مؤسسه فرهنگی هنری خیریه
ابراهیم اطروش می گوید: با معروف کرخی بر کنار دجله نشسته بودیم.دیدیم عده ای جوان در قایقی نشسته و در ضمن حرکت به رقاصی و آوازه خوانی و نواختن موسیقی و شرب خمر مشغول هستند.
بعضی از دوستان از معروف کرخی خواستند که آنها را نفرین کند. او دستهایش را بلند کرد و گفت: خدایا همانطور که آنها را در دنیا شاد کردی، در آخرت هم آنان را شاد بفرما!
دوستان به او گفتند: ما از تو خواستیم آنها را نفرین کنی، امّا تو برایشان دعا کردی؟!
او گفت: اگر خدا بخواهد آنها را در آخرت شاد فرماید وسائل توبه کردن آنان را فراهم می آورد.(1)
1. شنیدنیهای تاریخ ص 393- محجة البیضاء 7/268
منبع : یکصد موضوع 500 داستان ، ج1 ، نوشته ی سید علی اکبر صداقت ، نشر ناصر
کلیدواژه ها:
آثار استاد