شناسه مطلب: 11598

زمان انتشار: 7 آوریل 2020

| |

قلب، جلسه 15، 89/03/22

عواملی که باعث وسعت و تنگی قلب می شوند

گفتیم شادی نشانه وسعت قلب و غم نشانه ضیق و تنگی قلب است. موارد دیگری نیز وجود دارد که در ادامه بیان خواهد شد.

غمها دو گونه هستند، یکی غمهای دنیایی که موجب تنگی قلب و فشار روح می‌شود و دیگری غمهای آخرتی و انسانی که موجب وسعت نفس و گشایش روح و در واقع وسعت بهشت ما می‌شوند.

در بحث بلا و بهشت گفتیم سختی‌هایی که به ما وارد می‌شود و ما هیچ نقشی در ایجاد آن نداشته ایم هم موجب وسعت نفس و بزرگی روح می‌شود. مثلاً کسی که بیمار می‌شود بدون اینکه سهل انگاری کرده باشد، درد می‌کشد و به او فشار می‌آید، این بیماری باعث وسعت و پاکی روح او می‌شود. بدهکاری هایی که در اثر هوسبازی و اسراف و چشم همچشمی نیست، هم همین اثر را دارند. تحمل بلاها، حوادث و مشکلاتی که انسان در آن نقشی ندارد، باعث گشایش روح و آمرزش گناهان می‌شود. هر چه که می‌خواهد باشد. مثلاً شما پدر و مادرتان را خود انتخاب نکرده اید. پدر یا مادر شما آدمهایی هستند که در خانه اذیت می‌کنند. مجبور هستی آنها را تحمل کنی،چون پدر و مادر هستند و حرمت دارند و حق به گردن شما دارند. این نوع تحمل، باعث گشایش روح و آمرزش گناهان و قدرت روحی می‌شود. چون شما خودت پدر و مادرت وخواهر برادرت را انتخاب نکرده ای. گاهی به خاطر دلبستگی هایی که ما با افراد خانواده مثل پدر و مادر، خواهر و برادر، همسر یا دوست ... داریم، آزارهایی ممکن است ببینیم. مثلاً این افراد که برای شما عزیز هستند، مریض می‌شوند و شما به واسطه مریضی آنها اذیت می‌شوی. این اذیت به نفس فشار می‌آورد، اما در عوض، نفس را بزرگ می‌کند. کفاره است برای نفس، به شرط اینکه انسان ایمانش را از دست ندهد و با خدا درگیر نشود و رابطه اش با خدا خراب نشود. محرومیت‌های اقتصادی، عاطفی، مادی، گیاهی و حیوانی می‌توانند درجات آخرتی انسان را بالا ببرند. گاهی انسان مجبور است یک محیط بد را تحمل کند. مثلاً در خانهشان موسیقی حرام می‌گذارند. این هم دوست ندارد بشنود. پدر و مادرش ماهواره در خانه آورده اند. این هم نمی‌خواهد در آن فضا باشد. اما مجبور است یک مدت تحمل کند. این فشاری که به او می‌آید، باعث وسعت نفس می‌شود. هنگام مصیبت، احساس بدبختی کردن، نادرست است خاصیت مصیبت، سختی و مشکلات این است که با ورود آن، عاطفه انسان جریحه دار و اذیت می شود،‌ اما نکته مهم این است که انسان احساس بدبختی و اندوه نکند. اینکه عاطفه انسان اذیت شود، غیر از این است که احساس بدبختی کند. فکر می‌کنید برای حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) به عنوان یک خانم راحت بود که چند هزار کیلومتر مسیر را از مدینه آن هم با شتر و با چه وضعیت بد، شهر به شهر و منزل به منزل تا کربلا بیاید؟ با کلی زن و بچه بیایی جایی که قرار است تمام کسانت آنجا کشته شوند. لحظه به لحظه به آن مرحله نزدیکتر می‌شوند. فشار تشنگی و گرسنگی و... اصحابی که فرار کردند و رفتند و جز چند نفری باقی نماندند و درگیری های شب و روز عاشورا. بعد خود اصل صحنه که ببینی جلوی چشمت بچه هایت وبرادرزاده هایت را تکهتکه کنند. بعد اسارت و کتک خوردن و مجلس ابن زیاد و یزید. ولی می‌بینی این خانم با همه فشاری که دارد، نشاط معنویش از بین نرفته. نماز شبش را می‌خواند. ارتباطش با خدا خیلی گرم است. غصه طبیعی دارد، اما دلش غصهدار نیست. شاد است و می گوید: « ما رأیت الا جمیلا». حضرت پیامبر و امامان علیهم‌السلام مصیبت های زیادی در زندگی داشتند. درست است که از نظر عاطفی اذیت می‌شدند، ولی هیچ وقت احساس بدبختی نمی‌کردند. وقتی به گلوی حضرت علی اصغر علیه‌السلام تیر می‌زنند، از نظر عاطفی به امام حسین علیه‌السلام خیلی فشار وارد می‌شود، به رباب همچنین، اما اصلاً احساس بدبختی و ناشکری نمی‌کنند. همه رمز هم همین است که به انسان احساس تاریک شدن دنیا، احساس پوچی و بدبختی دست ندهد. به محض اینکه این احساس به انسان دست دهد، شیطان بر او غلبه می‌کند، مگر اینکه بگوید الهی شکر، الحمدلله. داشتنٍ ایمان، تحملٍ فشار را آسان و روح را وسیع می کند در بحث عوامل غم و شادی گفتیم، هر چقدر وسعت روح بیشتر باشد، توانایی برای شادکردن دیگران بیشتر است و هر چقدر وسعت روح فرد کمتر باشد، هم زود غمگین می‌شود و هم زود دیگران را غمگین می‌کند. کسی که وسعت روح و توانایی شاد کردن دیگران را دارد، خودش باید فشارهای زیادی را در بخش های طبیعی، حیوانی و گیاهی تحمل کرده باشد تا بتواند دیگران را آرام کند. افرادی که فشار بیشتر و محرومیت بیشتری تحمل می‌کنند، اگر این تحمل همراه با ایمان باشد، آنها بیشتر می‌توانند جلوی محرومیت و غصه دیگران را بگیرند. بیشتر می‌توانند به دیگران شادی بدهند. قواعد یادمان نرود. این قواعد خیلی مهم هستند. مبنا در وسعت قلب چیست؟ قلب چگونه وسیع می‌شود؟ کسی مثل آسیه می‌تواند با داشتن شوهر بدی مثل فرعون، اوج بگیرد و جزء چهار زن برتر جهان شود؛ بدون اینکه رابطه عاطفی و معنویش با خدا ضعیف شود و صمیمیتش با خدا از بین برود. چرا طلای 24 عیار از طلای 18 عیار قیمتی تر است؟ به خاطر این است که طلای 24 عیار، آتش بیشتری را تحمل کرده و بیشتر در کوره سوخته است. بعضی چیزهایی که امروز روانشناسان در دانشگاه‌ها و در دنیا می‌گویند، اصلاً درست نیست. مثلاً می‌گویند این شخص مهر مادری ندیده، مهر پدری ندیده، یتیم بوده و یتیم بزرگ شده، به او محبت نشده، از نظر عاطفی ارضا نشده، پس نمی‌تواند دیگران را از نظر محبت ارضا کند. این نظریه فقط آنجایی درست است که ایمان نباشد. اگر ایمان نباشد، آدمی که پدرش او را کتک زده، او نیز فرزندش را کتک خواهد زد. اگر ایمان نباشد، آدمی که عقده دارد، از نظر عاطفی به همسرش و به دیگران فشار عاطفی وارد خواهد کرد. اگر کنار همه مصیبت ها و فشارها ایمان باشد‏‏‏، شخص از مصیبت و درد کشیدن دیگران ناراحت خواهد شد. کسی که فقر کشیده و ایمان دارد‏، این شخص تحمل فقر دیگران را ندارد. چون خودش فقر کشیده، دوست ندارد دیگران هم فقر بکشند. فرد باایمانی که بیعاطفگی را دیده‏، به دیگران خیلی مهربان می شود. چون خودش پدر و مادر بالای سرش نبوده، به هر کس می رسد مهرورزی می کند. نقش عجیب ایمان در عقده گشایی های انسان سیستم ایمان‏، خیلی عجیب است‏. اصلاً چیزی به اسم عقده در آن وجود ندارد. عقده هر وقت ایجاد شد، مال کمبود ایمان است و تنها راه برطرف کردن آن، تقویت ایمانی است و اینکه انسان بتواند عقده هایش را با عقده گشای حقیقی یعنی خداوند تبارک و تعالی حل کند. اگر انسان بخواهد عقده اش را با روی زمین و موجودات زمینی برطرف کند، هیچ وقت برطرف نمی شود. الان ما مادری را داریم که چون از شوهرش خیر ندیده، تحمل اینکه رابطه عروس و پسرش خوب باشد را ندارد. می گوید من از شوهرم خیر ندیدم، نمی توانم در زندگی دیگری خیر ببینم. ممکن است این را به زبان هم نیاورد، حتی ممکن است به آن فکر هم نکند،‏ اما ناخودآگاه، از عواطف دیگران استقبال نمی کند. من در مشاوره ها موارد متعددی سراغ دارم، مادرها یک کاری کردند که دختر طلاق بگیرد. مادر یک کاری کرده که پسر طلاق بدهد. چون عقده ای است و نمی تواند خوشی دیگران را تحمل کند. او می خواهد این عقده را با شکست دیگران فروبنشاند تا خیلی احساس درد نکند. این کار درستی نیست و باید روابط عاطفی اش را با کانون عاطفه یعنی خدا ارضا کند. عاشق اهل بیت باشد و عاطفه را از انسانها و از پایین نگیرد، بلکه از بالا و اصل آن دریافت کند. عاطفه ای که از آدم های زمینی درخواست شود‏، ناخالصی و گدایی و خواری دارد. حتی همسر. اما وقتی شما عاطفه را از بالا درخواست می کنی، عشق را از بالا می گیری، یعنی از خدا و از اهل بیت و از مادر حقیقی ات فاطمه زهرا علیهم السلام دریافت می کنی، این عاطفه و عشق، کاملاً خالص است و به تو شادی و قدرت می دهد. اما از پایین وقتی دریافت می کنی، ممکن است آرامبخش باشد، اما شخصیتت را خرد می کند. در واقع برای مومن آرامبخش نیست. یا همیشه آرامبخش نیست. پس این ملاکها خیلی مهم است. آدمی که ایمان درستی دارد‏، چون آدم طبیعت گرایی نیست و فطرت گراست، تحمل اذیت شدن دیگران را ندارد. در واقع، چون اسم رحمان خداوند را جذب کرده، مثل خدا رحمان و رحیم شده و رحمتش نسبت به همه انسانها رحمت خدایی است. معصومین برای اندوه زدایی چه می گویند؟ امام رضا(علیه السلام) فرمود: « مَنْ فَرَّجَ عَنْ مُؤْمِنٍ فَرَّجَ اَللَّهُ عَنْ قَلْبِهِ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ[1] = هر كس بمؤمنى گشایشى دهد، خدا روز قیامت دلش را گشایش دهد.» این برای روز قیامت‏، چه ذخیره ی خوبی است. نبی اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرماید: « مَن نَفَّسَ عَن أخیهِ المؤمِنِ كُربَةً مِن كُرَبِ الدنیا ، نَفَّسَ اللّه ُ عَنهُ سَبعینَ كُربَةً مِن كُرَبِ الآخِرَةِ[2] = هر كه اندوهى از اندوه هاى دنیا را از برادر مؤمن خود بزداید، خداوند 70 اندوه از اندوه هاى آخرت را از او بزداید.» اینها همه ذخیره است. بعضی از آدمها خیلی آدمهای خوبی هستند. در حدیث هم داریم، خدا اینها را جانشین خود در روی زمین قرار داده است. می بینیم این آدمها مدام در کارهای خیر شرکت می کنند. در هیئت‏، بسیج، تهیه جهیزیه، کمک به ایتام و سادات و ... خدمت می کنند. انگار یک چیزی در وجود اینها هست که باید حتماً به دیگران خدمت کند. اصلاً خدا اینها را انتخاب کرده‏، زیرا تک خور نیستند. دوست دارند مدام در کار خیر باشند. اینها آدم های عاشقی هستند. امام صادق(علیه السلام) فرمود:« مَن نَفَسَ عَن مُؤمِنٍ کُربَۀً نَفسَ اللهُ عَنهُ کُرَبَ الآخِرَۀ وَ خَرَجَ مِن قَبرِهِ وَ هُوَ ثَلِجُ الفُؤاد[3]= كسى كه مؤمنى را از گرفتارى نجات دهد، خدا او را از گرفتاریهاى آخرت نجات بخشد و از گورش با دل خنك شده و مسرور درآید.» ثلج یعنی برف. خاصیت خنکی و یخی دارد. اصطلاح دلم خنک شد را شنیده اید. شخص در آخرت از قبرش در حالی خارج می شود که به جای ترس و اضطراب و حرارت، دلش خنک است. امام صادق(علیه السلام) فرمود:« إِذَا بَعَثَ اَللَّهُ اَلْمُؤْمِنَ مِنْ قَبْرِهِ خَرَجَ مَعَهُ مِثَالٌ یَقْدُمُ أَمَامَهُ كُلَّمَا رَأَى اَلْمُؤْمِنُ هَوْلاً مِنْ أَهْوَالِ یَوْمِ اَلْقِیَامَةِ قَالَ لَهُ اَلْمِثَالُ لاَ تَفْزَعْ وَ لاَ تَحْزَنْ فَیَقُولُ لَهُ المُؤمِنُ مَنْ أَنْتَ فَیَقُولُ أَنَا اَلسُّرُورُ اَلَّذِی كُنْتَ أَدْخَلْتَ عَلَى أَخِیكَ اَلْمُؤْمِنِ[4] = چون خدا مؤمن را از گورش در آورد، تمثالى با او خارج شود كه در جلو او راه رود، و هر گاه مؤمن یكى از هراسهاى روز قیامت را ببیند، تمثال به او گوید نترس و غم مخور. سپس به تمسال گوید: تو كیستى‌؟ گوید: من آن شادى هستم كه در دنیا به برادر مؤمنت رساندى.» این نتیجه آخرتی شاد کردن مؤمنین است. البته فقط نتیجه آخرتی ندارد. اولین جایی که خدا نتیجه شاد کردن مؤمنین را به انسان می دهد همین دنیاست. در دنیا به انسان آرامش، شادی، قدرت، عزت و آبرو می دهد. امام صادق(علیه السلام) فرمود:« أَیُّمَا مُؤْمِنٍ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً وَ هُوَ مُعْسِرٌ یَسَّرَ اَللَّهُ لَهُ حَوَائِجَهُ فِی اَلدُّنْیَا وَ اَلْآخِرَةِ[5] = هر كس گرفتارى مؤمنى را كه در سختى افتاده رفع كند، خدا حوائج دنیا و آخرتش را آسان كند.» در زندگی علما خیلی از این موارد رفع حوائج دیده شده است. من طلبه سراغ دارم شب عروسی اش به او گفتند، آقا فلان کس فلان مشکل را دارد. نیم ساعت بیرون رفته و مشکل طرف را حل کرده و برگشته است. یا به او گفتند، فلان کس در حال مردن است، نیاز دارد کسی به او شهادتین تلقین کند. از مهمانها عذرخواهی کرده، رفته تلقین شهادتین گفته و برگشته. یا فلان کس الان در کلانتری است، شما بیا شفاعتش را بکن. خودشان گرفتار هستند، ولی بیشتر به گرفتاری های مردم می رسند. ایجاد لذت و شادی با رفع نیازهای قوای انسان گفتیم که ما قوه حس‏، خیال، وهم، عقل و فوق عقل داریم. برطرف کردن نیاز هر قوه و مهیا کردن تدارکات، شادی دارد. مثلاً خانمی برای خانواده غذا درست می کند. برای غذا درست کردن وقت و هزینه می کند. در آخر این هزینه و وقت گذاشتن، برایش شادی دارد. شادیش هم موقعی است که غذا آماده شده، همه گرسنه اند و می خواهند بنشینند دستپخت و دسترنج این خانم را استفاده کنند. یا کسی که قوه واهمه در او قوی تر است، برای دیدن مسابقه فوتبال یا تماشای فیلم سینمایی چقدر آمادگی می گیرد، تخمه می خرد‏، ذرت بو داده تهیه می کند، تلفن همراهش را خاموش می کند. همه نوع آمادگی می گیرد تا این فیلم یا مسابقه فوتبال را ببیند. برای این لذت وهمی وقت می گذارد و هزینه می کند و لذت می برد. انسان برای نیاز های بخش عقلانی اش کارهای علمی و تحقیقاتی می کند، اما شادی حقیقی، در این است که به نیازهای بخش فوق عقلانی بپردازیم. پاسخ به نیاز بخش فوق عقلانی، شادی حقیقی است بخش انسانی ما فوق عقل ماست. فوق عقل فقط یک معشوق و یک خواسته دارد. آن هم ارتباط با خداوند تبارک و تعالی است. از خدا‏، اولیای خدا و ارتباط با خدا لذت می برد. اگر بگویند ماه رجب که ماه خداست یعنی ماه ارتباط و عاشقی با خداست، دارد می رسد. بعد ماه شعبان که مهمتر از ماه رجب و زیباتر و معنوی تر از این دو ماه، ماه ضیافت و ماه رمضان دارد می آید. اگر شوق در دل کسی ایجاد نشود، این نشان می دهد بخش فوق انسانی اش فعال نیست. این طبیعتاً الان یک حیوان فعال است. ممکن است نماز هم بخواند، روزه هم بگیرد، ولی این بخش حیوانی است که روزه می گیرد. بخش انسانی عاشقانه روزه نمی گیرد. با شنیدن روزه و رمضان باید شخص خوشحال شود، چون روزه جدا ن شدن از همه و همراه شدن با خداست. خلوت کردن با معشوق است. یعنی اضافه ها را جدا کن. هر چیزی غیر از خودت را از خودت جدا کن. می گوید این شکم را کنار بگذار. بخش های حیوانی و گیاهیت را تعطیل کن. مدام غریبه ها را از بخش های ما دور می کند. آنهایی که 11 ماه آویزان ماست و مدام با صبحانه، ناهار و شام درگیر هستیم، از آنها جدا شویم. اینها آدم را خسته می کند،اما حیوان را خسته نمی کند چون اینها مطابق میل حیوان است. اما آدم اینطوری نیست. آدم خسته می شود. آدم یک جایی احتیاج دارد فقط خودش با معشوقش تنها باشد. زوج اصلی ما و اله اصلی ما خداست. «لا اله الا الله= نیست خدایی جز الله» یعنی همین. می گوید جز خدا معشوق و دلبری ندارم و دلبر اصلی من خداست. یک موقع آدم اصلاً حوصله هیچ کس جز خدا را ندارد. شما وقتی حج می روید، چون حج یک ارتباط و هم آغوشی قوی با خدا است، خدا می گوید بروید احرام ببندید و لباسهای معمولی که توجه همه را جلب می کند، باید در بیاوری و یک لنگ به خودت ببندی و بیایی بیرون. خانم هم همینطور. یک پارچه سفید بپوش بیا بیرون. تا گفتی لبیک، زن و شوهر به هم حرام می شوند. چقدر خدا برای آدم قُرق می کند. خدا عشقبازی را به آدم اینطوری یاد می دهد. 24 چیز که مزاحم بخش انسانی ماست، در حج حرام می شود، برای اینکه کسی مزاحمت نشود. مُحرِم شدن در اعمال و عبادات شما نماز هم که می خواهید بخوانید، باید مُحرم شوید، مثل حج. در سحرهای ماه رمضان، ما محرم می شویم. محرم یعنی حرام کننده. یک سری چیزها را بر خودمان حرام می کنیم. در نماز هم با گفتن تکبیرۀالاحرام، احرام داری. یعنی وقتی شما این دست را آوردی بالا، با گفتن «الله اکبر» بقیه چیزها را باید کنار بگذاری و فقط باید با خدا حرف بزنی. متأسفانه آدم یک دفعه نگاه می کند و می بیند 40 سال 50 سال عمر کرده و نماز 40 سالگی و 50 سالگیش با نماز 15 سالگیش که تازه بالغ شده بود، یکی است. همان حواس پرتی ها و همان شکیات همچنان ادامه دارد و هیچ تغییری نکرده است. انگار با این خدا هیچ انسی ندارد. نماز همان نماز است. آدم واقعاً از خودش خجالت می کشد. برای همین خوب است آدم نماز را با جماعت بخواند. چون در نماز جماعت می گوییم خدایا نماز همه ما را سر هم حساب کن. برای همین نماز، اصلش به جماعت وارد شده که انسان نمازش را با نماز خوبان و اول وقت بخواند. آقا امام زمان (علیه السلام) هم اول وقت نماز می خوانند. نمازهای خودمان را اگر بخواهیم به تنهایی بخواهیم حساب کنیم‏، جزایش جهنم است. چون همه بیادبی است. سر نماز مدام حرام مرتکب می شویم. آدم سر سفره محرم می شود، می گوید همه چیز غیر از این سفره برای من حرام است. ولی چرا وقتی با خدا حرف می زنیم. اصلاً بلد نیستیم محرم شویم. ماه رمضان اصلاً وارد احرام نمی شویم. با آلودگی می رویم و با آلودگی می آییم. 50 سال نماز خواندیم یکبار هم محرم نشدیم. 50 سال نماز خواندیم یکبار خدا را در آغوش نگرفتیم. یکبار خدا را نبوسیدیم. این اصلاً زندگی خوبی نیست. یکی از اساتید ما که از اولیاء خدا بود، هر وقت مسجد می رفت، دست می گذاشت روی در مسجد و می کشید به صورتش و آن را مثل در حرم می بوسید. ما از این کارها بلد نیستیم. ما خشن و بی عاطفه هستیم. بخش انسانی مان ضعیف است. رآنبوسی یعنی چی؟ یک موقع من قرآن را می بوسم و می گویم این قرآن مقدس است. ولی یک موقع می گویم این قرآن کتاب خداست. کتاب و نامه معشوقم است. یک ربع در دستم نگه دارم و نازش کنم. وقتی این قرآن را یک ربع ببوسم به من آرامش می دهد. شما وقتی اضطراب داری، مدام نرو قرص بخور. قرآن را بردار واین کلام خدا را بگذار روی سینه ات و چند دقیقه نگه دار. یک ذره نوازشش کن، ببوسش، می بینی به آدم انبساط می دهد. یک ذره تربت بردار نگاه کن آرامت می کند. پی نوشت: [1] . الکافی , جلد 2 , صفحه 200. [2] . بحار الأنوار : 74/312/69 . [3] . الکافی , جلد 2 , صفحه 199. [4] . الکافی , جلد 2 , صفحه 190. [5] . الکافی , جلد 2 , صفحه 200. ع ل 359

پیوست

دانلود مطلب (pdf)

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ،

شناسه مطلب: 11588

زمان انتشار: 1 ژولیه 2020

| |

شرح زیارت عاشورا، جلسه 46، 81/25/03

زیارت یکی از ائمه، زیارت همه آنهاست

وقتی به زیارت یکی از ائمه (علیهم السلام) می رویم، می توانیم نیت زیارت همه ی آن ها را بکنیم و قطعاً خداوند تبارک و تعالی ما را به ثواب زیارت همه ی آن ها عاید و واصل می نماید. چون معصومین (علیهم السلام)، همه یک نور واحد هستند و با هم اتحاد نوری دارند.

امام کاظم (علیه السلام) می فرماید: «مَن زار أوّلنا فَقَدْ زار آخِرنا و مَنْ زار آخِرنا فقد زار أَوّلنا، و مَنْ تَولّی أَوّلنا فَقَدْ تَولّی آخِرنا، و مَنْ تولّی آخِرنا فَقَد تَولّی أَوّلنا[1] = هر کس اوّلین ما را زیارت کند، آخرین ما را زیارت کرده و هر کس آخرین ما را زیارت کند، اوّلین ما را زیارت کرده و هر کس ولایت اوّلین ما را بپذیرد، ولایت آخرین ما را پذیرفته است و هر کس ولایت آخرین ما را بپذیرد، ولایت اوّلین ما را پذیرفته است.» همچنین امام صادق (علیه السلام) می فرماید: « مَنْ زارنا فی مَماتنا فَکَاَنَما زارِنا فی حَیاتنا[2] = هر کس پس از مرگ مان، ما را زیارت کند، چنان است که در زمان حیات، ما را زیارت کرده است.» پس برای معصوم، حیات و ممات فرقی ندارد. وقتی الآن به زیارت امام رضا (علیه السلام) می رویم، مثل وقتی که زنده بودند و به محضرشان میرفتیم، با ما برخود می کنند. ما این را در درون خودمان درک و شهود می کنیم که وقتی به زیارت امام رضا (علیه السلام) می رویم، زیارت کسی که مرده است نمی رویم، بلکه زیارت کسی می رویم که از هر کس دیگر، زنده تر و هوشیارتر است و بر ما تسلط کامل و احاطه دارد و مشکلات مان را می داند. برتری زیارت امیرالمؤمنین (ع) در روایات زیارت هر یک از اهل بیت (علیهم السلام) فضیلت و برتری هایی نسبت به دیگری دارد. برتری زیارت قبر امیرالمؤمنین (علیه السلام) نسبت به امام حسین (علیه السلام) مثل برتری خود امیرالمؤمنین (علیه السلام) نسبت به امام حسین (علیه السلام) است. امام صادق (علیه السلام) در مورد زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرماید: « فَاعْلَمْ أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (ع) أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْأَئِمَّةِ كُلِّهِمْ وَ لَهُ ثَوَابُ أَعْمَالِهِمْ وَ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ فُضِّلُوا[3] = بدان كه امیر المؤمنین (علیه السّلام) نزد حق تعالى از تمام ائمه (علیهم السّلام)، افضل و برتر بوده و ثواب اعمال ایشان براى آن حضرت منظور مى ‏شود. در حالى كه حضرات ائمّه (علیهم السّلام) به مقدار اعمال صادره از خودشان فضیلت و برترى عایدشان مى ‏شود.» امام رضا (علیه السلام) درباره ی برتری زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام) به زیارت سیدالشهداء می فرماید:«فَضْلُ زِیَارَةِ قَبْرِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَى زِیَارَةِ قَبْرِ اَلْحُسَیْنِ كَفَضْلِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَى اَلْحُسَیْنِ [4]= برتری زیارت قبر امیرالمؤمنین به قبر امام حسین مثل برتری خود امیرالمؤمنین نسبت به امام حسین است.» مرقد حضرت زهرا (س) در روایات حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) از حضرت فاطمه (سلام الله علیها) نقل می کنند که رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلم) به من فرمودند: فاطمه زهرا (سلام الله علیها) قبر ندارند و ایشان میفرماید: یَا فَاطِمَةُ ، مَنْ صَلَّى عَلَیْكِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ أَلْحَقَهُ بِی حَیْثُ كُنْتُ مِنَ الْجَنَّةِ.[5] = ای فاطمه ، هرکس بر تو صلوات فرستد، خداوند او را می آمرزد ، و در هرجایی از بهشت که باشم، به من ملحق می نماید.» امام صادق (علیه السلام) دربارهی قبر حضرت زهرا (سلام الله علیها) از قول رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) میفرماید: «ما بَینَ قَبری و مِنبَری رَوضَةٌ مِن رِیاضِ الْجَنَّةِ و مِنبَری عَلی تُرعَةٍ مِن تُرَعِ الْجَنَّةِ»، لِأَنَّ قَبرَ فاطِمَةَ صَلَواتُ اللهِ عَلَیها بَینَ قَبرهِ و مِنبَرِهِ و قَبرُها رَوضَةٌ مِن رِیاضِ الْجَنَّةِ و إلَیهِ تُرعَةٌ مِن تُرَعِ الْجَنَّةِ[6] = میان قبر و منبر من، باغی از باغ‌های بهشت است و منبر من بر دریچه‌ای از دریچه‌های بهشت است»، چرا كه قبر فاطمه(سلام الله علیها) میان قبر و منبر اوست و قبر او بوستانی از بوستان‌های بهشت است و دریچه‌ای از دریچه‌های بهشت، به سوی آن است. » زیارت مرقد امام حسن (ع) در روایات رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمودند: « مَن زارَ الحَسَنَ فی بَقِیعِهِ ، ثَبَتَ قَدَمُهُ على الصِّراطِ یَومَ تَزِلُّ فیهِ الأقدامُ[7] = هر كه حسن را در بقیع زیارت كند؛ خداوند در آن روزى كه پاها مى لرزد، پاى او را بر صراط، استوار میگرداند.» امام باقر (علیه السلام) می فرمایند: «إنَّ الحُسَینَ بنَ عَلِیٍّ كانَ یَزورُ قَبرَ الحَسَنِ علیه السلام فی كُلِّ عَشِیَّةِ جُمُعَةٍ [8] = امام حسین (علیه السلام) در هر شب جمعه به زیارت قبر امام حسن (علیه السلام) می رفتند.» آثار زیارت حرم امام حسین(ع) در روایات امام صادق (علیه السلام) میفرمایند: « وَ مَنْ زَارَ اَلْحُسَیْنَ (عَ) عَارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ ثَوَابَ أَلْفِ حِجَّةٍ مَقْبُولَةٍ وَ أَلْفِ عُمْرَةٍ مَقْبُولَةٍ، وَ غَفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّر[9] = هركس حسین (علیه السّلام) را درحالى كه به حقش آگاهى دارد، زیارت كند، خداوند برایش پاداش هزار حج پذیرفته‌شده و هزار عمره ی پذیرفته ‌شده را مى‌نویسد و گناهان پیشین و پسین او را مى‌آمرزد. » این به این معنا نیست که کسی فکر کند عیبی ندارد که گناه کند، بلکه منظور از گناه، «ذنب» است. «ذنب» غیر از گناه کبیره و معصیت است. یعنی خطاهایی که از انسان سر می زند. یک نفر فکر نکند حالا که زیارت رفته، هر خطایی کند عیب ندارد، بلکه باید رعایت پرهیزگاری و مراقبت را بکند و اگر خطایی از او صادر شد، خداوند تبارک و تعالی به احترام سیدالشهداء او را می بخشد. امام صادق(علیه السلام) فرمودند:«مَنْ لَمْ یَأْتِ قَبْرَ اَلْحُسَیْنِ (عَ) حَتَّى یَمُوتَ كَانَ مُنْتَقِصَ اَلْإِیمَانِ مُنْتَقِصَ اَلدِّینِ إِنْ أُدْخِلَ اَلْجَنَّةَ كَانَ دُونَ اَلْمُؤْمِنِینَ فِیهَا =[10] هر کس تا زنده است به زیارت قبر حسین (علیه السلام) نرود، دین و ایمانش ناقص می باشد و اگر به بهشت هم برود، مقامش در آن جا از همه ی مؤمنان پایین تر می باشد.» همچنین ایشان می فرمایند: «ایتُوا قَبر الحُسینِ کُلّ سَنَةٍ مرّه[11]= حداقل یک بار در سال، به زیارت قبر امام حسین (علیه السلام) بروید.» همچنین فرمودند:«إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى یَتَجَلَّى لِزُوَّارِ قَبْرِ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَبْلَ أَهْلِ عَرَفَاتٍ فَیَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِمْ وَ یَقْضِی حَوَائِجَهُمْ وَ یَغْفِرُ ذُنُوبَهُمْ وَ یُشَفِّعُهُمْ فِی مَسَائِلِهِمْ ثُمَّ یَثْنِی بِعَرَفَاتٍ فَیَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِمْ [12]= به راستى كه خداوند تبارك و تعالى در روز عرفه بر زوّار قبر حسین (علیه السّلام) تجلّى نماید، پیش از آن كه بر اهل عرفات تجلّى نماید و حاجات زوّار حسین علیه السّلام را برآورد و گناهان شان را بیامرزد و شفاعت شان را در باره ی دیگران بپذیرد، آن گاه به اهل عرفات پردازد و با ایشان نیز چنین كند.» امام صادق (علیه السلام) نقل قولی از سیدالشهداء (علیه السلام) درباره ی زوارش کردند و سپس خودشان درباره ی این فرمایش توضیحاتی می دهند که: «إنّ الحُسینَ بنَ علیٍّ (علیهماالسلام) عندَ ربِّهِ یَنظُرُ ... ویقولُ : لَو یَعلَمُ زائرِی ما أعَدَّ اللّه ُ لَهُ لَكانَ فَرَحُهُ أكثَرَ مِن جَزَعِهِ . وإنّ زائرَهُ لَیَنقَلِبُ وما علَیهِ مِن ذَنبٍ[13] = حسین بن على (علیه السلام) در نزد پروردگارش نظر مى كند . . . و مى گوید : اگر زائر من بداند كه خداوند چه برایش آماده كرده است، هر آینه شادیش بیش از بی تابیش از رنج سفر خواهد بود و همانا زائر او، پاك از هر گناهى به خانه ی خود باز مى گردد. » تحمل رنج سفر زیارتی و شادی رسیدن به حرم معشوق گذشته مثل الآن نبود. اگر کسی می خواست کربلا برود، بارها شماتت میشد و حرف های بد وسنگین می شنید. ولی عشق باعث می شد، سختی را تحمل کنند و به کربلا بروند و بیایند و زیارت کنند. اگر کسی محبتی نسبت به معشوقش داشته باشد، اساساً رنج سفر را نمی بیند. چون می خواهد به معشوقش برسد. اگر بفهمد که چه چیزی به او می دهند، خیلی شاد می شود و این شادی باعث میشود اصلاً رنج سفر را احساس نکند. اگر رنج سفر برای کسی نمود داشت، باید به ثوابی که می دهند، فکر کند. این روش خیلی خوبی است که سیدالشهداء (علیه السلام) میفرمایند و باعث می شود که انسان متوجه ماورای طبیعت و ثواب ها هم باشد. وقتی انسان به ثوابش فکر کند، حوصله اش زیاد می شود، اخلاقش خوب می شود، بی تابی نمی کند و تحملش هم زیاد خواهد شد. بحار الأنوار عن معاویة بنِ وهبٍ :« اِستَأذَنتُ على أبِی عبدِ اللّه ِ (علیه السلام) ، فَقِیلَ لی : اُدخُلْ ، فَدَخَلتُ فَوَجَدتُهُ فی مُصَلاّهُ فی بَیتِهِ ، فَجَلَستُ حتّى قَضى صلاتَهُ ، و سَمِعتُهُ و هُو یُناجِی رَبَّهُ و هُو یقولُ : اللّهُمّ یا مَن خَصَّنا بالكَرامَةِ ، و وَعَدَنا بالشَّفاعَةِ ، و خَصَّنا بالوَصِیَّةِ ، و أعطانا عِلمَ ما مَضى و ما بَقِیَ ، و جَعَلَ أفئدَةً مِنَ الناسِ تَهوِی إلَینا ، اِغفِرْ لی و لإِخوانِی و زُوّارِ قَبرِ أبِیَ الحُسینِ ، الذینَ أنفَقُوا أموالَهُم و أشخَصُوا أبدانَهُم رَغبَةً فی بِرِّنا ، و رَجاءً لِما عِندَكَ فی صِلَتِنا ، و سُرورا أدخَلُوهُ على نَبِیِّكَ ··· اللّهُمّ إنَّ أعداءَنا عابُوا علَیهِم على خُرُوجِهِم فلَم یَنهَهُم ذلكَ عنِ الشُّخُوصِ إلَینا خِلافا مِنهُم على مَن خالَفَنا ، فارحَمْ تلكَ الوُجُوهَ التی غَیَّرَتْها الشَّمسُ ، و ارحَمْ تلكَ الوُجُوهَ التی تَتَقَلَّبُ على حُفرَةِ أبی عبدِ اللّه ِ ··· اللّهُمّ إنّی أستَودِعُكَ تلكَ الأنفُسَ و تلكَ الأبدانَ حتّى نُوافِیَهُم على الحَوضِ یَومَ العَطَشِ[14] = بحار الأنوار به نقل از معاویة بن وهب : از امام صادق علیه السلام اجازه شرفیابى خواستم، به من گفته شد: داخل شو . من داخل شدم و دیدم حضرت در مصلاّى خانه خود مشغول نماز است . نشستم تا نماز خود را تمام كرد و شنیدم با پروردگارش مناجات مى كند و مى گوید : الهى! اى آن كه كرامت را مختص ما كردى و وعده ی شفاعت به ما دادى و وصایت را ویژه ی ما گردانیدى و دانش گذشته و آینده را به ما بخشیدى و دل هاى مردمان را شیفته ی ما كردى! من و برادران من و زوار قبر پدرم، حسین را بیامرز! همانان كه به نیت نیكى به ما و به امید پاداشى كه به سبب پیوند با ما مى دهى و به قصد شاد كردن پیامبر تو ، اموال شان را خرج مى كنند و رنج و زحمت سفر براى زیارت حسین(علیه السلام) را بر خود هموار مى سازند . الهى! دشمنان ما، از آنان به سبب این سفر، عیب جویى مى كنند، اما آنان برخلاف انتقادات مخالفان ما، به سوى ما مى آیند. پس ، بر آن چهره هایى كه داغىِ آفتاب تغییرشان داده است، رحمت آر و به آن چهره هایى كه بر تربت قبر ابى عبد اللّه مالیده مى شود، رحم كن !الهى! من این جان ها و این پیكرها را به تو مى سپارم، تا در روز تشنگى (قیامت) در كنار حوض كوثر با آنان دیدار كنم . » طبق فرموده ی امام، مردم نیت می کنند که خاندان ائمه (علیهم السلام) را شاد کنند و خدمتی به آن ها کنند. بعد هم ائمه (علیهم السلام) متقابلاً برای مردم دعا می کنند. آن ها خیلی مهربان و با عاطفه هستند. یکی از دغدغه های حضرت زهرا (سلام الله علیها) همین است که دائماً برای محبین خودش و فرزندانش و برای زائرین امام حسین (علیه السلام) دعا می کند و با دلشوره، آمرزش و سعادت شان را می خواهد. زیارت امام صادق (ع) در روایات امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «مَن زارَنی غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ و لَم یَمُتْ فَقیرا[15] = هر كس مرا زیارت كند، گناهانش آمرزیده شود و در فقر نمی میرد.» « لَمّا سُئلَ : ما لِمَن زارَ أحَداً مِنكُم ؟: كَمَن زارَ رسولَ اللّه ِ صلى الله علیه و آله[16] = وقتى از امام صادق (علیه السلام ) سؤال شد: ثواب كسى كه یكى از شما را زیارت كند، چیست؟ فرمود : مانند ثواب كسى است كه رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) را زیارت كند.» زیارت امام موسی کاظم (ع) در روایتی از امام رضا(ع) از امام رضا (علیه السلام) سؤال می کنند: «ما لِمَن زارَ اَباک[17] = چه ثوابی دارد کسی که پدر شما حضرت کاظم (علیه السلام) را زیارت کند؟» حضرت می فرمایند: «لَه الجَنَه فَرزهُ = بهشت، مال اوست.» حضرت رضا (علیه السلام) درباره ی زیارت قبر پدرشان و خودشان دو بیت شعر خوانده که چنین است: «وَ قَبْرُ بَغْدَادَ لِنَفْسٍ زَكِیَّةٍ/تَضَمَّنَهَا اَلرَّحْمَنُ بِالْغُرُفَاتِ/ وَ قَبْرٌ بِطُوسٍ یَا لَهَا مِنْ مُصِیبَةٍ/ أَلَحَّتْ عَلَى اَلْأَحْشَاءِ بِالزَّفَرَاتِ = قبری در بغداد است از آن نفسی پاک که خدای رحمان آن را در غرفه های بهشت جای داده است و قبری دیگر در طوس است که وامصیبتا بر آن قبر که مصیبت آن برجان ها آتش می زند.[18]» زیارت امام رضا(ع) در روایات رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمود: «سَیُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنِّی بِأَرْضِ خُرَاسَانَ لاَ یَزُورُهَا مُؤْمِنٌ إِلاَّ أَوْجَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ اَلْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى اَلنَّارِ[19]= زود باشد كه پاره‌اى از تن من به زمین خراسان دفن شود و هیچ مؤمنى او را زیارت نكند، مگر آن كه حق تعالى بهشت را براى او واجب كرده و آتش را بر جسدش حرام نماید.» نعمان بن سعد از امام علی(علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: «سَیُقْتَلُ رَجَلٌ مِنْ وُلْدی بِاَرْضِ خُرَاسَانَ بِالسَّمِّ ظُلْماً، اِسْمُهُ اِسْمی، وَاسْمُ اَبیهِ اِسْمُ ابْنِ عِمْرَانَ مُوسَی عَلَیهِ السَّلامُ، اَلا فَمَنْ زَارَهُ فی غُرْبَتِهِ غَفَرَاللهُ لَهُ ذُنُوبَهُ مَاتَقَدَّمَ مِنْها وَمَاتَاَخَّرَ، وَلَوْ کَانَتْ مِثْلَ عَدَدِ النُّجُومِ وَ قَطْرِ الاَمْطَارِ وَ وَرَقِ[20] = در آینده مردی از نسل فرزندم که همنام من است و پدرش همنام موسی بن عمران(علیه السلام) است در سرزمین خراسان با زهر جفا به شهادت می رسد. بدانید هرکس او را درحال غربت زیارت کند، خداوند گناهان گذشته وآینده اش را می بخشد، اگر چه به اندازه ی ریگ های بیابان و قطرات باران و برگ های درختان باشد.» از احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى مروى است كه گفت: از حضرت رضا(علیه السّلام)شنیدم كه فرمودند : « مَا زَارَنِی أَحَدٌ مِنْ أَوْلِیَائِی عَارِفاً بِحَقِّی إِلاَّ تَشَفَّعْتُ لَهُ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ[21] = زیارت نكند مرا احدى از دوستانم كه عارف به حق من باشد، مگر آن كس که در روز قیامت او را شفاعت كنم.» امام رضا (علیه السلام) فرموده اند: «مَنْ زَارَنِی عَلَى بُعْدِ دَارِی أَتَیْتُهُ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ فِی ثَلاَثِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایَرَتِ اَلْكُتُبُ یَمِیناً وَ شِمَالاً وَ عِنْدَ اَلصِّرَاطِ وَ عِنْدَ اَلْمِیزَانِ [22]= هر كس در این جاى دور مرا زیارت كند، روز قیامت در 3 جا نزد او می آیم تا وى را از بیم قیامت، رهایى دهم. هنگامى كه نامه‌هاى اعمال از راست و چپ پران باشد و در صراط‍‌ و هنگام كشیدن كارهاى نیك و بد به یارى وى شتابم. » آثار زیارت اولیای خدا آثار زیارت اولیای خدا و هر عرض ارادتی به خاندان اهل بیت (علیهم السلام)، فقط در قیامت معلوم می شود. پیرزنی در روستا بسیار نورانی و تأثیرگذار بود. در حق هر کس دعا می کرد، دعایش مستجاب می شد. یکی از فرزندانش می گفت: ایشان برای تمام تولدها و وفات های ائمه و امام زاده ها جلسه و مراسم بزرگداشت برگزار می کند. ما نیز باید در منزل مان روضه بگیریم یا در روضهی اهل بیت (علیه السلام) مشارکت کنیم. متأسفانه این امور در فرهنگ خود شیعه هم مظلوم است و به عنوان کار جنبی در کنار کارهای دیگر قرار گرفته است. در حالی که اگر کسی فقط در این دنیا زندگی کند و در خانه ی خودش برای اهل بیت روضه بگیرد و از این دنیا برود، جدی ترین کار عالم را کرده است. بعداً در برزخ و قیامت معلوم می شود که این کار بسیار جدی است. برای همین هم به همه، این لیاقت را نداده اند و همه این شعور و درک و سعادت را ندارند. زیارت امام رضا(ع) و امام جواد (ع) در روایت ابراهیم ابن عقبه می‎گوید: در نامه‎ای از امام هادی (علیه السّلام) پرسیدم: آیا زیارت حضرت سیّدالشهداء مقدّم است یا زیارت حضرت رضا و امام جواد (علیهما السّلام)؟ ایشان در پاسخ فرمودند: زیارت امام حسین (علیه السّلام ) مقدّم است، ولی زیارت این دو بزرگوار «حضرت رضا و امام جواد (علیهما السّلام)» جامع‎تر و اجرش بیشتر است[23].» زیارت مرقد امام حسن عسگری در روایت «قبری بسر من رأی أمان لأهل الجانبین. قبر من (امام هادی (علیه السلام) و امام عسگری (علیه السلام)) در سر من رأی امان است از برای اهل دو جانب از بلاها و عذاب خدا.[24]» زیارت حضرت معصومه (س) در روایات امام جواد (علیه السلام) میفرماید: « مَنْ زارَ قَبْرَ عَمَّتی بِقُمَّ فَلَهُ الْجَنَّةُ [25]= کسی که قبر عمه‌ام را در قم زیارت کند، بهشت برای اوست.» « عَنْ عَفَّانَ اَلْبَصْرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لِی أَ تَدْرِی لِمَ سُمِّیَ قُمَّ؟ قُلْتُ: اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنْتَ أَعْلَمُ. قَالَ إِنَّمَا سُمِّیَ قُمَّ لِأَنَّ أَهْلَهُ یَجْتَمِعُونَ مَعَ قَائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَیْهِ وَ یَقُومُونَ مَعَهُ وَ یَسْتَقِیمُونَ عَلَیْهِ وَ یَنْصُرُونَهُ[26]= عفان بصری روایت می‏کند: در محضر پیشوای ششم امام صادق (علیه‏السلام) بودم که ایشان از من پرسیدند: می‏دانی چرا قم به این اسم نامیده شد؟ در جواب گفتم: خدا و پیامبرش و شما آگاه‏تر هستید. پس آن حضرت در ادامه فرمودند: به این دلیل قم نامیده شد که چون اهل آن با قائم آل محمد (ص) همراه می‏شوند و با او قیام می‏کنند و استوار خواهند بود.» امام صادق (علیه السلام) میفرماید: «إنَّ لَنا حَرَما و هُوَ بَلَدَةُ قُمَّ و سَتُدفَنُ فیهَا امْرَأةٌ مِن أولادِی تُسَمّى فاطِمَةَ ، فَمَن زارَها وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ[27]= ما را حرمى است و آن «قم» است و به زودى بانویى از فرزندان من به نام فاطمه در آن دفن خواهد شد. هر كس او را زیارت كند ، بهشت بر او واجب شود .» زیارت حضرت عبدالعظیم (ع) در روایتی از امام هادی(ع) یک نفر از اهالی ری خدمت امام هادی (علیه السلام) رسید. «فَقَالَ أَیْنَ كُنْتَ فَقُلْتُ زُرْتُ اَلْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ أَمَا إِنَّكَ لَوْ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ اَلْعَظِیمِ عِنْدَكُمْ لَكُنْتَ كَمَنْ زَارَ اَلْحُسَیْنَ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ[28]= ایشان فرمودند: كجا بودى‌؟ عرض كرد: به زیارت حضرت حسین بن على (علیه السّلام) رفته بودم. حضرت فرمودند: آیا نمى‌دانى، اگر قبر عبد العظیم را كه نزدتان است زیارت كنى، مثل آن است كه حسین (علیه السّلام) را زیارت كرده‌اى.» پی نوشت: [1]کامل الزیارات، ص 553 [2] بحارالانوار، ج 100، ص 124 [3] کامل الزیارات، باب دهم، ثواب زیارت امیر المؤمنین (علیه السّلام‏ ) [4] بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام، جلد 97 ، صفحه 261 [5] بحارالأنوار، ج100 ،ص199 / اقبال الاعمال،ص109-110 [6]بحارالانوار، ج 97، ص 192 [7] بحار الأنوار : 14 /141/100 [8] قرب الإسناد : ص 139 ح 492 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 150 ح 21 [9]الأمالی (للطوسی), جلد, 1 صفحه 214 [10] تهذیب الأحکام , جلد6 , صفحه 44 [11] بحار الأنوار، ج 98 ص 13 [12] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ؛ ج , 1ص 204 [13] الأمالی للطوسی : 74/55 [14] بحار الأنوار : 1 /51/101 [15] بحار الأنوار : 34/145/ 100 [16] الكافی : 1/579/4 [17] علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج ١٠٢، ص ٢، ح ۵ [18] بحار جلد 99، ص 2- المناقب ج 4، ص 329 [19] عیون أخبار الرضا علیه السلام , جلد, 2 صفحه 255 [20] بحارالانوار ، ج ۱۰۲ ، ص ۳۴ ، ح ۱۱ و عیون ، ج ۲ ، ص ۲۵۸ [21]عیون أخبار الرضا ، جلد 2، صفحه 258 [22] الخصال , جلد ,1 صفحه 167 [23] ترجمة عیون اخبار الرّضا، ج 1 و 2، ص 704 [24] کتاب چهرههای درخشان سامرا نوشته آقای علی ربانی خلخالی، ص145. [25] کامل الزیارات، ص ۵۳۶، ح ۸۲۶/ بحارالانوار، ج ۱۰۲، ص ۲۶۵/ ثواب الاعمال، ص ۱۲۴/ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۷ [26] بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام , جلد 57 , صفحه 216 [27] بحار الأنوار ، ج 60 ، ص 216 [28] کامل الزیارات , جلد 1 , صفحه 324 ظ م - 37

لینک زیارت یکی از ائمه، زیارت همه آنهاستدر فروشگاه منتظران منجی

پیوست

دانلود متن

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ،

قلب، جلسه 15، 89/03/22

عواملی که باعث وسعت و تنگی قلب می شوند

پیوست

اینفوگرافی / اعمال شب نیمه شعبان

گالری تصاویر

شب نیمه شعبان، شب قدر است

عملیات جهانی طوفان توئیتری در شب نیمه شعبان

فیلم

گالری تصاویر

احیاء مجازی و آنلاین در شب نیمه شعبان

شب قدری که در راه است...

صوت

پیشرفت معرفت ها

گالری تصاویر

معرفی امام حسین علیه السلام از زبان یک مسیحی

فیلم

چله عظیم قرن

فیلم

گالری تصاویر

شرح زیارت عاشورا، جلسه 46، 81/25/03

زیارت یکی از ائمه، زیارت همه آنهاست

پیوست

خبرنامه سایت منتظران منجی

فرم جستجو

قلب، جلسه 15، 89/03/22

عواملی که باعث وسعت و تنگی قلب می شوند

پیوست

اینفوگرافی / اعمال شب نیمه شعبان

گالری تصاویر

شب نیمه شعبان، شب قدر است

عملیات جهانی طوفان توئیتری در شب نیمه شعبان

فیلم

گالری تصاویر

احیاء مجازی و آنلاین در شب نیمه شعبان

شب قدری که در راه است...

صوت

پیشرفت معرفت ها

گالری تصاویر

معرفی امام حسین علیه السلام از زبان یک مسیحی

فیلم

چله عظیم قرن

فیلم

گالری تصاویر

شرح زیارت عاشورا، جلسه 46، 81/25/03

زیارت یکی از ائمه، زیارت همه آنهاست

پیوست

خبرنامه سایت منتظران منجی