کتاب حاضر مجموعهای از سخنرانیهای استاد طاهرزاده است که تحت عنوان «کربلا؛ مبارزه با پوچیها» در محرم سالهای 1419 و 1420 ق (1377 و 1378 ش) ایراد گردیده و از نوار پیاده شده است. در عین تنظیم و ویرایش، سعی بر آن بوده که فضای سخنرانی و حالت حضوری آن محفوظ بماند، تا خواننده صرفاً نظارهگر حادثه نباشد، بلکه خود را در صحنه و در کنار امام حسین (علیه السلام) و سایر یاران حضرت احساس کند.
کربلا واقعهای است که پس از توجه به متن تاریخی آن، باید به بررسی ریشهها و نتایج آن پرداخت. زیرا تحیلی هر حادثهای نتیجهی حقیقی آن را به ما ارائه میدهد. لذا کتاب حاضر صرفاً به نقل حادثهی کربلا نپرداخته، بلکه سعی بر نگرش تحلیلی به واقعه دارد.
کتاب سعی شده به بسیاری از سؤالاتی که ممکن است نسبت به حادثهی کربلا پیش آید، جواب داده شود. مثل این که؛ آیا امام میدانستند شهید میشوند یا نه؟ یا این که اگر امام (علیه السلام) برای احیاء دین جدشان پا به عرصهی امر به معروف و نهی از منکر گذاشتند، چرا در رویارویی با حرّ فرمودند: اگر مردم کوفه نمیخواهند، بر میگردم؟ و چراهایی از این قبیل.
در کتاب سعی شده جایگاه شعارهایی از قبیل «فیاسیوف خُذینی» و یا «هل من ناصر ینصرنی» و ... در فضای فرهنگی کربلا تحیلی شود.
کتاب؛ نهضت کربلا را به عنوان آیندهای در مقابل خواننده قرار میدهد تا خواننده دائماً جایگاه خود و جامعه و انقلاب اسلامی را ارزیابی نماید و نسبت به وضع موجود جامعه، به خصوص در رابطه با فرهنگ مدرنیته، تحلیل داشته باشد و کربلا را عبرتی برای تعالی هر چه بیشتر انقلاب اسلامی قرار دهد.
گزیده ای از عناوین کتاب:
- کربلا، عامل بازگشت به عهد محمدی (صلی الله علیه و آله و سلم)؛
- کربلا، خالص ترین جبهه؛
- کشته شدگانی که فرمان می رانند؛
- کربلا، تابلوی امیدواری در خطرناکترین شرایط؛
