«مصیبت اعظم» یعنی حذف معصوم از حاکمیت جامعه، (ازالتکم عن مراتبکم). متأسفانه الان جامعه ما دچار مصیبت اعظم است. مثلاً دانشگاهی را در نظر بگیرید، فرزندتان را که با خون دل بزرگ کرده اید، می خواهید به دانشگاه بفرستید؛ دانشگاه بگوید ما دانشجو می پذیریم، کنکور را قبول نداریم، هزینه هم بپردازید، ولی ما استاد نداریم، اما دانشجوها می توانند بیایند و در محیط دانشگاه درس بخوانند؛ آیا دانشگاه بدون استاد ارزش دارد؟ خیر. زیرا متخصصی از آن فارغ التحصیل نمی شود؛ یعنی درسی خوانده نمی شود تا محصول آن یک فرد تحصیل کرده باشد. مثلاً مریض سرطانی دارید و او را به بیمارستان می برید، بیمارستان مریض را پذیرش می کند، ولی می گوید دکتر نداریم؛ شما چنین بیمارستانی را قبول می کنید؟ خیر. ارزش یک بیمارستان به پزشک و متخصصین آن است؛ ارزش دانشگاه به استاد است؛ ارزش عالم و کره زمین و انسان به «متخصص معصوم» است که هدایت انسانها را به عهده بگیرد. متخصص معصومی که بتواند آنها را به اندازه خلیفۀ الله تربیت کند؛ حال تصور کنید در جامعه ای امام، هدایتگر، و متخصص معصوم نباشد، این جامعه چه ارزش و اعتباری خواهد داشت؟ این همان مصیبت اعظمی است که مردم را از وجود معصوم متخصص محروم کردند. مصیبت اعظم یک فاجعه است؛ یعنی کسی بر مردم حاکم شود که صلاحیت اداره آنها را نداشته باشد. در نبودِ متخصص معصوم، مردم نمی دانند، چگونه باید رشد کنند. شما 7-8 میلیارد جمعیت را روی کره زمین می بینید که چطور دارند زندگی می کنند. چند نفر از آنها شبیه به الله می شوند؟ چند نفر شبیه فاطمه زهرا س تربیت می شوند؟ خدا انسانها را آفریده برای این که به اندازه امام حسین علیه السلام بزرگ شوند. در حدیث قدسی خداوند می فرماید:« عَبدِی أَطِعنِی حتی أجعَلَكَ مِثلِی؛ أنا حَیُّ لا اَمُوت، أجعَلَكَ حَیّاً لا تَمُوت؛ أنا غَنِیُّ لا أفتَقِر، أجعَلَكَ غَنِیّاً لا تَفتَقِر؛ أنا مَهما أشاءَ یَكون، أجعَلَكَ مَهما تَشاء یَكون= بنده‏ ی من! مرا اطاعت كن تا تو را مثل خود سازم. من زنده ای هستم که نمى‏ میرم، تو را هم زنده ای قرار می دهم که نمیری؛ من غنی ای هستم که فقیر نمى‏ شوم، تو را هم چنان سازم که فقیر نگردی؛ من هر چه را اراده كنم مى ‏شود، تو را هم چنان قرار دهم که هر چه اراده کنی، بشود». پس انسان آفریده شده تا شبیه الله شود. این که گفته می شود، برای مصیبت عظیم گریه کنید، سیاه بپوشید، پرچم بزنید، دسته راه بیاندازید و عزاداری کنید، به خاطر این است که مردم دائماً متوجه مصیبت عظیم شوند و فراموش نکنند که امروز هم امامی هست و ما را به کمک فرا می خواند؛ او تمام تخصص های لازم برای هدایت و خوشبختی انسان ها را دارد و روی این کره خاکی زنده است، ولی آواره، تنها و غریب است. ما مثل مردم زمان امام حسین(علیه السلام) نباشیم، باید یزیدها و شمرها، خولی ها، جنایتکارها و حرمله ­های زمان خودمان را بشناسیم. حسین زمان خود را نیز بشناسیم و به کمک او برویم تا همه مردم جهان خوشبخت شوند. در «مصیبت عظیم» باید گریه کنیم، ذکر مصیبت بگوییم، سینه زنی کنیم و تظاهرات شورانگیز مذهبی را برپا کنیم و در «مصیبت اعظم» که مهمتر است، علاوه بر اقامه مصیبت عظیم، همواره وفادار و آماده کمک به امام زمان و حسین زمان باشیم. برگرفته از مبحث محرم جلسه 2

رابطه حقوقی امروز که امام زمان(علیه السلام) ما دوازدهمین خلیفه الهی تنها،‌ آواره و غریب است، از ما درخواست کمک می کند و مثل امام حسین(علیه السلام) ندای «هل من ناصر» سر می دهد تا موانع ظهور ایشان را برطرف کنیم، این انجام وظیفه رابطه حقوقی است که ما با معصوم داریم.  ائمه معصومین(علیه السلام) متخصصانی هستند که تمام دانش های مربوط به هدایت یک انسان را تا رسیدن به هدف خلقتش که مقام خلیفۀ اللهی است، در دست دارند. خداوند در قرآن این مقام را چنین بیان فرموده: «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ= در آن [شب] فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان براى هر كارى [كه مقرر شده است] فرود می آیند» (قدر/4). یعنی تمام اموری که مربوط به یک سال جهان است، در همه ی مسائل جمادی، گیاهی، حیوانی و انسانی و هر مسأله دیگری، تقدیر می کند. محاسبات ریاضی تقدیرها، اندازه ­ها، حوادث، تغییر و تحولات مربوط به نظام خلقت، در این شب معین می شود. همه این امور به نزد صاحب امر(أولوا الأمر) نازل می شود. صاحب امر، خلیفه الله یعنی وجود مقدس امام زمان(علیه السلام) و کسی است که کل این سیستم در دست اوست. همه این محاسبات و تمام تقدیراتی که برای هر موجودی اعم از فرشته ­ها، انسانها، گیاهان، ستاره ­ها، حیوانات، کیهان ها، کهکشان ها و اتم ها قرار است اتفاق بیفتد، همه از طریق امام معصوم و خلیفه الله انجام می شود. اگر او حاکمیت دنیا را در دست می داشت و شرایط امامت و حاکمیت او بر مردم فراهم می بود، انسانها به درجه بسیار باعظمتی از پیشرفت های مادی و معنوی نائل می شدند. هیچ فقر، بیماری و سختی در زندگی انسانها نبود، همانطورکه بعد از ظهور همین اتفاق خواهد افتد و بشر از نظر علمی و معنوی به اوجی می رسد که زندگی امروزی او فقط یک زندگی کودکانه به نظرش می آید. امروز جهان به چنین شخصیتی احتیاج دارد؛ اما متأسفانه جوامعِ گذشته از خود لیاقت نشان ندادند و ۱۱ معصوم در کمال مظلومیت، تنهایی و غربت به شهادت رسیدند. دوازدهمین معصوم بیش از 1180 سال است که منتظر ماست تا خود را  برای حاکمیت ایشان آماده کنیم. امام زمان(علیه السلام) هزار سال پیش، نامه ای به شیخ مفید نوشت و شرط آمدنش را «وفاداری و همدلی» مردم معرفی کرد. وفاداری و عاطفه ما نسبت به امام زمان و همدلی ما برای ایجاد حاکمیت دینِ حق، حاکمیت معصوم و همکاری با همدیگر، رابطه حقوقی ما با معصوم است و از 50 سؤال که در قیامت پرسیده می شود، مهمترین سؤال همین است که شما نسبت به امامتان که تنها، آواره، طردشده و غریب بود، چقدر انجام وظیفه کردید؟ ما سالانه میلیاردها تومان پول و میلیاردها ساعت وقت را صرف عزاداری امام حسین(علیه السلام) می کنیم، و آنهایی را که متخصص معصوم زمان خودشان را تنها گذاشتند، لعن می کنیم و با این لعن می گوییم: اگر آنها این کار را نمی کردند، حالا اوضاع جهان و میلیاردها انسان کاملاً متفاوت بود. رابطه حقیقی رابطه حقیقی ما با معصومان که کمک زیادی به رابطه حقوقی می کند، این است که ایشان علاوه بر این که امام هستند، پدر حقیقی ما نیز هستند؛ یعنی خداوند همه ما را از نور محمد و آل محمد ص خلق کرده؛ همان گونه که جسم مادی ما از  پدر و مادر زمینی به وجود آمده و با آنها رابطه خونی داریم، به آنها علاقه داریم و آنها هم به ما محبت دارند و وظایف متقابلی بین ما برقرار است. اما این رابطه پدر و فرزندی بین ما و امام زمان(علیه السلام) بسیار شدیدتر است؛ به خصوص این رابطه عاطفی از طرف ایشان خیلی قویتر است و متأسفانه از طرف ما چون ایشان را خوب نمی شناسیم، خیلی کم است. همان گونه که امامان قبلی ما قدرت داشتند تا اوضاع جامعه و جهان را تغییر دهند، امام زمان عج نیز این قدرت را دارند، اما ایشان منتظر است که ما همتی کنیم و به یاری اش برویم، چون خداوند بندگانش را مختار آفریده و با اختیار بشر تباینی ندارد.  از این رو قرآن می فرماید: «لا إِكْراهَ فِی الدِّینِ = در دین هیچ اجبارى نیست» (بقره/256). مردم باید خودشان امام معصوم را بخواهند و به کمک او بشتابند. طبق آیه ی قرآن خداوند کسی را اجبار به پذیرفتن و یاری معصوم نمی کند. بنابراین، ما باید رابطه حقیقی­مان را با حضرات قوی کنیم، برای همین در خواندن زیارت با امام عشقبازی می کنیم، حرف عاشقانه می زنیم، مثل «بأبی أنت و أمی= پدر و مادرم به فدای تو»؛ این اوج عاطفه ی انسان است که پدر و مادر زمینی­اش را فدای پدر و مادر آسمانی، اصلی و حقیقی می کند. یا می گوییم: «أسئَلُ الله أن یَجعَلَنی مَعَکُم فِی الدُّنیا وَ الآخِرَۀ= از خدا می خواهم در دنیا و آخرت با شما باشم»، این دلتنگی یک فرزند است برای بودن با خانواده آسمانی­اش در دنیا و آخرت. اگر کسی شناخت نداشته باشد، هرچند که زیارت عاشورا بخواند، اما این جملات را هیچ وقت از روی عاطفه و محبت نمی تواند بیان کند، چون اول باید بفهمد که فرزند امام زمان و حضرت زهرا س است. پس وقتی که درک کرد فرزند اهل بیت ع است، برای خانواده اش دلتنگ می شود و می خواهد در دنیا و آخرت با آنها باشد و از خدا مقام آنها را می خواهد: «أسئَلُ الله أن یُبَلِغَنِی المَقامَ المَحمُود لَکُم عِندَ الله= می خواهم همان مقامی که شما دارید، من هم داشته باشم». ائمه دوست ندارند ما پایین­تر از آنها باشیم؛ برای همین به ما می گویند هر وقت با ما حرف می زنید، مقام خود ما را بخواهید، بخواهید که همیشه پیش ما باشید. عشق از طرف آنها خیلی زیاد است که آنها بودنِ با ما را دوست دارند، اما از طرف ما تنبلی و بی حوصلگی و ضعف وجود دارد که همتی برای رسیدن به آن مقام نمی کنیم و نهایتاً می خواهیم به کمالات جمادی، گیاهی، حیوانی برسیم. فرزندان مان را برای کمال فوق عقلانی و فوق تجرد، یعنی بخش انسانی آماده نکرده ایم، جوان های ما هوسهای بخش انسانی را ندارند که بخواهند یک کسی هم ردیف امام حسین(علیه السلام) و امام زمان(علیه السلام) شوند یا بخواهند با امیرالمؤمنین، سیدالشهدا، فاطمه(سلام الله علیه) محشور شوند. انسان برای رسیدن به مقام معصومین، خلیفۀ الله شدن، مظهر خدا شدن و برای شبیه شدن به الله خلق شده است. وقتی به واقعه کربلا نگاه می کنیم، می­بینیم که سیدالشهدا، زینب کبری(سلام الله علیه)، اباالفضل العباس(علیه السلام) و علی اکبر(علیه السلام) همه در میدان آمدند تا انسانها را به این درجه برسانند.   برگرفته از مبحث محرم جلسه 2

وجوب زیارت امام حسین ع مباحث قدم صدق مباحث شرح زیارت عاشورا مباحث مقام محمود شب اول محرم، مسلم ابن عقیل شب دوم، ورود به کربلا سوم محرم، شهادت حضرت رقیه‌س چهارم محرم، فرزندان حضرت‌زینب‌س پنجم محرم، عبدالله بن الحسن ع و زهیر ششم محرم، قاسم بن الحسن ع هفتم محرم، شهادت علی اصغر ع هشتم محرم، شهادت علی اکبر ع نهم محرم شهادت حضرت عباس ع ثواب زیارت امام حسین ع ماه محرم اقامه ی عزا بر فقدانِ متخصص معصوم ماهیت عزاداری بر اباعبدالله ع نتیجه بی‌وفایی شیعیان به امام حسن ع... درعزاداری ماه محرم باید به رابطه «حقوقی» و ... همه انسان ها در همه مذاهب، عزادار سیدالشهدا... حسین زمان ما در غربت و آوارگی و طردشدگی... فلسفه زیارت اهل بیت ع... اهل بیت، والدین آسمانی ما و زیارت شان،... زود به زود، زیارت رفتن، موجب پاکی از گناهان می شود کسی که زیارت حسین ع را ترک کند، از دعای... دلایل قرآنی وجوب برپایی مجالس عزاداری ... در واقعه ی کربلا عزادار دو«مصیبت عظیم» و ... «انتقام» چیست و «منتقم» کیست؟ «عاشورا» و «مهدویت» ما را در مقابل مفاسد ... علامت عشق به امام حسین ع... «روح جمعی» مجالس اهل بیت ع... عزاداری امام حسین ع... امام زمان(علیه السلام) در میان دسته عزاداران... مراتب و مراحل مختلف عزاداری فعال شدن بخش فوق عقل، هم آغوشی با خداوند... مصیبت عاشورا، حذفِ حاکمیتِ امامِ معصوم از جامعه... مصیبت عاشورا مصیبت یتیم شدنِ میلیاردها نفر ... لا اله الا الله، بالاترین پیام عاشورا حضور در جبهه امام حسین ع... آموزش علوم مختلف در مجالس اهل بیت ع... آثار تربیتی مجالس عزاداری اباعبدالله ع... «عزاداری حقیقی» و «ولایت به روز» یعنی امروز... مهمترین هدف عزاداری توجه به منجی جهانی است روح جهاد و انتقامِ امامِ معصوم مبارزه با شبیخون... زیارت عاشورا مملو از مقامات انسانی است «مقام محمود» چیست؟ خداوند با رحمت رحیمیه اش امکان همراهی با امام حسین ... از امام حسین علیه السلام مقام خودِ او را بخواهید فردی که خواسته‌اش امام حسین علیه السلام باشد،... در زیارت عاشورا می خواهیم در دنیا و آخرت با اهل بیت باشیم صادقانه از امام حسین ع مقام محمود را بخواه زیارت عاشورا فهرستی از آرزوهای بزرگ و ماندنی است زیارت حسین ع بر عمر انسان می افزاید "اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ" معیاری برای... مهمترین پیام عاشورا، مهندسی عشق است همه جا کرببلا و همه روز عاشوراست سیاسی‌ترین دهه‌ی سال؛ دهه‌ی اول محرم مطالب محرم صداقت لازمه عشق به امام حسین (علیه السلام) سرّ عشق به امام حسین (ع)، عشق به جمال معشوق است بزرگترین و پرسودترین تجارت تاریخ در روز عاشورا رقم خورد نتیجه ­گرایی در دعای زیارت عاشورا مراحل کسب مقام محمود در زیارت عاشورا        

علی بن ابی طالب علیه‌السلام برادر، وصی و جانشین من در میان امّت و امام پس از من است. جایگاه او نسبت به من، مثل جایگاه هارون نسبت به موسی است، به جز این که پیامبری پس از من نخواهد آمد. او صاحب اختیارتان پس از خدا و رسول است. او نماز را به پا داشته و در ركوع، زكات پرداخته و پیوسته خداخواه بوده است. خداوند او را برایتان صاحب اختیار و امام قرار داده، پیروی او را بر مهاجران و انصار و آنان كه به نیكی از ایشان پیروی می كنند و بر صحرانشینان و شهروندان و عجم و عرب و آزاد و برده و كوچك و بزرگ و سفید و سیاه و بر هر یكتاپرست لازم شمرده است. پس از من به فرمان پروردگار، علی علیه‌السلام ولی و صاحب اختیار و امام شماست. آن گاه امامت در فرزندان من از نسل علی علیه‌السلام خواهد بود. این قانون تا برپایی رستاخیز كه خدا و رسول او را دیدار كنید دوام دارد. آن چه پروردگارم از كتاب خویش و حلال و حرامش به من آموخته، در اختیار علی علیه‌السلام نهاده ام. هان مردمان! او را برتر بدانید. چرا كه هیچ دانشی نیست مگر این كه خداوند آن را در جان من نبشته و من نیز آن را در جان پیشوای پرهیزكاران، علی علیه‌السلام، ضبط كرده ام. او (علی) پیشوای روشنگر است كه خداوند او را در سورۀ یاسین یاد كرده كه: «وکل شیئی احصیناه فی امام مبین= و دانش هر چیز را در امام روشنگر برشمرده ایم» هان مردمان! از علی علیه‌السلام روی برنتابید. و از امامتش نگریزید. و از سرپرستی اش روی برنگردانید. او [شما را] به درستی و راستی خوانده و خود نیز،  بدان عمل می نماید. او نادرستی را نابود می كند و از آن باز می دارد. در راه خدا نكوهش سرزنش گران او را از كار باز ندارد. او نخستین مؤمن به خدا و رسول اوست و كسی در ایمان، به او سبقت نجسته.  او جان خود را فدای رسول الله نموده و با او همراه بوده است.  تنها اوست كه همراه رسول خدا عبادت خداوند می كرد و جز او كسی چنین نبود. اولین نمازگزار و پرستشگر خدا به همراه من است. از سوی خداوند به او فرمان دادم تا [در شب هجرت] در بستر من بیارامد و او نیز فرمان برده، پذیرفت كه جان خود را فدای من كند. هان مردمان! او رابرتر دانید، كه خداوند او را برگزیده؛ و پیشوایی او را بپذیرید، كه خداوند او را برپا كرده است. هان مردمان! او از سوی خدا امام است و هرگز خداوند توبه منكر او را نپذیرد و او را نیامرزد. این است روش قطعی خداوند درباره ناسازگار علی و هرآینه او را به عذاب دردناک پایدار كیفر كند. از مخالفت او بهراسید و گرنه در آتشی درخواهید شد كه آتش گیرۀ آن مردمانند؛ و سنگ، كه برای حق ستیزان آماده شده است. هان مردمان! علی را برتر دانید؛ كه او برترین مردمان از مرد و زن پس از من است؛ تا آن هنگام كه آفریدگان پایدارند و روزی شان فرود آید. هان! بدانید جبرئیل از سوی خداوند خبرم داد: «هر آن كه با علی بستیزد و بر ولایت او گردن نگذارد، نفرین و خشم من بر او باد!» [هان!] تقوا پیشه كنید و از ناسازگاری با علی بپرهیزید. هان مردمان! همانا او هم جوار و همسایه خداوند است كه در نوشته ی عزیز خود او را یاد كرده و دربارۀ ستیزندگان با او فرموده: «تا آنكه مبادا كسی در روز رستخیز بگوید: افسوس كه دربارۀ همجوار و همسایه ی خدا كوتاهی كردم...» هر آن كه من سرپرست اویم، این علی سرپرست اوست. و او علی بن ابی طالب است؛ برادر و وصی من كه سرپرستی و ولایت او حكمی است از سوی خدا كه بر من فرستاده شده است. هر آن كه من سرپرست اویم، این علی سرپرست اوست. و او علی بن ابی طالب است؛ برادر و وصی من كه سرپرستی و ولایت او حكمی است از سوی خدا كه بر من فرستاده شده است. هان! بدانید كه آنان امانتداران خداوند در میان آفریدگان و حاكمان او در زمین اویند. هرگز به جز این برادرم، كسی نباید امیرالمؤمنین خوانده شود. هشدار كه پس از من امارت مؤمنان برای كسی جز او روا نباشد. مردمان! كیست سزاوارتر از شما به شما؟ گفتند خداوند و پیامبر او! سپس فرمود: آگاه باشید! آن كه من سرپرست اویم، پس این علی سرپرست اوست! خداوندا دوست بدار آن را كه سرپرستی او را بپذیرد و دشمن بدار هر آن كه او را دشمن دارد و یاری كن یار او را؛ و تنها گذار آن را كه او را تنها بگذارد. این علی است برادر و وصی و نگاهبان دانش من. اوست جانشین من در میان امّت و بر گروندگان به من و بر تفسیر كتاب خدا كه مردمان را به سوی او بخواند و به آن چه موجب خشنودی اوست عمل كند و با دشمنانش ستیز نماید. او پشتیبان فرمانبرداری خداوند و بازدارنده از نافرمانی او باشد. همانا اوست جانشین رسول الله و فرمانروای ایمانیان و پیشوای هدایتگر از سوی خدا و كسی كه به فرمان خدا با پیمان شكنان، رویگردانان از راستی و درستی و به در رفتگان از دین پیكار كند. پروردگارا! اكنون به فرمان تو چنین می گویم: خداوندا! دوستداران او را دوست دار. و دشمنان او را دشمن دار. پشتیبانان او را پشتیبانی كن. یارانش را یاری نما. خودداری كنندگان از یاری اش را به خود رها كن. ناباورانش را از مهرت بران و بر آنان خشم خود را فرود آور. هان مردمان! خداوند عزّوجلّ دین را با امامت علی تكمیل فرمود. اینك آنان كه از او و جانشینانش از فرزندان من و از نسل او - تا برپایی رستاخیز و عرضه ی بر خدا - پیروی نكنند، در دو جهان كرده ه ایشان بیهوده بوده است و در آتش دوزخ ابدی خواهند بود، به گونه ای كه نه از عذابشان كاسته و نه برایشان فرصتی خواهد بود. هان مردمان! این علی یاورترین، سزاوارترین و نزدیك ترین و عزیزترین شما نسبت به من است. خداوند عزّوجلّ و من از او خشنودیم. آیه رضایتی در قرآن نیست مگر این كه درباره ی اوست. و خدا هرگاه ایمان آوردگان را خطابی نموده به او آغاز كرده [و او اولین شخص مورد نظر خدای متعال بوده است ] .  آیه ی ستایشی نازل نگشته مگر درباره ی او. و خداوند در سوره ی «هل أتی علی الإنسان» گواهی بر بهشت [رفتن ] نداده مگر بری او، و آن را در حق غیر او نازل نكرده و به آن جز او را نستوده است. هان مردمان! او یاور دین خدا و دفاع كننده ی از رسول اوست. او پرهیزكار پاكیزه و رهنمای ارشاد شده [به دست خود خدا] است. پیامبرتان برترین پیامبر، وصی او برترین وصی و فرزندان او برترین اوصیایند. فرزندان من از صلب و نسل امیرالمؤمنین علی است. مبادا شما به علی رشك ورزید كه كرده هایتان نابود و گام هایتان لغزان خواهدشد. آگاه باشید! كه با علی نمی ستیزد، مگر بی سعادت. و سرپرستی او را نمی پذیرد مگر رستگار پرهیزگار. و به او نمی گرود، مگر ایمان دار بی آلایش. سوگند به خدا كه سوره ی والعصر درباره ی اوست: «به نام خداوند همه مهر مهر ورز. قسم به زمان كه انسان در زیان است.» مگر علی كه ایمان آورده و به درستی و شكیبایی آراسته است.  هر كس پایه كار خویش را مهر و یا خشم علی در دل قرار دهد [بداند كه ارزش عمل او وابسته به آن است.] مردمان! نور از سوی خداوند عزّوجل در جان من، سپس در جان علی بن ابی طالب، آن گاه در نسل او تا قائم مهدیعلیه‌السلام - كه حق خدا و ما را می ستاند - جای گرفته. علی و پس از او فرزندان من از نسل او، داری كمال شكیبایی و سپاسگزاری اند. اینك جانشینی خود را به عنوان امامت و وراثت به امانت بر جای می گذارم در نسل خود تا برپایی روز رستاخیز. همانا خداوند امر و نهی خود را به من فرموده و من نیز به دستور او دانش آن را نزد علی نهادم. صراط مستقیم خداوند منم كه شما را به پیروی آن امر فرموده.  پس از من علی است و آن گاه فرزندانم از نسل او، پیشوایان راه راستند كه به درستی و راستی راهنمایند و به آن حكم و دعوت كنند. بدانید كه همانا من انذارگرم و علی مژده دهنده. بدانید كه من پیامبرم و علی وصی من است. من والد آنانم و ایشان از نسل علی خواهند بود. این علی است كه پس از من شما را آگاه می كند. شما را می خوانم كه پس از پایان خطبه با من و سپس با علی دست دهید تا با او بیعت كرده و به امامت او اقرار نمایید. من با خداوند و علی با من پیمان بسته و من اكنون از سوی خدای عزّوجل برای امامت او پیمان می گیرم. «[ای پیامبر ]آنان كه با تو بیعت كنند، هر آینه با خدا بیعت كرده اند. دست خدا بالای دستان آنان است. و هر كس بیعت شكند، بر زیان خود شكسته، و آن كس كه بر پیمان خداوند استوار و باوفا باشد، خداوند به او پاداش بزرگی خواهد داد. پس اگر زمان بر شما دراز شد و كوتاهی كردید یا از یاد بردید، علی علیه‌السلام صاحب اختیار و تبیین كننده ی بر شماست. خداوند عزّوجل او را پس از من امانتدار خویش در میان آفریدگانش نهاده. همانا او از من و من از اویم. و او و فرزندان من از جانشینان او، پرسش های شما را پاسخ دهند و آن چه را نمی دانید به شما می آموزند.  مأمورم که از شما بیعت بگیرم كه دست در دست من نهید در مورد پذیرش آن چه از سوی خداوند آورده ام دربارۀ علی امیرالمؤمنین و اوصیای پس از او كه آنان از من و اویند. و این امامت به وراثت پایدار است. قرآن بر شما روشن می كند كه امامان پس از علی، فرزندان اویند و من به شما شناساندم كه آنان از او و از من است. چرا كه خداوند در كتاب خود می گوید: «امامت را فرمانی پایدار در نسل او قرار داد...» خداوند عزّوجل به من دستور داده كه از زبان شما اقرار بگیرم و پیمان ولایت علی امیرالمؤمنین علیه‌السلام را محكم كنم اینك با خداوند بیعت كنید و با من پیمان بندید و با علی امیرالمؤمنین علیه‌السلام و حسنین و امامان پس از آنان از نسل آنان كه نشانه ی پایدارند در دنیا و آخرت. به علی با لقب امیرالمؤمنین سلام كنید. هر آینه برتری های علی بن ابی طالب نزد خداوند عزّوجل - كه در قرآن نازل فرموده - بیش از آن است كه من یكباره برشمارم. پس هر كس از مقامات او خبر داد و آن ها را شناخت او را تصدیق و تأیید كند. آن كس كه از خدا و رسولش و علی علیه‌السلام و امامانی كه نام بردم، پیروی كند، به رستگاری بزرگی دست یافته است. سبقت جویان به بیعت و پیمان و سرپرستی او و سلام بر او با لقب امیرالمؤمنین، رستگارانند و در بهشت های پر بهره خواهند بود.