برای گرفتن حاجت از ائمه اطهار راه‌هایی وجود دارد که از طریق خود آن بزرگواران بیان شده است؛ ما در این نوشتار نحوه توسل به امام جواد (علیه‌السلام) را به اختصار بیان می‌کنیم. طریقه اول: ختم صلوات یکی از ختم‌های مجرب برای گرفتن هر حاجتی، مادی یا معنوی، فرستادن صلوات و هدیه این صلوات به محضر نورانی معصومین (علیهم‌السلام) است؛ چنان‌چه پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «هر کس بر من صلوات فرستد، حق تعالی درِ عافیت را بر وی می‌گشاید و حاجت معنوی یا مادی او به حرمت صلوات بر محمد و آل محمد بر آورده می‌شود».[1]  یکی از ختم های بسیار مجرب و مفید برای گرفتن حاجات، ختم صلوات بر امام جواد(علیه السلام) است؛ چرا که لقب این بزرگوار جواد می‌باشد، ایشان، در طول زندگی با برکت‌شان بسیار بخشنده بودند. در امور دنیوی توسل به حضرت جواد(علیه‌السلام) بسیار مجرب است و زود حاجب انسان برآورده می‌شود. مرحوم آیت الله کشمیری (رحمه‌الله‌علیه) می‌فرمودند، برای برآمدن حوائج توسل به امام جواد(علیه‌السلام) بسیار مفید است به این طریق که صلوات ختم کنید و ثواب آن را به حضرت هدیه کنید. راه دیگر این است که سوره یس خوانده شود و به روح این امام عزیز هدیه شود. که برای برآمدن حوائج دنیوی، بسیار مفید است.[2] طریقه دوم: نماز امام جواد(علیه‌السلام)  این نماز دو رکعت است و در هر رکعت حمد یک مرتبه و توحید هفتاد مرتبه است.[3] که برای این هم آثار فراوانی ذکر شده است. برای برآمدن حوائج و رفع بلا و گرفتاری، بسیار موثر است.   حرز امام جواد(علیه‌السلام) حرز یعنی سپر دفاعی و عامل محافظت کننده. حرز در لغت به معنای پناهگاه و چیزی است که باعث حفاظت می‌شود. و در اصطلاح به دعایی گفته می‌شود که برای حفاظت از شر شیاطین، جن، ظلم ستمگران، گزندگان و... است. برخی از حرزها قبل از وقوع ناگواری‌های خاصی که ممکن است واقع شوند، خوانده می‌شود و برخی دیگر برای در امان بودن از تمام ناگواری‌ها نوشته شده و به گردن آویخته یا در جیب گذارده می‌شود.   چون انسان همیشه در معرض خطرها و بلاهاست، این حرزها که از طرف معصومین (علیهم‌السلام) دستور آن صادر شده، عامل محافظت کننده از خطرها و بلاها می‌باشند که مردم یا آن را می‌خوانند و یا به صورت نوشته همراه خود دارند.   از اکثر پیشوایان معصوم شیعه حرزهایی روایت شده که «سید بن طاووس» در کتاب «مهج الدعوات» تعداد قابل توجهی از آن‌ها را نقل نموده است و در باب پنجم از حاشیه‌ی کتاب ارزشمند «مفاتیح الجنان» نیز تعدادی از آن‌ها به نقل از همان کتاب آورده شده است.   حرزی که از امام جواد(علیه‌السلام) وارد شده است، اینگونه است: «یا نُورُ یا بُرهانُ یا مُبینُ یا مُنیرُ یا رَبِ اِکفِنی الشُرُورَ وَ افاتِ الدُهُورِ اَسئَلُکَ النَجاةَ یَومَ یُنفَخُ فِی الصُورِ»[4]   خاصیت حرز امام جواد(علیه‌السلام) حرز امام جواد(علیه‌السلام) یا انگشتری که حاوی این حرز باشد برای حفظ از بلاها و بدی‌ها و هر چه که انسان از آن می‌ترسد مفید است.[5]   خاطره‌ای جالب از اثرات این حرز مبارک   یکی از دوستان نگارنده، که طلبه‌ی فاضل و یکی از اساتید دانشگاه‌ است، نقل می‌کند، در سفری که به سوریه رفته بودم، فرزند یکی از فرماندهان ارتش سوریه با من آشنا شد، روزی با ناراحتی تمام پیش من آمد و از من التماس دعا داشت، گفتم اتفاقی افتاده که چنان ناراحت هستی؟ گفت: پدرم که فرمانده جنگی است در جنگ با تکفیری‌ها و داعش محاصره شده و کار وی بسیار سخت شده است، و پیام داده است که دعا کنید تا خطر رفع شود و نجات یابیم. من به او گفتم که حرز امام جواد(علیه‌السلام) را می‌دهم، به پدرت بگو که این را بنویسد و به بازوی خود ببندد به خاطر این‌که ائمه(علیهم‌السلام) از فرزندان پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هستند و پیش خدا، از مقام و منزلت بالایی برخوردارند. این فرمانده نظامی با این‌که از اهل سنت بود، این کار را انجام داده بود و به برکت مقام بلند امام جواد(علیه‌السلام) خطر از آن‌ها دفع شد و از محاصره جان سالم به در برده بودند. این طلبه می‌گفت: این فرمانده و فرزند او و نیروهای تحت امرش با این‌که از اهل سنت بودند، علاقه بسیار وافری به امام جواد(علیه‌السلام) پیدا کرده و ارادت آن‌ها به اهل بیت(علیهم‌السلام) دو چندان شده بود.   [1]. جامع الاخبار، ص 67؛ و مستدرک الوسایل ج 5،ص 100 [2]. روح و ریحان، ص 101و 102 [3]. مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، ترجمه الهی قمشه ای، قم دفتر نشر مصطفی، 1381، ص 90. [4]. همان، ص 862. [5]. بحارالانوار، ج ۵۰ ، ص ۹۸. مرجع:راه ولایت آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب 

حضرت آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب المراقبات می آورد: و روایات بسیاری برای روزه ایام رجب وارد گردیده و همچنین ثوابهای بسی سنگین و گرانبهای برای کسی که یک یا دو یا سه روز از آن روزه بدارد ورود نموده تا برسد به اینکه تمام ماه را روزه بگیرد و کسی که بخواهد جد و جهد را کامل گرداند بایستی تمام ماه را روزه‌دار باشد تا به تمام ثوابهای وارد برای هر روز کامیاب گردد. چنانچه صدوق در «ثواب الاعمال» و «امالی» به اسناد خود از پیغمبر(ص) روایت نموده است که فرمود: هر کس سی روز از رجب را روزه بدارد منادی از آسمان ندا خواهد نمود که ای بنده خدا، اما آنچه از تو گذشته است برای تو آمرزیده شد پس عمل را در مابقی عمر از سر بگیر، خداوند در تمام بهشت در هر بهشتی چهل میلیون (چهل هزار هزار) شهر از «زر» به او عطا خواهد فرمود که در هر شهر، چهل میلیون قصر باشد و در هر قصر، چهل میلیون اطاق و در هر اطاق، چهل میلیون خوان زرین و بر هر خوانی، یک میلیون(هزار هزار) ظرف و در هر ظرف، چهل میلیون رنگ از خوردنی و نوشیدنی و برای هر خوردنی و نوشیدنی، رنگی جداگانه و در هر اطاق نیز چهل میلیون تخت زرین که هر تختی هزار ذراع درازا در هزار ذراع پهنا و بر هر تختی کنیزی از حورالعین که دارای سیصد هزار گیسو از نور و هر گیسوی آن یک میلیون حلقه‌های جواهر نشانی که به مشک و عنبر آمیخته است تا اینکه روزه‌دار ماه رجب خود را به آن برساند و این ثواب برای کسی است که تمام ماه رجب را روزه گرفته باشد. عرض کردند: یا نبی الله(ص) کسی که به واسطه ناتوانی یا بیماری عاجز از این روزه باشد یا زنی که پاک نباشد چه کند تا به همچنین ثوابی که توصیف فرمودی برسد؟ فرمود: در عوض هر روز، گرده نانی به تصدق بدهد که قسم به کسی که جانم به دست او است هرگاه چنین تصدقی هر روزه بدهد به آنچه توصیف کردم و بیشتر از آن خواهد رسید؛ چه هرگاه تمام خلائق کلا از اهل آسمانها و زمین جمع شوند بر اینکه قمدار ثواب آن را اندازه بگیرند به عشر آن چیزی که در بهشت از فضایل و درجات عاید می‌گردد نمی‌رسند. گفتند: یا رسول الله(ص) اگر کسی دادن این صدقه را هم نتواند برای اینکه به ثوابی که توصیف فرمودی نائل شود، چه بایدش کرد؟ فرمود: در هر روز از ماه رجب تا سی روز تمام شود این تسبیح را یک صد مرتبه بگوید: سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِیلِ سُبْحَانَ مَنْ لا یَنْبَغِی التَّسْبِیحُ إِلا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ کتاب ترجمه المراقبات – ص 123 تالیف: عارف کامل میرزاجواد آقاملکی تبریزی(ره) منبع:وارث آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب

رسول قبل از اینکه برود به فکر رفت و آمد مادرش بعد از شهادتش بود. من وام ده میلیونی داشتم آن را از من گرفت با آن ماشین دست دومی تهیه کرد و و سوئیچ اش را داد دست مادرش و گفت من دارم می روم اگر شهید شدم و بابا وقت نکرد با ماشین تو را بیاورد بهشت زهرا با این ماشین با روح الله بیا سر مزارم. فکر کفن  را کرده بود، بعد از حمله امریکا به عراق با رسول به کربلا رفتیم و 20 روزی همه جا را زیارت کردیم . یک کفن خریدم و انداختم بالای ضریح سیدالشهداء(ع) 24 ساعت ماند و از خادم خواهش کردم به من برگرداند. شهید کفن را در بغل گرفت و گفت چه کفن مشتی ای ، گفتم من پیرتر از شما هستم شاید این زودتر از شما قسمت من شود. خلاصه در وصیت نامه اش سفارش اقرار 40 مومن، تربت سیدالشهداء(ع) و کفن متبرک را کرده بود.ما همگی بالاخره باید از این دنیا برویم ، چگونه رفتن مهم است. انتخاب این مرگ با عزت بصیرت می خواهد ، بصیرتی که مقام معظم رهبری تأکید می کنند، من معتقدم که شهید این بصیرت را داشت ، تشخیص داد وقتی به این مرحله برسی توکل، توسل وبصیرت داشته باشی ، تشخیص بدهی اینجا وظیفه ات چیست؟ به جایی می رسی که عمل خالص ات باعث می شود خداوند به تو نیرویی بدهد که در منطقه غریب در دل دشمن، تو وحشت ایجاد کنی.  می رفت تو دل داعشی هایی که خواب بودند از آنها اسلحه، دوربین دید در شب را بر می داشت دوستانش تعریف می کنند که ساعت 2 نیمه شب بیدار می شد و ما را هم تحریک می کرد که بیایید برویم الان خواب داعشی ها سنگین است، چند نفری با هم می رفتیم ، تقسیم می شدیم دو طرف کانال و داخل کانال، خودش هم با دو نفرمی رفت داخل کانال ، می رفت تو دل داعشی هایی که خواب بودند از آنها اسلحه، دوربین دید در شب را غنیمت می گرفت، می آورد. این نیرو و قدرتی است که خدا به خاطر عمل خالص به او داده ست. وقتی مقر داعش را می گرفتند اولین کسی که بالا می رفت و پرچم داعش را پایین می آورد و پرچم یا زهرا(س) را بلند می کرد و نصب می کرد، شهید رسول خلیلی بود. فرهنگ نیوز

احادیث[۱] فراوانى بر استحباب ذكر تسبیحات فاطمه زهرا علیها السلام - كه از مصادیق «ذكرِ كثیر» دانسته شده - [۲] تأكید كرده اند . این احادیث - كه در كتب چهارگانه شیعه و برخى از صحاح و مسانید مشهور اهل سنّت به طریق هاى مختلف ، نقل شده اند - ، بیانگر ، آن اند كه استحباب این تسبیح ، منحصر به تعقیب نمازهاى واجب و یا هر نمازى نیست ؛ بلكه هنگام خواب و یا براى رفع پاره اى مشكلات نیز مفید است . [۳] اسرار و آثار تسبیح حضرت زهرا (س) نکاتی در مورد تسبیحات حضرت زهرا (س) همه این احادیث ، اتّفاق دارند كه تسبیحات فاطمه زهرا علیها السلام از تركیب سه ذكرِ «اللَّه أكبر» ، «الحمد للَّه» و «سبحان اللَّه» به وجود آمده و عطاى پُرارزش پیامبر خدا به دختر بزرگوارش فاطمه علیها السلام است . همچنین در تعداد هر یك از این اذكار و نیز شمار مجموعه آنها ، اتّفاق نظر است ؛ یعنى همه روایات ، تعداد ذكر «اللَّه أكبر» را ۳۴ بار ، «الحمد للَّه» را ۳۳ بار و «سبحان اللَّه» را نیز ۳۳ بار دانسته اند كه مجموع آنها یكصد مى شود . تنها اختلافى جزئى ، در ترتیب این سه جزء است . احادیث شیعى به اتّفاق ، «اللَّه أكبر» را ذكر آغازین مى دانند ؛ [۴] ولى برخى احادیث اهل سنّت ، آن را ذكر پایانى مى شمرند ، [۵] هرچند برخى دیگر كه در منابع معتبرترى هستند ، در این بخش با احادیث شیعى همسو و همگون اند . [۶] از این رو ، این اختلاف به آسانى قابل حل است . اختلاف دیگر ، در حوزه احادیث شیعى و در ترتیب «الحمد للَّه» و «سبحان اللَّه» است . مشهور احادیث شیعى ، «الحمد للَّه» را بر «سبحان اللَّه» مقدّم مى دارند [۷] و تنها چند حدیث معدود ، عكس آن را ابراز مى دارند . بر همین اساس ، بیشتر فقها ، ترتیب معمولى و رایج كنونى ، یعنى «اللَّه أكبر» ، «الحمد للَّه» و «سبحان اللَّه» را ذكر كرده اند ، هر چند برخى از آنان ، قائل به تخییر شده و هر دو ترتیب را مجاز و مطابق با سنّت دانسته اند . نظریه مشهور : تقدیم تحمید بر تسبیح علّامه حلّى در كتاب المختلف - كه اختلاف فتاواى فقیهان شیعه را بررسى مى كند - ، مى گوید : مشهور در تسبیح زهرا علیها السلام این است كه نخست «اللَّه أكبر» گفته مى شود ، سپس «الحمد للَّه» و بعد ، «سبحان اللَّه» . این را شیخ [طوسى ] در النهایة و المبسوط و [شیخ ] مفید در المُقنعة و سَلّار و ابن بَرّاج و ابن ادریس ، ذكر كرده اند. [۸] در باره این كلام علّامه حلّى باید گفت كه مراجعه مستقیم به كتاب هاى فقهى ، همین نتیجه را مى دهد . [۹] همچنین شیخ بهایى ، در مفتاح الفلاح ، آن را مشهور دانسته و گفته است : آنچه در تعقیبات مشهور است و به آن عمل مى شود ، مقدّم داشتن «الحمد للَّه» بر «سبحان اللَّه» است  . [۱۰] محدّث بحرانى نیز در الحدائق الناضرة ، پس از ذكر همه احادیث و در پایان جمع بندى دلالى و سندى خود ، قول مشهور و برخوردار از قوّت روایى را «تقدیم تحمید بر تسبیح» دانسته است . [۱۱] شیخ محمّدحسن نجفى نیز در كتاب گران سنگ جواهر الكلام ، چنین نوشته است : آنچه در میان اصحاب ، شهرت بسیار دارد و بلكه در وسائل الشیعة آمده است كه شیعه به آن عمل مى كرده اند ، این است كه نخست ، سى و چهار «اللَّه أكبر» گویند ، سپس سى و سه «الحمد للَّه» و بعد ، سى و سه «سبحان اللَّه» . در فتاوا و احادیث ، در این باره اختلافى نمى یابم ، بجز خبر علل الشرائع كه به زودى آن را ذكر خواهم كرد . [۱۲] دلیل نظریه مشهور استدلال قول مشهور ، ساده و روشن است . احادیث بسیارى بر مدّعاى آن دلالت دارند كه با یك شمارش ساده ، مى توان فزونىِ آنها را بر احادیث قول دیگر ، نشان داد . افزون بر این ، اسناد احادیث دلالت كننده بر قول مشهور ، در مقایسه با احادیث دیگر ، از قوّت بیشترى برخوردارند و از این رو ، حتّى اگر این دو دسته احادیث مختلف را با هم متعارض بدانیم - كه خواهیم گفت چنین نیست - ، باز هم بنا به شهرت روایى و قوّت سندى ، ترجیح با قول مشهور خواهد بود . [۱۳] نظریه دوم : تقدیم تسبیح بر تحمید دلیل قول «تقدیم تسبیح بر تحمید» ، آن است كه برخى فقیهان متقدّم ، مانند شیخ صدوق و پدرش ، ابن جُنَید و شیخ طوسى (در برخى از كتاب هایش) ، به هنگام بیان كیفیت تسبیحات فاطمه زهرا علیها السلام تسبیح را بر تحمید ، مقدّم كرده اند [۱۴] و چون این فقیهان به روزگار ائمّه علیهم السلام نزدیك بوده و خود ، محدّث نیز بوده اند ، مى توان قول آنان را ردّى بر قول مشهور دانست . در پاسخ این گفته ، مى توانیم تصریح شیخ صدوق و شیخ طوسى را بیاوریم كه آنان ، هر دو شكل ترتیب مشهور و غیر مشهور را جایز دانسته اند و مقصودشان از بیان ترتیب غیر مشهور ، آن بوده است كه بگویند ترتیب مشهور ، لازم الرعایه و انحصارى نیست و هر دو كیفیت ، مشروع و مطابق با سنّت است . برخى فقیهان متأخّر ، مانند صاحب جواهر نیز این نظر را دارند و حتّى آن را به علّامه حلّى و فیض كاشانى نیز نسبت داده اند . [۱۵] دلیل صاحب جواهر ، آن است كه در مسائل مستحب ، اختلاف در میان احادیث ، به تعارض نمى انجامد تا نیاز به ترجیح یا تخییر پیش آید ؛ بلكه در این گونه موارد ، تأكید بر یك سو ، به منظور معرّفى فرد احسن و اَكمل است ، نه ردّ جواز و مشروعیت طرف دیگر . صاحب جواهر مى افزاید : اى بسا سخن امام صادق علیه السلام اشاره به این دارد ، آن جا كه فرمود : «وَ تُبدَأُ بِالتَّكبیرِ ؛ با اللَّه أكبر شروع شود» و در باره بقیّه سكوت كرد  . [۱۶] یعنى آنچه مهم است ، آغاز با تكبیر است و چون امام علیه السلام از بیان ترتیب میان حمد و تسبیح خوددارى ورزیده ، پس ترتیب آن دو ، مهم نیست و آنچه محمّد بن عذافر از فعل امام صادق علیه السلام گزارش داده كه امام علیه السلام تحمید را بر تسبیح مقدّم داشته است ، [۱۷] جز جواز و حدّ اكثر ، استحباب آن را اثبات نمى كند و دلالتى بر حتمیّت آن و طرد كیفیّت دیگر ندارد . نظریه سوم : تفصیل گفتنى است نظریه دیگرى نیز در این میان مطرح است و آن ، تفصیل است ؛ یعنى اختصاص كیفیّت مشهور (تقدیم تحمید بر تسبیح) به تعقیب نماز و اختصاص كیفیت غیر مشهور (تقدیم تسبیح بر تحمید) به هنگام خواب . شیخ بهایى ، این تفصیل را با استفاده از اجماع مركّب ، رد كرده است ؛ [۱۸] امّا فقیهان دیگر مانند محدّث بحرانى و صاحب جواهر ، این رد را نپسندیده و مسئله را محلّ تمسّك به این گونه دلیل ها ندانسته اند . [۱۹] دلیل بهتر در ردّ این تفصیل ، مراجعه به احادیث است ؛ زیرا در میان احادیث مشهور ، حدیثى داریم كه همان كیفیت مشهور را براى گفتن این ذكر قبل از خواب ، اثبات مى كند و در میان احادیث غیر مشهور نیز حدیث مختص به تعقیب نماز داریم . به عبارت دیگر ، این جمع بندى در احادیث ، قابل اجرا نیست و احادیث مشهور ، مطلق هستند و هر دو حالت را در بر مى گیرند . نظریه برگزیده بر اساس آنچه گذشت ، مى توان گفت نظر اتّفاقى عالمان شیعه در شروع كردن با تكبیر - كه موافق نقل محدّثان مشهور اهل سنّت (مانند : بخارى ، مسلم نیشابورى و ابو داوود) است - بر نقل دیگر محدّثان اهل سنّت - كه قائل به عكس آن و اختتام به تكبیر هستند - ترجیح دارد ؛ امّا در باره اختلاف دیگر (یعنى تقدیم تحمید بر تسبیح) ، لزومى به انحصار در شكل و كیفیتِ مشهور نیست و هر دو شكل ، مشروع است ، هر چند با توجّه به كثرت احادیث و فتاواى فقیهان ، مى توان ترتیب مشهور را بهتر دانست . [۱] این بیان توسط استاد گرانقدر آقاى عبدالهادى مسعودى نگارش یافته است . [۲] ر . ك : نهج الذكر : ج ۲ ص ۸۷ ح ۹۳۱ - ۹۳۳ و ج ۱ ص ۱۱۵ ح ۱۷۶ - ۱۷۹ . [۳] ر . ك : الكافى : ج ۲ ص ۵۳۶ ح ۷ ، شناخت نامه نماز : ح ۷۵۷ و ۷۵۸ . [۴] ر . ك : وسائل الشیعة : ج ۶ ص ۴۴۴ (باب ۱۰) . [۵] ر. ك : مسند ابن حنبل : ج ۱ ص ۲۲۷ ح ۸۳۸ و ص ۳۰۵ ح ۱۲۲۸ و ج ۸ ص ۱۶۶ ح ۲۱۷۶۸ ، تاریخ بغداد : ج ۳ ص ۲۴ ، المستدرك على الصحیحین : ج ۳ ص ۱۶۵ ح ۴۷۲۴ و . . . . [۶] ر . ك : صحیح البخارى : ج ۳ ص ۱۳۵۸ ح ۳۵۰۲ ، صحیح مسلم : ج ۴ ص ۲۰۹۱ ح ۸۰ ، سنن أبى داوود : ج ۳ ص ۱۵۰ ح ۲۹۸۷ ، مسند ابن حنبل : ج ۱ ص ۲۸۷ ح ۱۱۴۱ . [۷] ر . ك : ص ۴۹۱ (چگونگى تسبیح فاطمه علیها السلام) . [۸] المختلف : ج ۲ ص ۱۸۲ . [۹] ر . ك : المقنعة : ص ۱۱۰ ، النهایة : ص ۸۵ ، المبسوط : ج ۱ ص ۱۱۷ ، المراسم العلویّة : ص ۷۳ ، المهذّب : ج ۱ ص ۹۶ ، السرائر : ج ۱ ص ۲۳۳ ، إصباح الشیعة بمصباح الشریعة : ص ۷۸ . [۱۰] مفتاح الفلاح : ص ۲۱۳ . [۱۱] ر . ك : الحدائق الناضرة : ج ۸ ص ۵۲۳ . [۱۲] جواهر الكلام : ج ۱۰ ص ۳۹۹ . گفتنى است حدیث علل الشرائع ، مطابق با احادیث اهل سنّت است و در اسناد آن نیز راویان اهل سنّت به چشم مى خورند . [۱۳] شیخ یوسف بحرانى براى تقویت نظریه مشهور ، به دلیل دیگرى نیز تمسّك كرده كه خالى از ضعف نیست (ر. ك : جواهر الكلام : ج ۱۰ ص ۴۰۲ ) . [۱۴] فقه الرضا : ص ۱۱۵ ، الهدایة : ص ۱۴۱ ، الاقتصاد : ص ۲۶۴ . نیز ، ر . ك : المختلف : ج ۲ ص ۱۸۲ ، المبسوط : ج ۱ ص ۱۱۷ . [۱۵] جواهر الكلام : ج ۱۰ ص ۴۰۴ . [۱۶] جواهر الكلام : ج ۱۰ ص ۴۰۴ . [۱۷] ر . ك : الكافى : ج ۳ ص ۳۴۲ ح ۸ . [۱۸] ر . ك : مفتاح الفلاح : ص ۲۱۸ . [۱۹] ر . ك : الحدائق الناضرة : ج ۸ ص ۵۲۱ ، جواهر الكلام : ج ۱۰ ص ۴۰۳ . آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب