حضرت علی بن حسین(ع) ملقب به «زین العابدین» و «سید السجادین» در پنجم شعبان سال ۳۸ هجری در مدینه به دنیا آمد. مادر گرامی ایشان شهربانو دختر یزدْگِرد (آخرین پادشاه ساسانی) است. در مورد شهربانو مطالب گوناگونی گفته شده است اما در الکافی به نقل از جابر و او از امام باقر(ع) آمده که حضرت فرمود: «هنگامی که دختر یزدگِرد را بر عُمَر، وارد کردند، دوشیزگان مدینه برای تماشایش آمدند و مسجد [پیامبر(ص)] از نور ورودش روشن شد. چون عمر بر او نگریست، [آن بانو ]صورت خود را پوشاند و گفت: اُف به روزگار هرمز باد! عمر گفت: آیا به من دشنام می دهد؟ و قصد [تنبیه] او را کرد. امیرمؤمنان، علی(ع) به او فرمود: تو چنین حقّی نداری. او را در گزینش مردی از مسلمانان، آزاد بگذار و او را سهم غنیمتی همان مردی قرار ده که برگزیده است. آن دختر آمد تا دستش را بر سر حسین(ع) گذاشت. امیرمؤمنان، علی(ع) به او فرمود: نام تو چیست؟ گفت: جهانشاه. امیر مؤمنان(ع) به او فرمود: بلکه شهربانو. سپس به حسین(ع) فرمود: ای ابوعبدالله! همانا او برایت بهترینِ زمینیان را به دنیا می آورد. او علی بن الحسین (امام زین العابدین(ع)) را به دنیا آورد. از این رو به علی بن الحسین(ع) را ابن الخیرتین، فرزند دو سلسله برگزیده می گفتند: برگزیده عرب، هاشم و برگزیده غیر عرب، فارس». برگی هایی از دفتر فضائل امام سجاد علیه السلام امام سجاد(ع) در عین آن که زینت عبادت کنندگان، بزرگمرد عبادت، عرفان وسجده بود، مجاهد بزرگ فی سبیل الله بود، او در عین آن که کانون علم و اندیشه ومعرفت بود، تواضع ویژه ای داشت، و در عین آن که شکوه و جلال و ابهت خاصی داشت، دارای حلم و بردباری و سعه صدر مخصوصی بود، و در یک کلمه کانون همه کمالات انسانی و ارزش های والای معنوی بود. آن حضرت با عنوان زین العابدین و سجاد خوانده می شود،چرا که او قبل از هر چیز بنده خالص و صالح خدا بود، و سجده های طولانی او، هربیننده را به سوی خدا و پرستش خدا جذب می کرد. خداوند در حدیث لوح که آن نامه ای از سوی خدا به پیامبر اکرم(ص) است او راچنین معرفی کرده است: «سید العابدین و زین اولیائی الماضین؛ او آقای عبادت کنندگان و زینت اولیای پیشین من است.» اوضاع سیاسی و اجتماعی عصر امام سجاد علیه السلام امام سجاد (ع) با شش خلیفه معاصر بود که هیچ یک بااهل بیت (علیهم السلام) مهر نورزیدند. این خلفا عبارتند از: 1.یزید بن معاویه 2.عبدالله بن زبیر 3.معاویه بن یزید 4.مروان بن حکم 5.عبدالملک بن مروان 6.ولیدبن عبدالملک امام سجاد (ع) پس از شهادت پدر، درایام اسارت و در شرایط اختناق، امامت را به عهده گرفت. این شرایط سخت تا پایان امامت وی ادامه یافت. مسعودی نوشته است: «قام ابومحمد علی بن الحسین(ع) بالامر مستخفیا علی تقیه شدیده فی زمان صعب؛ حضرت سجاد(ع) امامت را به صورت مخفی و با تقیه شدید و درزمانی دشوار عهده دار گردید.» سیره سیاسی امام سجاد علیه السلام بیشترین دوران امامت حضرت سجاد (ع) مصادف بود با دوران خلافت عبدالملک بن مروان که مدت 21 سال طول کشید. با توجه به فضای سیاسی آن زمان که رعب و اختناق شدیدی در جامعه حکم فرما شده بود و با کنترل و تسلط شدیدی که حکومت جبار اموی برقرار ساخته بود، مسلّماً هرگونه جنبش و حرکت مسلّحانه، محکوم به شکست بود و لذا امام سجاد (ع) با تدبیری سنجیده کوشید احساسات سطحی مردم را مهار کند و سعی داشت تا ابتدا مقدمات لازم را فراهم آورد و عناصری صالح را برای شروع کاری بزرگ (تجدید حیات اسلام و بازآفرینی جامعه اسلامی) تأمین کند و جان خود و تعداد بسیار معدود یاران قابل اتکای خود را حراست نماید و میدان را در برابر حریف رها نکند. تا زنده است و تا از چشم جست وجوگر و هراسان دستگاه بنی امیّه پنهان است، به مبارزه ای بی امان، ولی پنهان مشغول باشد و آن گاه ادامه این راه را که بی گمان به سرمنزل مقصود بسیار نزدیک تر بود، به امام پس از خود بسپارد. امام چهارم با یک سلسله برنامه های ارشادی و فرهنگی و تربیتی، مبارزات غیر مستقیم خود را آغاز کرد و امامت را به صورت مخفی و با تقیّه و در زمانی دشوار عهده دار گردید. سیره فرهنگی امام سجاد علیه السلام حضرت امام سجاد علیه السلام را می توان احیاگر فقه و علوم آل محمد صلی الله علیه وآله و زمینه ساز و در واقع بنیان گذار مراکز علمی و مکاتب فرهنگی و فکری شیعه دانست؛ مکاتب و مراکزی که توسط شاگرد و فرزندش، امام باقر علیه السلام گسترش یافته، علوم اهل بیت علیهم السلام را در جهان آن عصر، منتشر کردند. امام سجاد علیه السلام، با فقهای مذاهب مختلف اموی، عثمانی، زبیری و... جلسة مذاکره، مباحثه و مناظرة علمی برقرار می کرد و تعالیم حیات بخش اسلامی را برای آنان، بیان می کرد. آن حضرت با ستایش علم و تکریم عالمان و تربیت آنها زمینه های نهضت علمی – فرهنگی، معرفتی امام باقر و امام صادق علیهماالسلام را مهیا کرد. نشر صحیح احکام و حلال و حرام های الهی، بیان معارف الهی، تربیت شاگردان و نیروهای عالم و شایسته، درس صبر و تحمل و مدارا، بی اعتنایی به دنیا، توجه به خداوند و راز و نیاز با خداوند، بخشی از معارف معرفتی و فرهنگی امام سجاد علیه السلام بوده است. امام سجاد علیه السلام با بیان حلال ها و حرام های الهی، احیای مبانی دینی، اخلاق، دعا، تفسیر و تبیین قرآن و روایات پیامبر صلی الله علیه وآله، وظیفة فرهنگی و علمی و معرفتی خود را انجام داد. امام سجاد علیه السلام و زنده نگه داشتن فرهنگ عاشورا از آن جا که شهادت سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش از منظر عمومی، آثار ویرانگری برای حکومت بنی امیه داشت و مشروعیت آن را زیر سؤال برده بود و نیز برای این که این تراژدی غم بار به دست فراموشی سپرده نشود، امام چهارم با گریه بر شهیدان نینوا و زنده نگهداشتن یاد و خاطره جانبازی آنان اهداف شهیدان کربلا را دنبال می کرد. ظمت حادثه کربلا و قیام جاودانه عاشورا به قدری دلخراش بود که شاهدان آن مصیبت عظیم تا زنده بودند آن را فراموش نکردند. هر وقت امام می خواست آب بیاشامد، تا چشمش به آب می افتاد، اشک از چشمانش سرازیر می شد. هنگامی که سبب گریه آن حضرت را می پرسیدند می فرمود: «چگونه گریه نکنم، در حالی که یزیدیان آب را برای وحوش و درندگان بیابان آزاد گذاشتند ولی به روی پدرم بستند و او را تشنه به شهادت رساندند.» بزرگ مبلغ قیام عاشورا، حضرت امام سجاد علیه السلام، با سخنرانی و خطبه های آتشین خود توانست نهضت حق طلبانه سالار شهیدان را از هجوم تحریف نجات بخشد. اینک بعد از گذشت پانزده قرن همچنان این قیام، پرشکوه و جاودانه است. دعا و نیایش، استراتژی فرهنگی امام سجاد علیه السلام امام در شرایط خفقان اموی و مروانی می بایست شیوه ای نوین برای مبارزه در پیش گیرد تا بتواند آن محیط تاریک و ظلمانی و آن مردم غافل و بی خبر را از چنگ شهوات و نیز ازتسلّط دستگاه های اهریمنی خلاص کند؛ شیوه ای که هم بتواند مردم را با حقایق و معارف دین آشنا سازد و انقلابی در دنیای اسلام ایجاد کند و هم بهانه دست دشمن ندهد. این بود که برای بیان مفاهیم مورد نظرشان از دو شیوه استفاده کرد که عبارت اند از: الف-شیوه دعا که در صحیفه سجّادیه متجلی است. به شیوه موعظه که در قالب سخنان و روایات آن حضرت تبلور یافته است. از میان این دو شیوه حکیمانه، بهره گیری از شیوه دعا طرحی نو در تبیین عقاید و معارف ناب اسلام و مبارزه ای نامرئی بر ضد دستگاه حاکم بود. با این شیوه مردم آرام آرام به بهترین شکل با اندیشه های ناب دینی آشنا شدند و یک مجموعه مؤمن، علاقه مند و صالح برای کارهای آینده به وجود آمد. دعاهای امام در عین اینکه حرکتی اخلاقی بود، مبارزه ای آرام در برابر قدرتهای اهریمنی، ولی ریشه کن کننده بود. او با این عمل و برنامه خود نشان داد که راه مبارزه در شمشیر منحصر نمی شود؛ زیرا در بعضی شرایط، شمشیر کارایی خود را به کلّی از دست می دهد و حتی نتیجه عکس می دهد. آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب 

بحث مان درباره نتیجه تلاش‌ها و زحمات اهل بیت (علیهم‌السّلام) یعنی انقلاب اسلامی بود. این نکته را عرض کردیم که انقلاب اسلامی همانطور که ائمه فرمودند: «نقطه آغاز تغییر تاریخ است». معمار انقلاب اسلامی نیز فرمودند:«انقلاب اسلامی نقطه آغاز انقلاب جهانی اسلام، به پرچمداری حضرت حجت (ارواحنا فداه) است». این نکته خیلی مهم است. چون انقلاب اسلامی کاری می‌کند تا زمینه برای ظهور حضرت و پذیرش انقلاب جهانی حضرت و فرهنگ اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) در مردم جهان ایجاد ‌شود، یعنی دنیا به سمت پذیرش فرهنگ اهل بیت (علیهم السّلام) و فرهنگ تشیع می‌رود؛ به سمتی که مردم دیگر از مکاتب خسته شدند. فقط یک راه را مناسب خودش می‌بیند و می‌پسندد و آمادگی پیوستن به این راه و مسیر را با انقلاب اسلامی پیدا می‌کند. در واقع مأموریت انقلاب اسلامی این است که دنیا و مردم را که غرق ظلم و فساد، گمراهی و تباهی شده اند، متوجه فرهنگ آسمانی اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) کند. انقلاب اسلامی یک انفجاری از معنویت در جهان ایجاد کرد که این انفجار به مرور زمان تبعات و آثارش به همه جای دنیا می‌رسد. بعد از انقلاب اسلامی، دنیا در طول تاریخ هیچ‌وقت به اندازه الان که مردم به سمت خدا و معنویت حرکت کنند، توجه نشان نداده. مثلاً در کشورهای کمونیستی در شوروی سابق که به کشورهای مختلف تقسیم شد، اتفاقی که افتاده این است که صدای اذان در تمام این کشورها بلند است و آن رهبرانی که یک زمانی با خداوند می‌جنگیدند، الان مساجد را افتتاح می‌کنند، یعنی خود آن رهبرانی که در یک زمانی با الله مقابله می‌کردند، الان افتتاح کننده مراکز معنوی و مساجد هستند، تشویق‌کننده مردم به الهیات شده اند. اینها همه در اثر نور انقلاب اسلامی است که در جاهایی که اصلاً گمانش را نمی‌کردیم که نور انقلاب برود و مؤثر باشد، مردم به سمت دین و معنویت آمده اند و تا اقصی نقاط عالم را این نور فرا گرفته است. بنابراین، سرعت رشد اسلام و تشیع بسیار شدت گرفته است و با یک سرعت غیرقابل باور و غیرقابل کنترل نور انقلاب اسلامی و نور اهل بیت (علیهم السّلام) در حال گسترش است. این مسئله باعث شد که وقتی دنیا فهمید که نمی‌تواند جلوی رشد معنویت، اسلام و توجه به الهیات را بگیرد، اقدام به ایجاد و تولید انحرافهایی از طریق مذهب و عرفان و نیز ترور شخصیت‌ها، جنگ های داخلی در قسمتهای مختلف کشور، جنگ هشت ساله تحمیلی که همه دنیا حضور داشتند، کردند ولی به لطف خدا همه این توطئه ها شکست خوردند و این یک معجزه بسیار بزرگ است. ضربه زدن به انقلاب موجب استحکام انقلاب می شود بافت انقلاب اسلامی به گونه‌ای است که هر چه بیشتر مورد تهاجم قرار می گیرد، انقلاب قوی‌تر شده و رویش‌های بیشتری پیدا می کند و نیز گسترش بیشتری در عالم دارد. مثلا در آمریکا عده زیادی در جریان آتش زدن قرآن، مسلمان شدند. در داخل کشور هم ما مشکلات و فراز و نشیب و فتنه های زیادی داریم، اما آن که رشد، نورانیت و قدرت پیدا می‌کند، اسلام ناب است. همانطور که مقام معظم رهبری فرمود: «آینده از آنِ حزب‌اللهی هاست»، یعنی قطعاً این اتفاق خواهد افتاد. چون محال است این انقلاب شکست بخورد و منجر به ظهور نشود. بافت انقلاب و تقدیر الهی اینگونه تعلق گرفته که این انقلاب ظهور را محقق کند. بنابراین، نسبت به آینده هیچ ناامیدی، تزلزل، شک و تردیدی وجود ندارد. مژده این خبر را قرآن و ائمه (علیهم‌السّلام) داده اند. وقتی امام باقر (علیه‌السلام) می‌فرماید: «اگر من انقلاب ایران را درک کنم، خودم را برای ظهور حفظ می‌کنم» به چه معناست؟ یعنی من منتظر انقلاب اسلامی هستم. حضرت به ما خط می‌دهد که ما در مقابل این مسئله باید چکار کنیم. موضع ما نسبت به این انقلاب چیست. چون خیلی از افراد پُزشان به این است که انقلابی نیستند. در حالی که ساختار انقلاب اسلامی به گونه ای است که قرآن مژده‌اش را داده، ائمه تأیید و طراحی‌اش کرده اند برای برطرف کردن موانع منجی عالم.   موضوعیت «منجی آخرالزمان» در غرب از جمله چیزهایی که به طور شگفت‌انگیزی بعد از انقلاب اسلامی مطرح شد، مسئله «منجی آخرالزمان» است که همان مسئله امام زمان (علیه السلام) است. دشمنان ما هم این مسئله را مطرح کردند. مثلا در سال 1979 که انقلاب صورت گرفت، سال بعد 1980 فیلم «مردی که آینده را دید»، توسط آمریکا ساخته شد. موضوع فیلم پیشگویی‌های یک فیلسوف، کشیش و پزشک مسیحی به نام «نوستراداموس» است که ایشان از 400 سال پیش، حوادث جهان را پیش‌بینی کرده و تمام دنیا شخصیتهای سیاسی، نظامی به پیشگویی‌های او توجه داشتند. در نسخه اصل این کتاب، داموس چند پیشگویی کرده. یکی این که در ایران شاهی می‌آید و آن را معرفی می‌کند. بعد از ذکر تاریخ می‌گوید که شخصی به نام «ایمان بزرگ» می‌آید و با این شخص مبارزه و انقلاب ایجاد می‌کند. در حالی که باور به انقلاب ایران برای خود آمریکایی‌ها و دشمنان مردم ایران هم امکان پذیر نبود. چون می‌گفتند: ایران دست ماست و امکان ندارد کسی بتواند از ما بگیرد. ولی از طرفی ترس هم داشتند. چون بیشتر پیشگوئی های این شخص درست از آب در آمده بود.  نکته مهم دیگر این که داموس می‌گوید: بعد از آمدن ایمان بزرگ، پسر پیغمبر اسلام از مکه ظهور می‌کند. تصریح این قضیه خیلی مهم است. از اینجا شد که به این مسئله به صورت جدی توجه شد. دهها فیلم سینمایی آخرالزمانی با یک هجمه و اجماع جهانی علیه انقلاب اسلامی که مقدمه آمدن پسر پیغمبر اسلام هست، ایجاد کردند و در سراسر دنیا پخش کردند. اینها در نابودی امام زمان (علیه السلام) جدی هستند. خودشان هم اعلام کرده اند که حمله به افغانستان و عراق یک بهانه‌ای بود برای جلوگیری از ظهور و نابودی پسر پیغمبر اسلام. انقلاب اسلامی آنها را تکان داد که آن افکار خبیثی که در نهادشان داشتند را زودتر رو کنند، ولی جدای از این قضیه، مسئله منجی‌گرایی، توجه به موعود جهان، آینده‌نگری و به وجود آمدن یک رشته از علوم در دانشگاه‌ها به نام «آینده‌پژوهی» خودش یک داستانی شد به وسیله انقلاب اسلامی که الان در دنیا معروف است. پس جدا از رشد اسلام و تشیع در جهان، مسئله وجود مقدس امام زمان (علیه السّلام)، منجی عالم در دنیا به شدت مطرح شد و دنیا به این سمت رفت. این معجزه انقلاب اسلامی است. چون مأموریت انقلاب اسلامی تغییر تاریخ و مقدمه‌سازی ظهور است. پس این انقلاب اگر قرار باشد پیروز بشود و محصول بدهد، باید توجه به امام زمان (علیه السّلام) و منجی عالم را در دنیا رواج بدهد و نیز به خسته شدن مردم از مکاتب مختلف و سیاستهای جهانی توجه بدهد. دیگر دوران مکاتب ماتریالیستی، صهیونیستی، سوسیالیستی، کاپیتالیستی، امپریالیستی تمام شده. بنابراین، آن موج ایجاد شده در کل عالم نسبت به مقوله معرفت، دین، اسلام، خدا، قرآن، تشیع و امام زمان (علیه السّلام)، یک مقوله رو به رشد با سرعت غیرقابل کنترل است. یک سرعت فوق‌العاده زیاد که موجهای زیادی هم داشت. نمونه‌اش بیداری اسلامی است که چه حجم زیادی تحول در جهان ایجاد کرد. هر چند استکبار و غربیها سعی کردند آن را کنترل کنند. آن صحنه‌ای از فساد، تباهی و غفلتی که شما در دنیا و حتی در کشور خودمان می‌بینید، یک باطن نورانی و معنوی دارد و شما به زودی زود، شاهد یک تحول بزرگ جهانی در این رویه پر از فساد خواهید بود که در یک لحظه خدا از آن پرده‌ برمی دارد و شما خواهی دید  که دنیا همه‌شان نورانی و معنوی بود. اربعین حسینی ماکتی زیبا از تحول جهانی برای ظهور است بحث اصلی من این است که ما به این سمت حرکت می کنیم و دنیا برای مسئله ظهور امام زمان (علیه السّلام) آماده می‌شود. نمونه کوچک این قضیه که در واقع اصلی‌ترین نمونه هم است، یک ماکت کوچی به نام «اربعین حسینی» است. حالا نشانه‌هایش چیست؟ اربعین، یک حقیقت قابل انکار نیست. مردمی که به این سمت می‌آیند، اجبار و زوری ندارند. همه حول محور یک امام معصوم به زیارت و راهپیمایی می روند.  حماسه بزرگ اربعین یک انقلاب بدون خونریزی و یک انقلاب جهانی است. انقلاب کشوری نیست که بگوییم در یک کشور انقلاب شده، بلکه نزدیک به 30 میلیون از مردم با زبان های مختلف حضور دارند. این گردهمائی و تجمع  را چگونه می توان تحلیل کرد؟   آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب  امام حسین/ اربعین/ظهور

امام با این انقلاب باعث رونق کلیساها و عبادت گاه‌های فِرَقِ دیگر در جهان شدند. با امام خمینی مردم فهمیدند، دین حرف دارد؛ دین در زندگی نقش دارد؛ دین می‌تواند موثر باشد و ریشه یک حکومت 2500 ساله را از جا بکَند. کار امام به دین و قرآن آبرو داد و احیا گر معارف دین اسلام شد. هیچ کس نمی تواند بگوید من امام را بطور کامل می شناسم؛ باید صدها سال بگذرد تا مشخص شود که این شخصیت که بود. بعد از معصومین علیهم‌السلام شخصیتی با این شعاع وجودی و به این جامعیت نداشته‌ایم که در فقه و فلسفه و عرفان و اخلاق و انقلابی‌گری و ستیزه جویی با دشمنان سرآمد باشد. در واقع، وجود حضرت امام جمع اضداد بود. همین کسی که مشتش را گره می کرد و کاخ سرخ و سفید شرق و غرب به لرزه در می آمدند، شب از خوف خدا به خودش می پیچید. همین کسی که تمام دشمنان اسلام را پشیزی به حساب نمی آورد، در مقابل یک بچه‌ی یتیم و بچه‌ی شهید و بچه بی کس، مثلِ جد بزرگوارش علی علیه السلام زانوهایش خم می شد.   ادب، نزاکت، صفا، طمانینه، خدا خواهی و حقیقت جویی و پرهیز از هوای نفس و منیت و خودخواهی، درسهایی بود که امام (رحمه‌الله‌علیه) به ما دادند و در رأس همه درس اخلاص بود. خودشان فرمودند: به خدا قسم در دوران نهضت یک لحظه نترسیدم. مگر می شود، انسان پنجه در پنجه گرگ های عالم داشته باشد و نترسد؟ بله، می شود، به شرطی که دستش در دست خدا باشد. قدرت بی منتهای الهی آرامش بخش امام خمینی بود.   فرمودند: فرودگاه به فرودگاه و کشور به کشور و پایتخت به پایتخت خواهم رفت و فریاد خواهم زد و ریشه ظلم و ستم را در ایران خواهم کَند. و واقعاً هم این کار را کرد. همه قدرت های اهریمنی در اختیار دشمنان بود. چاه های نفت، پول، ثروت و جواهرات در اختیار دشمن بود. پشتیبان های خارجی از دشمن بود. امام یک نفر بود و قیام کرد. ملت عزیز ایران هم دل به او سپرد و به خدا دل داد. امام یک سلاح را در بین ما تقسیم کرد و آن سلاح این بود: ما مسلح به الله اکبریم، بر سر دشمنان حمله می بریم. ما چیز دیگری نداشتیم. همین کمر دشمن را شکست. « وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ[1] = و كسانى كه در راه ما كوشیدند به یقین راه ‏هاى خود را بر آنان مى‌‏نماییم و در حقیقت خدا با نیكوكاران است».  امام خمینی روز 22 بهمن به مردم گفتند: به خیابان ها بریزد. بعداً گفتند من نمی دانستم که اینها می خواهند کودتا کنند، خدا به دلم انداخت که به مردم بگویم بریزید بیرون. خدا به دل امام می اندازد. خداوند گام های امام را محکم می کرد. 17 شهریور آن حادثه ای که رخ داد، همه گفتند: انقلاب تمام شد؛ انقلاب در نطفه خفه شد. اما فردا اعلامیه از نوفل لوشاتو آمد که امام فرمودند: نترسید و نگران نباشید. این تیر خلاصی بود که رژیم شاه به مغز خودش شلیک کرد. این انقلاب مثل درخت پربرکتی است که خون علی ها و زهرا ها و حسین ها و علی اکبرها و عباس او پای آن ریخته شده، این درخت، خشکی نمی پذیرد. با این پیامِ امام، مردم دوباره جان گرفتند. دوباره فردا مردم به خیابان ها ریختند. اگر خدا با شما بود، هیچ کس حریف شما نمی شود. یک روز به شهید بهشتی گفتم: «چرا شما از خودتان دفاع نمی کنید، این همه راجع به شما حرف می زنند؟». گفت: «نیکنام، دفاع کار ما نیست، ایمان کار ماست؛ «إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا[2]= قطعا خداوند از كسانى كه ایمان آورده‏ اند دفاع مى ‏كند».  درود بر امام عزیز، می گفتند: ‌لحظه به لحظه وقتی که وضعیت خیلی حاد و حساس می شد، امام می رفت در اتاق و می گفت: کسی با من کار نداشته باشد. حالا در آن اتاق چی می کردند، چی می گفتند و چی می شنیدند ما نمی دانیم. آیا با امام زمان در ارتباط بودند؟ من اخیرا از یکی از افراد بیت امام پرسیدم که چند خاطره از امام برایم تعریف کن. گفت: از پاریس که می آمدیم، من پشت صندلی امام نشسته بودم. امام گفتند: بیایید جلو، کارتان دارم. گفت: امام پاسپورت و شناسنامه شان را دادند و گفتند: قبل از این که ما وارد شویم، بروید این را ورودی بزنید. من نمی خواهم غیر قانونی وارد کشور شوم. ایشان می خواهند ریشه این نظام را بکَند، اما نظم و انضباط دارند و به قانون پای بندند. حضرت امام در بسیجی ها روحیه ی خاصی ایجاد کرده بود در میدان های جنگ هم جلوه های خلوص و دلدادگی امام را در چهره بچه های ارتشی و سپاهی می دیدیم. در محور «رُفیّه» با یکی از فرماندهان صحبت می کردم. گفتم: خاطرات تان را بگویید. گفتند: یک هواپیما را در جزیره مجنون بچه ها سرنگون کردند. از هر کسی که پرسیدیم، آن پدافندی که این کار را کرده کدام است؟ به هر که رسیدیم، گفت: ما نکردیم. گفتیم: پس کی کرده؟ گفتند: «وَ مَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى[3]= و چون تیر انداختى، به حقیقت تو نبودى كه تیر مى‏انداختى؛ بلكه خداوند بود كه مى‏انداخت».  این روحیه را ببینید که چگونه امام این را در وجود بچه های جبهه اش ایجاد کرده بود. خود را نمی دیدند، خدا را می دیدند. عظمت خدا را می دیدند به خودشان چیزی نسبت نمی دادند.  خاطره‌ی دیگر را اینگونه تعریف کرد: ما یک میدان مین را می خواستیم شناسایی کنیم که خیلی خطرناک بود. یک سیدی بود، گفت: موقعیت این عملیات را به من بسپارید، من موقعیت را می شناسم، فرزند پیغمبر هم هستم، خدا عنایت کند، این برنامه را با موفقیت پیش ببریم. دیدیم راست می گوید، هم آگاهی دارد و هم کارآمد است. گفت: رفتیم و بعد از شناسایی برگشتیم، دیدیم همه بچه ها سالم برگشتند. گفتیم: چی شد؟ ما فکر نمی کردیم سالم برگردید. گفت: شب ظلمانی و غیر مهتابی بود. به افرادم گفتم: شما اینجا بایستید. 10- 15 قدم از آنها فاصله گرفتم. گفتم: یا حجت بن الحسن العسکری ادرکنی، در آن فضای تاریک، خورشید وجود آقا طلوع کردند و فرمودند: چه می خواهی؟ گفتم: شما می دانید که ما چه کار داریم. گفتم: اینها به این اعتبار به من فرماندهی دادند که فرزند مادر شما هستم. عنایتی کنید ما آبروی مادرمان را بخریم. فرمودند: نگران نباش من جلو می روم، شما دنبال من بیا. من هر کجا پایم را گذاشتم، پایت را بگذار جای پای من. به سربازها هم بگو پشت سر تو بیایند. اینطوری رفتیم و برگشتیم. سپس حضرت حجت (ارواحنا فداه) فرمودند: با من کاری ندارید؟ گفتم: جانم فدای شما. سرنگونی هواپیماهای آمریکایی در طبس یکی از پاسداران ویژه بیت امام برای خود من نقل می کرد، واسطه ندارد. می گفت: یک شب احمدآقا گفتند: اتومبیل را آماده کنید تا جایی برویم. من اتومبیل را آماده کردم. حضرت امام آمدند. بعد احمد آقا آمدند و نشستند داخل اتومبیل. گفتم: کجا برویم؟ گفتند: امامزاده صالح تجریش. وقتی رسیدیم، هر دو رفتند نماز خواندند و سجده امام خیلی طولانی شد. وقتی سر از سجده برداشتند، گفتند: احمد برویم، درست شد. من متوجه نشدم که منظور امام چیست. فردا صبح که رادیو را روشن کردیم، اخبار گفت: هواپیماهای مهاجم آمریکایی در طبس شن گیر و سرنگون شدند. من این داستان را برای فرماندهان سپاه در همایشی در مشهد تعریف کردم. فرمانده سپاه یزد پیش من آمد و گفت: این داستانی که شما گفتید 50 درصد قضیه بود. 50 درصدش هم پیش من است. گفتم: تعریف کن. گفت: فرمانده آمریکایی در این عملیات سرهنگ چارلی نامی بوده و وقتی در این قضیه شکست می خورند، با او مصاحبه می کنند که چرا شما شکست خوردید؟ شما که یک سال در این برنامه تمرین کرده بودید.(اشاره به بیش از ۱۰۰ بار اجرای تمرینی واقعه ی طبس) گفت: نمی دانم ما وارد ایران شدیم. خوشحال بودیم که قرار است یکی پس از دیگری شهر های ایران را بگیریم و اصلا خود را در تهران می دیدیم. یک دفعه به صحرای طبس که رسیدیم، من خمینی را دیدم، میان صحرا بین زمین و آسمان دو دستش را به هم کوبید، همین که دستهایش به هم کوبیده شد، ما سقوط کردیم. آمریکا دید که برایش بد می شود. برای همین بود که بعد از یکی دو ماه او را در حمام کشتند و علت مرگش را چیز دیگری اعلام کردند. اینها عنایات خداست. می گوید تو دستت را به دست من بده اهل ریا نباش من تو را اداره می کنم. من در سفر حج، در خانه خدا نشسته بودم. کسی آرام در گوش من گفت: من سرهنگ ارتش مصر هستم. بعد گفت: قدر امام را بدانید. گفتم: مردم قدر امام را می دانند. امام بیمار شدند. مردم جمع شدند گوشه بیمارستان که قلب ما را بگیرید و به امام بدهید. این از دعاهای ماست که از می گوییم «از عمر ما بکاه و به عمر امام خمینی بیفزا». سرهنگ مصری گفت: اگر تمام ملت ایران تمام هستی و دارایی شان را پای امام بریزند، حق امام ادا نمی شود. از من پرسید، شما کوهستان رفته اید؟ گفتم: بله. گفت: زمانی که جلوی کوه سر به فلک کشیده ایستاده ای، چقدر از کوه را می بینی؟ گفتم: دو متر در دو متر. گفت: 5 کیلومتر که بیایی دورتر آن وقت قله سر به فلک کشیده را بهتر خواهی دید. شما به مصر بیا، آن وقت مقام امام خمینی برای تان مشخص می‌شود. امام خمینی شاگردِ مکتب ائمه علیهم‌السلام بود امام شاگرد ارزشمندی برای ائمه علیهم‌السلام بود. امام باقر(علیه‌السلام) در مقام حضرت زهرای مرضیه که در ایام شهادت ایشان هستیم، فرمودند: «به خدا قسم هر کس می خواهد، راه کمال را پیدا کند، باید دنبال ما بیاید. ما خودمان دنبال مادرمان فاطمه می رویم». این خانم 18 ساله چقدر عظمت دارد؛ چقدر کمالات و معنویات دارد. فرمود: به خدا قسم پاهای مادر ما متورم شد، از بس در مقابل خدا به راز و نیاز ایستاد. به هر میزان که ما روحیه عبادت و نماز و روحیه خشیت در مقابل خدا داریم، به همان مقدار فاطمی هستیم. همین خانم در خانه چطور زندگی می‌کرد. برای همسرش علی که استخوان در گلو و خار در چشم داشت، بهترین همسر بود. چگونه فرزندداری می کند؟ حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) یک خادمه به نام فضه دارد. 20 سال بعد از شهادت حضرت زهرا فضه زنده بود. یک کلمه با کسی حرف نزد. در این 20 سال فقط قرآن می خواند. هر کس سخنی می گفت که لازم بود پاسخ بدهد، یک آیه از قرآن را می خواند و منظور خودش را می رساند. ببینید حضرت زهرا چی تربیت کرده است. چقدر حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) اهل انصاف بودند، روز اول به فضه می گوید: تو غیر از کارهای منزل، کارهای شخصی هم داری که به آنها باید برسی. یک روز به من کمک کن. یک روز هم کارها را من انجام می دهم و تو استراحت کن. انقلاب اسلامی/ امام خمینی/ حضرت زهرا سلام الله علیها [1] - سوره عنکبوت/69. [2] - سوره حج/38. [3] - سوره انفال/17.

در عظمت این بانوی بزرگوار و نورانی همین بس که امام عسکری (علیه السلام) فرمود: «نَحْنُ حُجَجُ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ وَ فاطمةُ حُجةٌ عَلیَنا = ما حجّت‌‏های خدا بر آفریدگانش مى‌‏باشیم، و فاطمه، حجّت خدا بر ما است. (تفسیر أطیب البیان، ج 13، ص 236). هر کس باید رابطه ی شخصی خود را با فاطمه زهرا (سلام الله علیها) تقویت کند و روز به روز انس خود را با مادر آسمانی اش  بیشتر کند. از کجا بفهمیم 14 معصوم بخصوص بخصوص حضرت زهرا (سلام الله علیها) بخشی از وجود ماست؟ امکان ندارد یک نفر الله و زهرا و حسین به معنای حقیقی نه توهمی در وجودش داشته باشد و زودرنج و حساس و عصبی حسود و باشد. کسی که فاطمه عنصر وجودی اش است؛ اساساَ‌ آدم تنشه و گدایی نیست. چون چیزی دارد که شاید دیگران به او غبطه بخورند. در زیارت جامعه کبیره به معصوم می گوییم: «انتم عناصر الابرار= شما عناصر خوبان هستید. اگر یک کسی خوب باشد، عنصر دارد. اگر چنین کمالاتی را به کسی دادند یعنی او خودش خوب بوده که این عناصر را به او دادند. خوبی هر کسی هم به این است که چقدر فاطمه دارد. اینها عنصر حقیقت یک نفس هستند. بدن نیست که بگوییم آهن و روی و مسش قوی است. در نفس روح هر کس به این است که چقدر فاطمه دارد که چقدر انس با فاطمه دارد. پیامبر (صلی الله علیه و‌آله و سلم) فرمود: «مَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِی فَهُوَ فِی الْجَنَّةِ مَعِی وَ مَنْ أَبْغَضَهَا فَهُوَ فِی النَّارِ = هرکه دخترم فاطمه را دوست بدارد در بهشت در کنار من خواهد بود، و هرکه او را دشمن بدارد در آتش جهنم خواهد بود.» (بحارالانوار، ج٢٧، ص١١۶). چه مژده ای با آن آدم احساس سرمستی و افتخار می کند.  امام باقر (علیه السلام) می فرماید: «مَفْرُوضَة الطَّاعَة عَلَى جَمِیعِ مَنْ خَلَقَ اللَّهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس وَ الطَّیْرِ وَ الْوَحْشِ وَ اَلاَنبیاء وَ الْمَلَائِكَةُ = اطاعت فاطمه‏ علیها السلام بر تمام بندگان الهى حتى جن و انس، پرندگان و حیوانات، پیامبران و ملائكه واجب است» (عوالم، ج 11، ص 190؛ دلائل الامامة، ص 28). فاطمه (سلام الله علیها) واجب الاطاعه است بر همه ی مخلوقات خدا. مقام مادر ما فاطمه زهرا (سلام الله علیها)  خیلی والاست. که پیامبر(صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود که هر چه فاطمه امر کرد و دستور داد اجرا کند. لذا علی یکبار روی حرف فاطمه حرف نزد، همانطور که فاطمه هم یکبار روی حرف علی حرف نزد. فاطمه یعنی جدا شده‏ و او فاطمه نامیده شد زیرا خدا او را و هر که او را دوست داشته باشد از آتش جدا می کند. شخصی اسم دخترش را فاطمه گذاشته بود. حضرت فرمود: اگر اسمش را فاطمه گذاشتی، «و لا تلعنها = نفرینش نکن». «لا تضربها= کتکش نزن». اسمش فاطمه است و حرمت دارد. آرشیو مباحث استاد شجاعی فروشگاه آنلاین با محصولات ناب