عناوین مورد بحث در این جلسه: رقابت در امور دنیا، بیماری است که در همه تاریخ بشر بوده و در زمان کنونی بیش از هر زمان، مردم دچار این قبیل توهمات می باشند. یک پدر و مادر متوهم که کمالات اصلی شان قربانی کمالات پایینی شده، نمی توانند فرزندانی با عزت تربیت کنند. قاعده «هو انت» یعنی او خودِ تویی. با درک این قاعده، دیگر انسان به کسی فخر نمی فروشد. عزت و فخر دنیا برای کسی ماندگار نیست. قواعد کسب عزّت 1- ترک دنیا حضرت علی(علیه السلام) در این باره می فرمایند: «اُوصیکُم بِالرَفس لِهذِهِ الدُنیا اَلتارِکَۀِ لَکُم وَ اِن لَم تُحِبُّوا تَرکَهُا؛ من توصیه ­ام به شما به رها کردن دنیایی است که او شما را رها می کند و ترکتان می کند هر چند شما ترکش را دوست ندارید». 2- عزت در ارتباطات به خصوص در ارتباط بین انسان ها حضرت می فرمایند: «ما رَأَیتُ ذُلاً مِثلَ اِشتِغالِ قَلبی بِفارِغِ القَلبِ مِنّی؛ هیچ ذلتی را مثل این ندیدم که دلم به کسی مشغول بشود که دلش به من مشغول نیست». 3- عدم رقابت در مسائل دنیا «فَلا تَنافَسوا فی عِزِّ الدُنیا وَ فَخرِها؛ در عزّت دنیا و افتخارات دنیا با هم رقابت نکنید». رقابت در امور دنیا، بیماری است که در همه تاریخ بشر بوده و در زمان کنونی بیش از هر زمان، مردم دچار این قبیل توهمات می باشند. کمالات حسی، خیالی، وهمی و عقلی را مایه ی افتخار می دانند و آنقدر مشغول این امور می شوند که دچار خسران عقبی گشته و از عزت آخرت باز می مانند. 4- ذلت برای فرزندانمان به ارث نگذاریم. یک پدر و مادر متوهم که کمالات اصلی شان قربانی کمالات پایینی شده، نمی توانند فرزندانی تربیت کنند که در راه عزت سرگردان نشوند. غفلت برخی از والدین تا بدان جاست که برای زنده نگه داشتن ضد ارزش ها بعد مرگ، به فرزندان وصیت می نمایند. 5- کمالات فوق عقل تنها ملاک سنجش عزت بدانید محل زندگی، پوشش، دوست، همسر، کسب و کار، فرزند، وسیله نقلیه، ثروت، تحصیلات و ... باعث عزت نمی شود، پس سرمایه ی عمر را با مسابقه در عزت های دنیایی هدر ندهید؛ به تعبیر حضرت علی(علیه السلام) در عزت های توهمی و افتخارات دنیایی مسابقه نگذارید. قرآن می فرماید: اینها وقتی دیگر نمی دانستند به چه چیزی تفاخر بکنند رفتند سراغ مرده­ هایشان و به شماره قبرهایشان به دنبال برتری گسیل شدند. «أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ/حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ». گاهی انسان تا بدان جا دچار توهم می شود که به امور پوسیده برای محبوبیت چنگ می زند، در حالی که عزت تنها در گرو محبت، اطاعت و عبادت خداوند بلند مرتبه و معصومین (علیهما السلام) می باشد. 6- فخرفروشی کلید دروازه جهنم در روایت داریم کسی که اهل فخر باشد به بهشت راه پیدا نمی کند. حتی اگر کسی با بند کفشش باشد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «اَنَا سَیِّدُ اَولادِ آدَمَ وَ لا فَخرَ؛ من سیّد اولاد آدم هستم امّا فخری نیست». ایشان تک به تک کمالات ویژه خود را می شمارند و بعد از هر کدام می فرمایند «وَ لا فَخرَ» اما هیچ افتخاری نیست که من به خاطر آن به کسی فخر بفروشم. این درس بزرگی زندگی است. 7- قاعده هو انت قاعده «هو أنت» یعنی او توست. با درک این قاعده، دیگر انسان به کسی فخر نمی فروشد؛ زیرا دریافته است که او خود توست. هیچ انسانی به خود نمی گوید که من از تو بهتر هستم؛ یا با خود مسابقه نمی دهد؛ نه به خود حسودی کرده و نه اسباب آزاد و اذیت خود را فراهم می کند. در نتیجه توهمات توان جولان از دست می دهند و فوق عقل با فراغ بال، بزرگ و عزیز می گردد. 8- عزت دنیا مانند خود دنیا، فانی است. «فَاِنَّ عِزَّها وَ فَخرَها اِلَی انقِطاع؛ پس عزت و فخر دنیا برای کسی ماندگار نیست». رو به مرگ و زوال است. دنیا این گونه است، مرگ هر چیز از آغاز همراه آن است. بدست آوردن کمالات دنیایی با کمی بی­دقتی، مایة ذلت دنیا و آخرت را فراهم می نماید.   مطالب بیشتر: پای درس استاد مجموعه سخنرانی های استاد محمد شجاعی مجموعه کتابهای استاد محمد شجاعی

عناوین مورد بحث در این جلسه: عزت از صفات خداوند است و هیچ چیز بیرون از او وجود ندارد. عزت به معنی نفوذناپذیری است و قدرتی خارج از او وجود ندارد که توان غلبه بر الله را داشته باشد. بالاترین عزت دنیا و آخرت در دستهای آخرین حجت خدا بر زمین است. بزرگترین گناه آن است که آلوده در گناه بمانیم و هنر تبدیل آن به حسنه را یاد نگیریم. صلوات سفینه ای است که انسان را از فرش به عرش برده و دست او را در دست امام زمان «عج» می گذارد. خداوند تنها ذات هستی عزت نیز مانند دیگر کمالات از خداوند متعال سرچشمه می­ گیرد و از ذات حق تعالی می­ جوشد. ذات الله، قائم به خویش و هستی، قائم به الله بوده و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) ظهور تمام قدِ خداوند می ­باشد. «فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّـهِ/غ به هر سو که روی کنید، همانجا روی خدا است». با صد هزار جلوه برون آمدی که من با صد هزار دیده تماشا کنم تو را عزت از صفات خداوند است و هیچ چیز بیرون از او وجود ندارد؛ موجودیت تنها برای خدا معنی می­یابد و باقی همه ظهور اویند. عدم وجود ندارد که اگر موجود باشد، می ­شود هستی؛ بنابراین هیچ چیز معدوم نمی ­شود و از یک شکل به شکل دیگر و از عالمی به عالمی دیگر منتقل می­ شود. وجود دو بی­ نهایت، صفت بی ­نهایت بودن را از بین می­برد، پس یک وجود بی­نهایت و یک ذات مطلق موجود است و آن ذات اقدس الهی است؛ پذیرش این اصل، پذیرش وحدانیت است. خداوند چیزی خارج از خودش تولید نمی­ کند و همه مخلوقات، ظهورات یک جلوه واحد هستند. «وَ بِأَسمائِکَ الَّتی مَلَأَت اَرکانَ کُلِّ شَیء؛ خدا هستی­ای هست که در تمام موجودات جاری و ساری است». این همه نقشِ می و رنگِ مخالف که نمود یک فروغِ رخِ ساقی است که در جام افتاد در اطراف ما، چهره ­های بسیار متنوع از خدا چشم را می ­نوازد، گل­ها، باران، انسان و ... امّا نمی ­توانیم بگوییم آن گل خداست؛ زیرا گل چهره است و چهره متغیر؛ امّا ذات ثابت است و عزت برازنده ذات. امام رضا علیه السلام فرمودند: خدا را این­طور بشناسید که وقتی به همه موجودات نگاه می­ کند، همه فقیرند. عزت به معنی نفوذناپذیری است و قدرتی خارج از خدا وجود ندارد که توان غلبه بر الله را داشته باشد. ظالم و فاسد نیز قدرتِ خود را از قدرت مطلق می گیرند و ناصواب از آن بهره­ مند می­ شوند. انسانی می ­تواند به خداوند شک کند که به خودش شک کرده است. «أَفِی اللهِ شَکٌّ؛ می شود در خدا شک کرد»؟ عزت تنها نزد خداست داستان حضرت یوسف علیه السلام را همه شنیده ­اید و چه زیبا خداوند ایشان را عبرت قرار داد که عزت را از کسی بجوی که تو را خلق کرد، نزد پدر عزیزت گرداند، از چاه رهانید، به کاخ مصر رساند و اگر از او می­ خواستی به زودی از زندان رها می ­کرد! (و در آینده عزیز تمام مصریان). و در بره ه­ای دیگر که حضرت، خداوند را به حق آبا و اجدادش قسم داد، جبرئیل (از طرف خداوند) فرمودند: یوسف، پدران تو (حضرت اسماعیل که انبیا همه از ذریه ایشان هستند) چه حقی بر من دارند، که تو مرا به حق آنها قسم می ­دهی؟ توبه حضرت آدم علیه السلام به واسطه رحمت من پذیرفته شد، نوح به کمک من، موحدان را نجات داد و ابراهیم ..... حضرت فرمودند: خداوندا مرا عفو فرمایید، چگونه می بایست قسم بدهم؟ جبرئیل می­ فرمایند: بگو خدایا به حق محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله، من را نجات بده. خانواده آسمانی مایه ی عزت مؤمن بالاترین عزت دنیا و اخری در دستان آخرین حجت خدا بر زمین است که به فرموده امیرمؤمنان در تنهایی و آوارگی و طرد شدگی به سر می­برد. ایشان خود می ­فرمایند: غریب­تر و مظلوم­تر از من نیست. هزار و صد و هشتاد سال است که هر روز ندای "هل من ینصرنی" ایشان بلند است؛ ما در جواب چه گفته­ ایم؟ چه داده­ ایم؟ چه کرده ­ایم؟ انسانی که اظهار محبّت به ایشان می­کند به طور قطع حالت­های حضرت برایش مهم است. نمی­ شود ادعای محبّت کرد ولی دل را پر از اغیار نمود. سیره محبوب، زنده نگه داشتن یاد یار است؛ روزانه چند دقیقه به ایشان فکر می ­کنیم؟ چگونه زندگی­مان را وقف علم کرده ­ایم درحالیکه علم بی­ پایان وجود ایشان است، چگونه دل به خانواده زمینی خود بسته و تمام همّ و غم ما امور آنان است، در صورتی که پدر حیّ و زنده ما در تنهایی و آوارگی به سر می ­برد. بیایید دل بسپاریم و آغوش­مان را برای مهربان­ترین حجت خدا گشوده و رفاقت­مان را آغاز کنیم. «السَّلامُ عَلَیکَ حینَ تَقُوم وَ حینَ تَقعُد/ السَّلامُ عَلَیکَ حین تَحمَدُ وَ تَستَغفِر/ السَّلامُ عَلَیکَ حین تَرکَعُ وَ تَسجُد» زیارت آل یاسین تمرین عشق بازی است، دعای عهد محکم کردن قول و قرار و دعای فرج راه گشای انسان. بزرگترین حسرتِ قیامت، دوری از اهل بیت در زمان حیات «وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا؛ و روزی است که ستمکار [مشرک‌] دست [حسرت‌] می‌گزد و می‌گوید کاش من راه [پیروی از] پیامبر را پیش می‌گرفتم»‌. خوشا آنانکه به امام زمان خویش ظلم نکرده ­اند، خوشا آنانکه مانع ظهور آقایشان نیستند، خوشا آنکه سبک زندگی شان، مهدوی است، خوشا آنانکه در زمان حیات در خیمه رهبرشان به سر می­ برند و هراس تنهایی قیامت ندارند؛ آن روز که هر کس در پناه امام خود آسوده انتظار می­ کشد، در حسرت و تنهایی به سر نمی­ برد. صلوات جبران گناه انسان معصوم نیست و به گناهان آلوده می ­شود، امّا گناه بزرگ آن است که آلوده در گناه بمانیم و هنر تبدیل آن به حسنه را یاد نگیریم. مبدل مورد نیاز انسان صلوات است. شما با استغفار از خدا می­ خواهید که پس از بخشش، روی از شما برنتابد ولی جادوی صلوات خشنودی خدا، انبیا، صدیقین، شهدا و ملائکه را به ارمغان می­ آورد. صلوات اسم اعظم است و درهای غیب را برای انسان می­ گشاید. صلوات سفینه ­ای است که انسان را از فرش به عرش برده و دست او را در دست امام زمان عج الله تعالی می­ گذارد.   مطالب بیشتر: پای درس استاد مجموعه سخنرانی های استاد محمد شجاعی مجموعه کتابهای استاد محمد شجاعی والحمدلله رب العالمین

عناوین مورد بحث در این جلسه: فطرت بی نهایت طلب انسان فقط با اِلهِ که از جنس خود اوست آرام می گیرد. به مقداری که انس انسان به خدا و معنویت بیشتر باشد، از سطح آرامش بالاتری برخوردار خواهد بود. ظرفیت روح بی نهایت طلب انسان زمانی به تکامل می رسد که طرف آن با چیزی هم سنخ خود پُر شود. تنها مصداق بی نهایت طلب انسان «ذات اقدس پروردگار» و مظاهر آن خانواده آسمانی هستند. آرامش برای کسی است که کانون آرامش را در وجود خود بیابد. مشکلات زندگی و شکست ها همه قدرتی برای رسیدن به الله است. به گزارش منتظران منجی «عج»، در جلسه چهارم از بحث  «آرامش» كه در تاریخ ۹۳/۱۲/16 برگزار شد، استاد محمد شجاعی به ادامه بحث پرداختند که شرح آن در زیر می آید: آسایش تنها در بهشت در دسترس انسان است در جلسه قبل به فرمایشی از امام سجاد (علیه السلام) اشاره کردیم که به دلیل اهمیّت این روایت، بیشتر به آن می پردازیم. ایشان فرمودند: «به دنبال چیزی که خلق نشده نروید، سؤال کردند چگونه می ­شود دنبال چیزی که خلق نشده برویم؟ فرمودند: آسایش برای اهل دنیا آفریده نشده و فقط برای اهل بهشت و در بهشت است». فطرت انسان بی ­نهایت طلب است و ماهیت دنیا محدود؛ آسایش در دنیا مانند آب شور است، شاید برای مدت زمان کوتاهی سیراب کند ولی تشنگی بیشتری در پسِ این سیراب شدنِ موقت است. آسایش دنیا در نظر اول ارضاء کننده است امّا بی­ نهایت طلبی انسان باعث کوتاه شدن زمان رضایتمندی و بیشتر شدن طمع انسان می­ شود. و بُعد دیگر آن، اثر مخرب آسایش در دنیاست. به عنوان مثال اگر یک شخص بخواهد در شهوت خوردن به کمال برسد، با ارضای این شهوت، بدن نابود خواهد شد. این مثال را می ­توان به بقیه نعمت­ ها نیز تعمیم داد. بیشتر شدن نعمت ­های دنیا باعث افزایش حجم دردسرهای ایشان شده و به تبع آن آرامش کاهش خواهد یافت. کانون آرامش در درون انسان است نه دنیا انسان می­ بایست به دنبال کشف کانون آرامش در درون خود باشد. فطرت بی­ نهایت طلب انسان فقط با اله­ی که از جنس خود اوست، آرام می گیرد. ممکن است الهِ دیگری برای مدتی کوتاه، جایگزین اله اصلی شود ولی باز انسان درمی­یابد که گمشده­ ای که در پی آن بوده، نیافته؛ و باز سرگردانی و تحیّر. تنها یک اله بی ­نهایت است که به انسان آرامش می ­دهد و می­ تواند با آن پیوند برقرار کند و آن ذات اقدس الهی است. هر مقدار انس با الله، معنویت، آخرت، آسمان بیشتر باشد، از سطح آرامش بالاتری برخوردار است. ظرفیت روح بی­ نهایت انسان زمانی به تکامل می­ رسد که ظرف آن با چیزی هم سنخ خود پر گردد و مصداق حدیث ائمه معصومین علیه السلام است که می ­فرمایند: «خداوند برای هر چیز حدّی گذاشته (که اگر از آن حدّ بگذرد ضرر دارد) غیر یاد و انس با خداوند تبارک و تعالی». کلید درب آرامش خداوند تبارک و تعالی کلید آرامش را به داوود نبی عطا فرموده و می فرمایند: «وَضَعْتُ الرَّاحَةَ فِی الْجَنَّةِ وَ هُمْ یَطْلُبُونَهَا فِی الدُّنْیَا فَلَا یَجِدُونَهَا؛ داود من پنج چیز را در پنج چیز قرار دادم در حالیکه مردم در پنج چیز دیگر دنبال آن می گردند، من آسایش را در بهشت قرار دادم و انسان­ها در دنیا خواستار آن هستند و آن را نمی­ یابند. این جستجوی بیهوده باعث هدر رفتن وقت و عمر انسان شده و موجبات سرشکستگی، سرگشتگی و خستگی ایشان را فراهم می­ نماید. ساختار نفس انسان بی ­نهایت است درحالیکه دنیا محدود است و بی ­نهایت در محدود نمی­ گنجد. تنها مصداق بی­ نهایت تنها ذات اقدس پروردگار و مظاهر آن خانواده آسمانی است. انسان در دنیا مجبور است با چیزهایی که با وجودش سازگاری ندارند، معاشرت نموده و این باعث غمزدگی­ اش می­شود. خود حقیقی انسان از جنس دنیا و متعلق به دنیا نمی­ باشد. تنها سه بخش جمادی، گیاهی و حیوانی از دنیاست، بخش اصلی وجود انسان از خدا و دمش نور محمد صلی الله علیه و آله است. از آنجا آمده و به زودی برخواهد گشت. معاد از اصول عقاید بشر بوده و بازگشت مهم­ترین دلگرمی برای گذران دنیاست. باید خود حقیقی را یافت و طبیعت را از فطرت که از جنس الله است، تفکیک نمود. باید به عضویت در خانواده آسمانی یقین نموده و با آنها انس بگیرد و این عضویت یعنی اتصال به کانون آرامش. دل ملاک قیامت «مَن أحَبَّ قَوما حُشِرَ مَعهُم؛ خدا انسان را با معشوق هایش محشور می کند». در روز قیامت خداوند به حجم عبادات انسان­ها، آنان را دسته بندی نخواهند کرد، میزان در آن روز، دل است و معشوق هر انسان، گروه او را مشخص خواهد کرد. نماز، روزه، حج، ... ملاک نیست، ارتباط قلبی و انس با ابدیت و خانواده آسمانی تعیین کننده است. حضرت می ­فرمایند: اگر شما تمام عمرتون را روزه بگیرید یا تمام عمر را نماز بخوانید بین رکن و مقام کشته شوید (شهید شوید) خداوند شما را با معشوق­ هایتان محشور می­ نماید. انسان هر روز بارها از خداوند می­ خواهد که او را در راه انبیا، صدیقین، شهدا و صالحین قرار دهد ولی در زمان انتخاب الگو آن را در اینترنت و ماهواره جستجو کرده و برخی دیگر زندگی یک شاعر، فیلسوف، ورزشکار یا هنرپیشه را سرمشق خود قرار می­ دهند. قیمت هر انسان به مربی اوست، هر اندازه شخصیت استاد و مربی او بزرگتر باشد، شخصیت او بزرگتر خواهد شد. نام مبدل راه رسیدن به آرامش آرامش برای کسی است که کانون آرامش را در وجود خود بیابد. انسان می ­بایست بخش­ های طبیعی و فطری را از هم تفکیک نموده و بخش طبیعی را تحت حاکمیت بخش فطری قرار دهد. با حاکمیت فطرت، انسان فقط با خدا معامله می کند و از تمام کارهای دنیا منفعت آخرتی می­ گیرد. کسب روزی حلال، همسرداری، تربیت فرزند و ... از حیطه بخش های طبیعی خارج شده و رنگ الهی می­ گیرد. و اینگونه شد که آسیه توانست از فرعون سود آخرتی گرفته و تا الله اوج گیرد. تحمل مرارت ­های دنیا و اطرافیان آسان شده و این موجبات آرامش را فراهم می­ نماید. این انسان شبیه خداوند شده و اسم مبدل حق تعالی در او فعال شده است. تمام ناهنجارهای جامعه، خانواده و اطرافیان را تبدیل کرده و به واسطه این تبدیل، اوج می­ گیرد. از دنیا مرکبی برای آخرت ساخته و شادی و آرامش او روز به روز افزایش می­ یابد. یادمان باشد به زودی وارد شرایط زیستی برزخ می­ شویم و برای استفاده از شرایط زیستی آن، باید ابزار آن را از دنیا با خودمان ببریم؛ مانند جنین که ابزار دنیای خاکی را در رحم مادر تهیه می­ کند، دست، پا، شش و بسیاری از اندام ­های دیگر در رحم مادر به آنها نیازی ندارد و برای زندگی دنیا می سازد. عوامل سلب آسایش دنیای مومن رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند: «الْمُؤمن بَین خَمْسَة شَدَائِد: مُؤْمِنٍ یَحْسُدُهُ وَ مُنَافِقٍ یُبْغِضُهُ وَ کَافِرٍ یُقَاتِلُهُ وَ شَیْطَانٍ یُضِلُّهُ وَ نَفْسٍ تَنازعُه؛ مؤمن با پنج گرفتاری دست به گریبان است: مؤمنی دیگر که به او حسادت می ­ورزد، منافقی که با او دشمنی می­ کند، کافری که با او می­ستیزد، نفسی که با او کشمکش دارد و شیطانی که برای گمراهی اش می کوشد. دنیا باشگاه مؤمن است و این پنج شدت باعث افزایش قدرت انسان می­ شود. مشکلات زندگی و شکست­ها همه قدرتی برای رسیدن به الله است. کسی که در یک باشگاه ورزشی ثبت نام می­ کند هزینه و وقت خود را صرف می­ کند تا به آمادگی بدنی لازم برسد و برای رسیدن سختی زیادی را متحمل می­ شود. بدون گذران این سختی، مهارتی کسب نمی شود. مادر کانون مهربانی است ولی وقتی فرزندش به سن هفت سالگی می ­رسد بدون هیچ دلسوزی از خود جدا کرده و راهی مدرسه می نماید. خداوند نیز برای تحصیل بندگانش برنامه ریزی نموده و عواملی برای رشد او در دنیا قرار داده است. مؤمن حسود، منافق و کفار خداوند در سوره مطففین قسمتی از دشمنی کفار را شرح داده ­اند: إِنَّ الَّذِینَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا یَضْحَكُونَ/ وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ یَتَغَامَزُونَ/ وَإِذَا انقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمُ انقَلَبُوا فَكِهِینَ/ وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَـؤُلَاءِ لَضَالُّونَ/ وَ مَا أُرْسِلُوا عَلَیْهِمْ حَافِظِینَ/ فَالْیَوْمَ الَّذِینَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ یَضْحَكُونَ/ عَلَى الْأَرَائِكِ یَنظُرُونَ/ هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا یَفْعَلُونَ». (آیات 29 الی 36) همانا (در دنیا) بدکاران بر اهل ایمان می‌خندیدند. و چون به آنها می‌گذشتند به چشم طعن و استهزا می‌نگریستند. و چون سوی کسان خود باز می‌گشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح می‌کردند. و چون مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند. در صورتی که آن بدان را موکّل کار و نگهبان اعمال مؤمنان نفرستاده بودند (تا بدین سخنان پردازند). پس امروز هم اهل ایمان به کفار می‌خندند. در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده می‌کنند. آیا کافران به نتیجه افعال زشتی که می‌کردند رسیدند؟ نفس أماره انسان یعنی بخش فطری با بخش طبیعی درگیر است، می ­گوید: زیر بار دین و واجبات نرو بخش انسانی قبول نمی­ کند. می خواهد راحتی زمینی داشته باشد. این منازعه بین نفس و فطرت یک منازعه زیباست که همیشه به زندگی طراوت و شادابی هیجان می­دهد. شیطان «إِنَّ كَیْدَ الشَّیْطَانِ كَانَ ضَعِیفًا؛ (و از آنها بیم و اندیشه مکنید) که مکر و سیاست شیطان بسیار سست و ضعیف است». (سوره نساء/آیه 76)   مطالب بیشتر: پای درس استاد مجموعه سخنرانی های استاد محمد شجاعی مجموعه کتابهای استاد محمد شجاعی والحمدلله رب العالمین

عناوین مورد بحث در این جلسه: اگر انسان در هر بعدی از ارتباطات یقین نداشته باشد، دچار خسران می شود.  انسان بدون شناخت کشش های بی نهایت طلب خویش سرگردان می شود. تنها مسیر عبور از جهنم دنیا، مسیری است که با نور حق و اهل بیت روشن شده است. تنها راه شناخت خدا، دل بستن به اوست. یکی از عوامل آرامش، برخورد درست با فقدان ها و نرسیدن به آرزوهاست. فردی که بخش انسانی اش فعال باشد، از حرام متنفر و از انجام واجبات لذت می برد. عشق انسان به پدران آسمانی، تعلقات دنیایی را جهت دار و آخرت ساز می کند. زندگی بدون شناخت غیب در واقع رها شدن در عالمی محدود با فطرتی بی نهایت طلب است. به گزارش منتظران منجی «عج»، در  جلسه دوم از بحث  «آرامش» كه در تاریخ ۹۳/۱۰/20 برگزار شد، استاد محمد شجاعی به ادامه بحث پرداختند که شرح آن در زیر می آید: شک عامل سقوط از چندین پرتگاه شک مسأله بسیار مهمی است. انسانی که شک و تردید بر او حاکم است می‌بایست تنهایی بسیار زیادی را تحمل کند. انسان در هر نقطه از ارتباطاتش یقین نداشته باشد، دچار خسران می‌شود. یکی دیگر از بدترین آثار شک، عدم تعادل شخصیت است. اطمینان خاطر و قدرت تصمیم گیری، تحت الشعاع یقین انسان است که بدون آن، دچار تزلزل گردیده و موجبات آزار خویش و اطرافیان را فراهم می نماید. عدم شناخت حقیقت انسان عامل صدور شک از طرف اوست. انسان بدون شناخت مفهوم غرایز باطنی، کشش‌های ماورالطبیعه و بی‌نهایت طلبی خویش سرگردان می شود و نمی‌داند از کجا آمده، برای چه آمده و به کجا می‌رود؛ او خود را محدود به جنسیت و غرایز حیوانی خود می‌نماید؛ شروع خسران از این تفکر نابجاست و تاوان آن را بخش انسانی و کودک عزیز روان می پردازد. او کشش‌های آسمانی و ملکوتی خود را با رفتن به مسجد، حرم‌های مقدس، خواندن نماز، شعر، موسیقی، هنر و یا شرکت در جلسات مذهبی آرام می‌کند ولی در تمام این حالات روحانی نیز خود را یک زن یا یک مرد می‌داند؛ که می‌خواهد بخش متعالی خود را ارضا نماید. در حالیکه این ظواهر مقدس زمانی ارزش می‌یابد که انسان با علم به خویش و هدف از خلقت خویش به آنها دل می‌دهد نه تن. او دیگر با بدن زمینی خود مشغول به انجام اعمال معنوی نیست که دل او در حرم خدا صیقل می‌یابد. معضل عرفان‌های کاذب نیز از همین نقطه سرچشمه می‌گیرد و اشخاص، خود حقیقی خویش را در سراب می‌جویند. شناخت پایان تردیدهاست تا به حال دیده‌اید شخصی در جنسیت حیوانی خود شک کند؟ هیچ انسانی به آن شک نمی‌کند و با یقین به ماهیت آن، اعمال متناسب با آن را انجام می‌دهد. به عنوان مثال رفع تشنگی با آب است و انسانی که عطش دارد به اشتباه غذا نمی‌خورد و با شناختی که از نیازهای حیوانی خود دارد، بدون اشتباه عمل می‌کند. طبق اصل اصالت تخصص، هر سیستم در چهار مرحله تعریف، راه‌اندازی، بهره‌برداری و اصلاح و تعمیر به سازنده و نمایندگی‌های مجاز معرفی شده از سوی سازنده مراجعه می‌نماییم. سیستم وجودی انسان نیز از این قاعده مستثنی نمی‌باشد و چاره‌ای جز رجوع به آفریدگار که کسی جز الله نیست، نداشته و مجاب به اطاعت از نماینده ایشان (معصومین «علیهم السلام») می باشد.  باور این حقیقیت که بدن، امانت الهی و وسیله‌ای برای آزمایش او است و منِ حقیقی، روحی است که خداوند متعال در او دمیده است؛ و این روح تنها زمانی آرام می گیرد که به اصل خویش برگشته و با او یکی شود، انسان را به آرامش می‌رساند: إنا لله و إنا إلیه راجعون. باور این معنی، باور غیب است؛ باور الله و برنامه ریزی برای برگشت. باور این حقیقت معنی زندگی است و آرامش در فهم این معنا. هر نفس مژده وصل یار است، اینگونه معشوق‌های دنیا رنگ می‌بازد و معشوق اصلی رخ می‌نماید؛ زندگی بدون غیب رها شدن بدون پشتیبان در عالمی محدود با فطرتی بی‌نهایت طلب است و تنها مسیر عبور از جهنم دنیا مسیری است که با نور حق و اهل بیت روشن شده است. بودن در مسیر اشتباه، همت و هزینه زیادی از انسان می‌گیرد و در این مبارزه، اصطکاک با انسان‌هایی که همه مانند تو، بی‌نهایت را در ماده می‌جویند، بسیار زیاد و آزار دهنده است. آرمان‌ها و آرزوها متفاوت می‌شود و دغدغه‌های بخش حیوانی و عقلی مجالی برای بخش فوق عقل نمی‌گذارند. انسان مال خدا و فرزند محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و آل او است. عشق انسان به پدران آسمانی و دلبستگی به آنها، تعلقات دنیایی مانند همسر، فرزند، مال و ... را جهت‌دار و آخرت‌ساز می‌نماید. این قدرتی عظیم برای رویارویی با مصائب و گذر از مصیبت را در کالبد انسان می‌نشاند و همت او را تا بلندای جاودانگی پرورش می‌دهد. آنگاه انسان همه مصائب و سختی‌ها را با مژده کفاره گناه، توشه برزخ و درجات آخرتی پشت سر می‌گذارد. در این زاویه دید، تلاش برای کسب روزی، همسرداری، تربیت فرزند و ... همه شیرینی و عبادت است و عبادت غذای روح بی نهایت‌طلب و فطرت آرام فضایی برای پذیرش غصه، عصبانیت، بداخلاقی، زودرنجی و حساسیت ندارد. چند توصیه برای آرامش 1- به کمتر از خلیفه‌الهی رضایت ندهید. خداوند متعال می‌فرمایند: انسان برای جاودانگی و تشبه به خودم ساختم و جهان و هر چه در آن است برای او؛ پس بیشتر از هر شخصی او را دوست داشته و می‌شناسم. خیر و صلاح تو در پذیرش برنامه‌ای است که برای زندگی‌ات آماده کرده و اسلام نامیدم. اسلام یک دستورالعمل کامل و سدی مستحکم برای حفاظت انسان در برابر شیطان و نفس است، حال یک روزنه هر چند کوچک در بدنه سد در طول زمان منجر به خرابی آن است. پس پذیرش کامل و اجرای بدون چون و چرای اسلام و نه بخشی از آن نجات دهنده است. 2- خوش نیامدن از کاری نتیجه آن را از بین نمی‌برد. خداوند سبحان در قرآن کریم می‌فرمایند: چه بسیار چیزهایی که شما خوشتان می‌آید به ضرر شماست و چه بسیار چیزهایی که شما دوست ندارید و به نفع شماست. مقاومت در برابر احکام الهی از ناحیه منِ طبیعی ماست. شخصی که بخش انسانی‌اش فعال می‌باشد از حرام متنفر و از انجام واجبات لذت می‌برد. 3- شک و شبه بیماری واگیردار است، بنابراین بیماری‌های خودتان را به دیگران منتقل نکنید و فقط از کارشناس خبره کمک بخواهید. 4- شناخت خدا تنها راه دل بستن به اوست. امام سجاد علیه السلام می فرمایند ممکن نیست یکی تو را بشناسد و محبت تو را بچشد و گرفتار جای دیگری باشد و جز تو معشوق دیگری داشته باشد. پیدا کردن خدای واقعی آرامش انسان را تضمین می‌کند و چه بسا افراد دینداری که آرامش ندارند مصداق کلام امام صادق «علیه‌السلام» می باشند که اکثر مردم خداهایی را می پرستند که خودشان در ذهنشان خلق کرده‌اند. و متاسفانه خدای ساختگی بی هنر است. 5- سخت می‌گیرد جهان بر مردمان سخت گیر. سخت نگیرید تا به آرامش برسید. یکی دیگر از دیدگاه‌هایی که ایجاد آرامش می‌نماید، برخورد درست با فقدان‌ها و نرسیدن به آرزوهاست. امام باقر «علیه‌السلام» می فرمایند: هر کس برای چیزی که از دست داده آسان بگیرد بدن خود را راحت کرده است. اولین اثر سخت گیری، مریضی بدن است و از آن بدتر وضع قانون‌های غیر الزامی برای خود و دیگران می باشد. 6- هر نعمتی که از دست می‌دهید به همراه دعاهای مستجاب نشده در بهشت منتظر شماست. 7- به اندازه ابدیت، توشه همراه ببرید. خداوند متعال انسان را جاودانه و ابدی آفریده و قرار است تا بی‌نهایت در کنار خدا زندگی کنیم. پس زیرکانه به دنبال توشه‌های بدون پایان باشید. یک توشه بی‌نهایت آخرتی را حضرت امیر «علیه‌السلام» اینگونه معرفی می نمایند: تا روز قیامت اگر کسی به دنیا بیاید و از صمیم قلب دوست داشته باشد با ما باشد، خداوند ثواب جهادهایی که ما کردیم را به او می‌دهد.   مطالب بیشتر: پای درس استاد مجموعه سخنرانی های استاد محمد شجاعی مجموعه کتابهای استاد محمد شجاعی والحمدلله رب العالمین