سمت ابدیّت میروند و از آن جهت که إنا لله و انا إلیه راجعون – چه چیزهایی را باید یاد بگیرد.
اگر جوان را به آن چه لایق است از آن جهت که انسان است و شایسته مقام الهیاش است راهنمایی کنید و به آن چه را که نیاز دارد نمیتوانید راهنمایی کنید حدّاقل کاری که میتوانید کنید این است که غذای فاسد جلوی او نگذارید.
ما مسلمان و شیعه هستیم امّا عمل اُمانیسمی داریم میکنیم، محصولاتی را که خدا برای ما تولید کرده، محصولات پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین (ع) را قبول نداریم.
شوق به بهشت در دوران غمها وغصّهها و بیماریها مؤثّر است.
اگر واقعاً انذار و ترسیدن برای انسان لازم نبود قرآن این همه روی آن سفارش نمیکرد.
حقیقی یعنی اینکه انسان به مقام ترس برسد و قوم خودش را هم بترساند.
ما بعد از آنکه اهل علم شدیم و مطالعه کردیم باید واقعاً باتقوا شویم، از حلال و حرام بترسیم، حریمها را رعایت کنیم، اگر نکنیم معلوم است که خراب درس خواندهایم.
انذار حقیقتاً برای تکامل و پاکی و رستگاری انسان لازم است.
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/188
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 15
فاجعه علم آموزی این است که علم آموز از اول علم را درست یاد نگرفته و برای غیر عمل یاد گرفته شده است. ص1
آنجایی که ما به دنبال علم به معنای مطلق دانش هستیم، از هر کس می توانیم علم یاد بگیریم؛ اما آنجایی که علم را برای پیمودن مسیرمان و روشنایی قلبمان و واقعاً برای عبودیت می خواهیم، غیر علمای ربانی نمی توانند برای ما روشنایی دل بیاورند. ص1
عالم، طلبه، دانشجو در هر رشته ای اگر اهل عجز و لابه به درگاه خدا نباشد، نمی توانند مسیر علم آموزی را به سلامت تا آخر طی کنند. ص2
علم آموزی بدون تذلل و بدون توسل به اهل بیت :و انوار طیبه و بدون تضرع به درگاه خدا موفق نیست. ص2
کسی که می خواهد حرفهای مقدس بزند، باید در عمل برای این کار مبارزه کند. ص6
همه حرف شیعه همین است که تا قدرت اجرایی و حرف آخر را معصوم یا جانشین معصوم (علیهم السلام) نزند، تبلیغ دین بیهوده است و آن دعوت عامه پیامبر(ص) را نمی تواند پوشش دهد. ص7
اگر نسبت به تظاهرات مذهبی ضعیف شدی و فقط عاشق علم و یادگیری شدی و فکر می کنی که خود علم ذاتاً مطلوب می باشد، مطمئن باش دچار شیفتگی و از خودباختگی و شهوت علمی شدی. ص8
علامت شیفتگی یعنی شهوت علم؛ یعنی علم برای علم. ص8
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/187
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
آداب تعلیم و تعلم،جلسه 14
دانشمند دینی که برنامهی فرمانبرداری و اطاعت از دستورات الهی را می داند ولی به آن عمل نمی کند، خود را فریب داده و در دین گرفتار شیطان است. ص1
عامل رستگاری و پیروزی انسان در روز رستاخیز، پاک سازی جان و تهذیب نفس از هر گونه نیّات پلید شیطانی است. ص3
کسی رستگار است که آگاهی های مربوط به کیفیّت تزکیه نفس را آموخته باشد. ص3
اگر تحمّل آدمی صرفاً آئین رستگاری را بداند. این آئین ضامن موفقیّت او نخواهد بود بلکه علاوه بر تجهیز نفس به علم اخلاق لازم است. ص4
علم ابزار است و مهم آن است که در علم به کار گرفته شده و تزکیه حاصل شود. ص4
اهل علم کسی است که همتّش یادگیری و عمل کردن باشد. ص4
برای عالم وارسته که با آخرت پیوند خورده است، یادگیریش به معنای عمل کردن است. ص4
عالم فاضلی که مرجع خوبی است ممکن است در یک وضعیت سیاسی، اجتماعی آن علمی که باید ظهور دهد را ندهد، در اینجاست که اسلام ضربه خورده است. ص8
شخص نادان کسی است که علم دارد ولی عمل نمی کند. ص9
عالم بی عمل مقام خود را به مقام چهار پایان و جانوران و حتی موجودات فرومایه تنزّل می دهد. ص10
تأسّف بد بر دانشمندی که علم خویش را به کار نمی برد به مراتب شدیدتر بر جاهل و نادان است. ص11
شدیدترین عذاب در قیامت برای عالم است که از علمش بهره مند نشده است. ص12
ویژگی اصلی عالم از منظر قرآن کریم عبارت است از: ترس، عبادت، شب زنده داری. ص14
کسی که ترس ندارد، تقوا نمی تواند داشته باشد. ص14
عالمی که اهل خلوت با خدا، اهل تضرّع و گریه نیست، عالم حقیقی گفته نمی شود. ص14
اثر ذاتی علم حقیقی، ترس، عبادت و تضرع است. ص14
خشیت حالتی است که معلول شناخت است. ص15
در سوره فاتحه رأس حکمت و دانایی، ترس و بیم از خدا قرار داده شده است. ص16
کلیدواژه ها:
www.montazeranmonji.ir/node/186
ذخیره آدرس لینک بر روی دستگاه
اشتراک گذاری مطلب
دانلود عکس مطلب
- همه
- بیان استاد
- قلم استاد
آثار استاد
خبرنامه سایت منتظران منجی
Stay informed on our latest news!
