دنیا رحم آخرت است و تو یک جنین در آن بیشتر نیستی و باید خودت را برای شرایط زیستی حیات بعد آماده کنی. جنین حیات رحم خود را قبول ندارد و کاری هم برای آن نمی‌کند و تمام 9 ماه را برای این‌طرف کار می‌کند، این‌طرف و دنیا را جدی گرفته است بنابراین دائماً اندام‌سازی می‌کند. به گزارش منتظران منجی «عج»، جلسه بیست و چهارم «ولایت»، استاد محمد شجاعی به ادامه بحث پرداختند که عناوین آن در زیر می آید: 1. خداوند می‌فرماید: حیات دنیا مثل آبی است که ما از آسمان می‌فرستیم و گیاهان زمین با آن آب رویش پیدا می‌کنند، ولی به محض اینکه بخواهید به این گیاه توجه کنید و از این سبزی و خرمی استفاده کنید تمام می‌شود، این حیات دنیا است. 2. در ساختار طبیعت لهو یعنی یکسری کارهای بیهوده، مشغله‌هایی که وقت تلف می‌کنند و لعب یعنی وقت تلف کردن‌ها و مشغولیت‌های نظام‌مند. 3. حضرت امیر «علیه‌السلام» می‌فرماید: الدنیا بحرالعمیق غرق فیه أکثر؛ یعنی شخص متوجه نیست که باید دنیا را به استخدام حیات ابدیت دربیاورد و اصالت مخصوص آن‌طرف است. 4. کسی که می‌خواهد ولایت اجتماع را به دست بیاورد باید کسی که مسیر آخرت را رفته باشد و اساساً ولایتش بر اساس حاکمیت فطرت باشد و الا هر ولایت دیگری باشد باطل است و والی و مولی هر دو در اشتباه و گمراهی هستند. 5. دنیا رحم آخرت است و تو یک جنین در آن بیشتر نیستی و باید خودت را برای شرایط زیستی حیات بعد آماده کنی. 6. در هر ارتباط اصل اساسی این است که آن ارتباط با ماهیت جنینی سازگار باشد نه اینکه دیگران می‌پسندند. 7. مرحوم علامه (ره) می‌فرمایند: کلمه «هذا» در آیه شریفه (و ما هذه الحیوة الدنیا الی الهو و لعب) برای تحقیر حیات دنیا است. 8. اهمیت حیات جنینی به قدری است که اینجا را ساخته است یعنی هر چه داری از آنجا داری و اینجا کاری نمی‌کنی و چیزی اضافه نمی‌کنی، آخرت هم چنین است. 9. در عالم ماده طبیعتاً و ذاتاً حیات معنا ندارد اگر حیاتی هم وجود دارد یک حیات سست و ضعیف است، انرژی دَمِش خود را از آن‌طرف می‌گیرد. 10. جنین حیات رحم خود را قبول ندارد و کاری هم برای آن نمی‌کند و تمام 9 ماه را برای این‌طرف کار می‌کند، این‌طرف و دنیا را جدی گرفته است بنابراین دائماً اندام‌سازی می‌کند. 11. جنین هر غذایی را که از مادر می‌گیرد به چیزی که به درد این‌طرفش می‌خورد تبدیل می‌کند و برای آنجا کم مصرف می‌کند و این معنای زهد و قناعت است. 12. جنینی سالم متولد می‌شود که خالص برای دنیا کار می‌کند، فقط آن مقدار که حیات رحم تضمین شود؛ سلامت و ادامه راهش تنظیم شود و بقیه را برای شرایط زیستی دنیا کار می‌کند؛ این یعنی اخلاص. 13. اخلاص یعنی محض شدن، یعنی اگر عبادت می‌کنی فقط برای آن‌طرف باشد. 14. در حمله‌های شیطان، شیطان از آخرت‌مان در دنیایمان خرج می‌کند، از محبوبیت‌های دینی و مقبولیت‌های دینی، از صور مقدس استفاده می‌کند و اینجا تو را به لجن می‌کشاند. 15. ایمان یعنی باور و پذیرش حیات ابدی؛ تقوا یعنی خودداری از آلوده شدن روح انسانی به آلودگی‌های حیات حیوانی. 16. خداوند مالک و سلطان دنیا و آخرت است پس نظر خدا از همه مهم‌تر است و نظر خدا این است که دنیا لهو و لعب است (و الدار الآخرة لهی الحیوان). 17. همه اجزا و ارتباطات دنیا قرار است بی‌نهایت را بسازد اگر این دنیا مرتبط با بی‌نهایت نباشد و منطبق با شرایط زیستی آنجا نباشد منجر به تولد سالم نمی‌شود. 18. اساس هدایت معصوم از بالا به پایین است یعنی فقط بدن معصوم در دنیا است و روحش در ابدیت حاکم است از آنجا دست تو می‌گیرد و تو را هدایت می‌کند. 19. تعقل است که انسان را تا آن بالا می‌برد، باید از همه مشغله‌ها خودت را فارغ کنی و لحظات و ساعاتی را به درک، مطالعه و تفکر در مورد حقیقت خودت و حقیقت جهان اختصاص بدهی. 20. تنها کسانی اصالت را می‌توانند به آخرت بدهند که اهل علم و عقل هستند. 21. عاقل کسی است که خانه ابدیتش را آباد کند؛ فقط او عاقل است. 22. بدون علم و عقل گرفتار دو مرحله پایین‌تر از علم و عقل یعنی وهم و خیال هستیم. 23. وقتی توجه به بی‌نهایت و مطلق را از دست دادید گرفتار خیال می‌شوید.